Jubileusz warszawskich dzieł Zakonu Bonifratrów

8 września 2026 roku wspólnota bonifraterska w Warszawie obchodziła potrójny jubileusz: 35-lecie Konwentu, 35-lecie Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego pw. NMP Królowej Pokoju oraz 30-lecie Przychodni Specjalistycznej. Ze względu na trwający remont Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego przy ul. Sapieżyńskiej, tegoroczne obchody zorganizowano w gościnnych progach Kurii Prowincjalnej. Kameralna oprawa nadała spotkaniu bliski, rodzinny i głęboko braterski wymiar.

Uroczystość rozpoczęła się Mszą Święta, której przewodniczył o. Hubert Matusewicz OH. Eucharystia była dziękczynieniem za wszystkie lata posługi, pracy i troski o osoby chore, starsze oraz potrzebujące wsparcia.

Więzi łączące zakonną tradycję z codzienną służbą przypomniał list przełożonego Prowincji Polskiej, br. Pawła Kulki OH, który odczytał przeor warszawskiego konwentu, I Radny Prowincji, br. Tymoteusz Hołozubiec OH: „Symbolika zasiewu przypomina nam, że każde dobro wymaga cierpliwości, wytrwałości i troski, aby mogło wydać obfity owoc.”

Stefan Świątkowski, członek zarządu Bonifraterskiego Centrum Medycznego, zwrócił uwagę na ważną rolę Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego w systemie opieki bonifraterskiej, szczególnie wobec współczesnego dążenia do dobrostanu i częstego odsuwania od siebie myśli o chorobie, starości czy niesprawności. Podkreślił także, że skromny charakter obchodów oraz ich organizacja w gościnnych progach Kurii Prowincjalnej wiążą się z trwającym przy ul. Sapieżyńskiej remontem, który ma służyć m.in. podniesieniu jakości opieki nad osobami starszymi.

„Dzisiejsza uroczystość jest naszym wspólnym osiągnięciem. Dzięki takim spotkaniom możemy spojrzeć wstecz i docenić, jak wiele dobra możemy dać innym dzięki współpracy, dobrej organizacji i jedności” – zaznaczyła Agnieszka Furdal, dyrektor warszawskiego Oddziału Bonifraterskiego Centrum Medycznego. „Trzy dekady to czas wielu zmian, wyzwań i sukcesów, ale przede wszystkim czas ludzi – lekarzy, pielęgniarek, pracowników administracji i wszystkich osób, które każdego dnia swoją pracą i zaangażowaniem dbają o zdrowie i dobro naszych pacjentów” – dodała Agata Godlewska, kierownik Przychodni Specjalistycznej. „Dzięki pracy i poświęceniu Braci, kapelanów, jak również opiekunów, pielęgniarek, terapeutów, rehabilitantów, psychologów, pracowników pralni, kuchni i zespołów sprzątających, kolejne pokolenia seniorów mogły odnaleźć tutaj bezpieczeństwo, godność oraz prawdziwie rodzinne ciepło” – powiedziała Magdalena Dąbkowska, kierownik Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego.

Oficjalna część spotkania stała się okazją do przywołania historii zakonnej obecności w stolicy oraz wyrażenia uznania tym, którzy przez lata budowali warszawskie dzieła. Poruszającym momentem było wręczenie specjalnych wyróżnień. Podziękowania z rąk braci bonifratrów i dyrekcji odebrali pracownicy związani z Domem Geriatryczno-Rehabilitacyjnym, Przychodnią Specjalistyczną, apteką, ziołolecznictwem oraz opieką medyczną. Szczególnie ciepło uhonorowano braci, którzy angażowali się w tworzenie warszawskiego konwentu i towarzyszących mu dzieł od pierwszych dni ich istnienia. Wyrazy uznania skierowano także do osób, które swoją codzienną obecnością, wolontariatem i zaangażowaniem wspierają życie domu oraz misję duszpasterską.

Uroczystość dopełnił występ zespołu Obdarowani z Tomaszowa Lubelskiego oraz poczęstunek przy wspólnym stole. Goście mieli także okazję przejrzeć pamiątkowe kroniki i wpisać do nich swoje życzenia.

Warszawskie dzieła bonifraterskie tworzy zespół wielu osób i kompetencji – od bonifratrów, lekarzy, pielęgniarek i opiekunów po terapeutów, rehabilitantów, psychologów, pracowników administracji, kuchni, pralni, utrzymania czystości, apteki, ziołolecznictwa i zaplecza organizacyjnego. To ich codzienna praca, współpraca i uważność sprawiają, że profesjonalna opieka łączy się tutaj z poczuciem bezpieczeństwa i życzliwej obecności.

Obchodzony w tym roku jubileusz jest czasem wdzięczności wobec bonifratrów, pracowników, mieszkańców, pacjentów, wolontariuszy, dobroczyńców i przyjaciół warszawskich dzieł. To również przypomnienie, że charyzmat św. Jana Bożego pozostaje żywy wszędzie tam, gdzie codzienna praca łączy profesjonalną opiekę z uważnością, szacunkiem i troską o drugiego człowieka.