Łódź

PORADNIA ZIOŁOLECZNICZAPOMOCNE ZIOŁA
Jesteśmy dumni z tego, że nasza placówka była pierwszą zorganizowaną przez zakon w Polsce poradnią ziołoleczniczą.

Porad z zakresu ziołolecznictwa opartego na wielowiekowej tradycji Zakonu Bonifratrów udzielają wykwalifikowani lekarze mający w tym wieloletnie doświadczenie. Leczenie oparte jest głównie na mieszankach ziołowych i kroplach skomponowanych według oryginalnej tradycyjnej receptury zakonnej.

Leki ziołowe nie zastępują całkowicie leczenia farmakologicznego zalecanego np. przez lekarzy rodzinnych czy specjalistów. Są jednak bardzo często znakomitym uzupełnieniem takiej terapii.

INFORMACJA: Pacjenci chcący uzyskać poradę mogą zgłaszać się w godzinach pracy poradni bez wcześniejszych zapisów. Nie prowadzimy również zapisów telefonicznie.

Prosimy zgłaszających się na wizytę w poradni o zabranie ze sobą:

  • kart wypisowych ze szpitala
  • wyników badań ( aktualnych i starszych )
  • listy aktualnie przyjmowanych leków
  • recept z poprzednich wizyt w naszej poradni

UWAGA:

Nie prowadzimy porad z zakresu ziołolecznictwa telefonicznie ani za pośrednictwem poczty elektronicznej, jak również nie prowadzimy wysyłkowej sprzedaży.

Godziny pracy poradni:
Poniedziałek – piątek: 8.00 – 17.30

soboty: 9.00 – 13.30

Lekarze pracujący w naszej przychodni, którzy leczą ziołami:

lek. med. Marcin Samosiej
lek. med. Robert Kopczyński
dr n. med. Edward Kowalczyk

W soboty przyjmuje jeden z lekarzy.

Rejestracja Poradni

tel. 42 68 55 117
Rejestracja udziela każdorazowo informacji o aktualnych godzinach przyjęć lekarzy i wszelkich ewentualnych zmianach (np.dotyczących obsady Poradni w soboty czy w okresach urlopowych).

Porady ziołolecznicze udzielane są bezpłatnie.

Ostropest Plasmisty ( Silybi mariani )

👉W ziołolecznictwie używa się tylko owocu Ostropestu i wyłącznie z upraw. Są to dojrzałe, pozbawione puchu kielichowego owoce, które zawierają zwykle około 3 procent sylimaryny wykazującej działanie antyhepatoksyczne.
👉Chronią one komórki wątrobowe przed hepatotoksycznym działaniem czynników chemicznych, bakteryjnych i wirusowych. Związki te uszczelniają błony komórkowe wątroby, utrudniając przenikanie toksyn.
👉Ostropest ma zastosowanie m.in. w różnego rodzaju uszkodzeniach wątroby, powstałych w wyniku  ostrych i przewlekłych zatruć oraz w ostrym wirusowym zapaleniu, również w stłuszczeniu i marskości tego organu.
👉Wpływa on korzystnie na utrzymanie fizjologicznych funkcji oczyszczających wątrobę.
👉Ostropest może mieć zastosowanie w przypadku problemów z trawieniem, takich jak np. wzdęcia.
👉Ponadto roślina ta zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych, a także obniża poziom cholesterolu we krwi. 👉Pamiętajmy również o korzystnym działaniu Ostropestu na układ krwionośny.
👉Roślina wzmacnia naczynia włosowate oraz pomaga utrzymać prawidłowe stężenie glukozy we krwi.

W aptekach i zielarniach można zakupić nasiona Ostropestu, które doskonale nadają się do spożywania. W tej postaci można je stosować jako dodatek do soków warzywnych, owocowych, sałatek dietetycznych, kefiru, jogurtu naturalnego lub maślanki. W Ostropeście znajdziemy również flawonoidy, które są cennym przeciwutleniaczem. Nadają one roślinie właściwości zapobiegające powstawaniu wolnych rodników i pomagają w walce z komórkami nowotworowymi.
Ostropest plamisty w postaci oleju jest także źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych Omega 3, które wpływają pozytywnie na układ sercowo-naczyniowy. Poza tym roślina zawiera garbniki, fitosterole oraz aminy biogenne.

Dawkowanie Ostropestu (m.in. w formie ziaren, tabletek, czy mieszanki) zależy od formy w jakiej go nabyliśmy. W przypadku kupna suplementów z ostropestem, powinniśmy kierować się instrukcjami zawartymi w ulotce. Jeśli posiadamy Ostropest w postaci ziaren, nie powinniśmy przekraczać dawki 3 łyżeczek na dobę. Zmielony Ostropest może być dodawany do zup, sałatek, warzyw na parze lub sosów. Roślina jest jednym z najlepszych naturalnych środków na odtrucie organizmu, przyspieszając usuwanie toksycznych substancji. Mimo że badania nie potwierdziły do tej pory toksycznego oddziaływania Ostropestu, to i tak przy stosowaniu należy zachować ostrożność. U niektórych osób składniki zawarte w roślinie mogą powodować reakcje alergiczne. Warto pamiętać o tym, że Ostropest wpływa na obniżenie poziomu cukru we krwi, w związku z tym osoby chorujące na cukrzycę powinny szczególnie uważać. Stosowania Ostropestu nie zaleca się w trakcie przyjmowania leków hormonalnych, gdyż może obniżać ich skuteczność. Należy też z niego zrezygnować w przypadku niedrożności dróg żółciowych. Przeciwwskazaniem do stosowania Ostropestu jest ponadto ciąża oraz karmienie piersią. Ostropest Plamisty wykazuje łagodne działanie przeczyszczające, dlatego jego spożywanie może skutkować zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Przy krwawieniu z jelita grubego konsumpcję tej rośliny warto skonsultować z lekarzem.

Wiesiołek ( Oenothera )

👉Jakie działanie wykazuje wiesiołek

Wzmacniające, odtruwające, przeciwmiażdżycowe (obniża poziom cholesterolu we krwi i zapobiega jego odkładaniu w naczyniach krwionośnych), przeciwcukrzycowe, przeciwzawałowe, uodporniające na choroby zakaźne, żółciopędnie, ochraniające w stosunku do wątroby, regulujące przemianę  materii i gospodarkę hormonalną oraz hipotensyjne.

👉Wskazania: miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie, osłabienie, zatrucia, schorzenia skórne i włosów, choroby zakaźne, zaburzenia metaboliczne, choroby wątroby, trzustki i pęcherzyka żółciowego, schorzenia alergiczne, nieżyt przewodu pokarmowego i układu oddechowego, stany zapalne układu moczowego, choroby narządów płciowych i serca, wiek podeszły.
Ponadto zioło to usprawnia działanie mózgu, wpływa pozytywnie na pamięć i koncentrację. Świetnie sprawdzi się u osób, których zawód wymaga wytężonej pracy umysłowej. Preparaty na bazie wiesiołka pomagają również zniwelować nadmierny poziom stresu i czasowe pogorszenie nastroju. Łagodzą ponadto dolegliwości kobiecie związane z miesiączką i menopauzą. Oprócz wymienionych, zioło bardzo pozytywnie wpływa na organizm – wzmacniając i poprawiając odporność przed różnymi infekcjami.

👉Wiesiołek – pożyteczny również dla urody.

Jak widać, wiesiołek ma naprawdę wyjątkowe właściwości zdrowotne. Oprócz tego, możemy go wykorzystać  w celu  poprawienia  urody.  Wiesiołek  nawilża  skórę,   pomaga   utrzymać  jej   jędrność i elastyczność. Ponadto, obecne w nim kwasy pomocne są w leczeniu m.in.: łuszczycy, egzemy czy trądziku. Olej z nasion wiesiołka, oprócz użytku wewnętrznego, można stosować również zewnętrznie – do smarowania skóry, nakładania na mokre włosy lub wcierania w paznokcie.

👉Geneza zioła.

Wiesiołek jest rośliną należącą do rodziny wiesiołkowatych, która dzieli się na ok.120 gatunków. Występuje ona w Ameryce Północnej, Południowej, Europie oraz Azji. W naszym kraju spotkać można ok. 30 gatunków wiesiołka, a najpopularniejszym spośród nich jest wiesiołek dwuletni. Rośnie dziko na polach, łąkach oraz uprawiany jest też jako roślina ozdobna w ogrodach. Wiesiołek osiąga około 1 m wysokości,  ma  odwrotnie  jajowate  liście,  a  jego  cechą  charakterystyczną  są  żółte   zebrane w kwiatostany kwiaty, które w ciągu dnia pozostają przymknięte, a otwierają się na wieczór. Choć w ziołolecznictwie wykorzystuje się właściwie wszystkie części tej rośliny, najbardziej wartościowym jej elementem są zebrane w podłużnych i jajowatych torebkach drobne i twarde nasiona – to one posiadają najwięcej cennych właściwości zdrowotnych
👉👉Najpopularniejszym i najbardziej skutecznym preparatem leczniczym uzyskanym na bazie wiesiołka, jest wyciskany z jego nasion olej. Zawiera on przede wszystkim bardzo cenne nienasycone kwasy tłuszczowe – kwas linolowy (LA) i gamma-linolowy (GLA), które wspomagają wiele ważnych procesów zachodzących w organizmie. Nie jest to jedyny atut tego oleju. Obecne są w nim również inne wartościowe składniki  –  białko,  enzymy,  cynk,  magnez,  wapń, selen, kwasy palmitynowy, oleinowy i stearynowy.

Dzika Róża ( Rosa canina )

👉Owoc róży jest ważnym surowcem witaminowym, który wzmacnia siły obronne naszego organizmu przed jesiennymi infekcjami. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, odtruwające, odżywcze czy wzmacniające.

Przykładowe formy zastosowania :

ODWAR – 1 łyżkę owoców róży zalać 250 ml wrzącej wody. Gotować na wolnym ogniu przez 5 minut, następnie odcedzić i odstawić na 12 godzin. Pić 2-3 razy dziennie po pół szklanki.
NAPAR – 1 łyżkę owoców róży zalać 250 ml wrzącej wody. Pozostawić pod przykryciem przez 10 minut, następnie odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie w zastępstwie herbaty lub kompotu. Można posłodzić miodem lub sokiem malinowym.
SYROP – 100 g świeżych płatków róży zalać 750 ml gorącej wody. Odstawić na dobę. Następnego dnia odcedzić, dodać 500 g cukru i gotować tak długo, aż zgęstnieje uzyskując konsystencję syropu. Gorący zlać do wyparzonych butelek i szczelnie zamknąć. Przechowywać w chłodnym miejscu, a w stanach osłabienia i przeziębienia spożywać 2 razy dziennie po 1 łyżeczce.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

👉zaleca się ostrożne stosowanie u osób mając problemy z krzepliwością krwi;
👉 cukrzyca – możliwość utrudnionej kontroli poziomu cukru we krwi;
👉niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforowej – duża ilość witaminy C zwiększa ryzyko powikłań;
👉 anemia;
👉planowany zabieg chirurgiczny – zaleca się zaprzestania stosowania preparatów z dzikiej róży na 2 tygodnie przed planowanym zabiegiem;
👉 kamienie nerkowe – duża ilość witaminy C zwiększa ryzyko powstania kamieni nerkowych.

Praktyczne wskazówki dla pacjentów

👉owoc dzikiej róży jest bogatym źródłem witaminy C;
👉 dzika  róża ma zastosowanie jako środek wzmacniający, przeciwzapalny w stanach zapalnych kości i stawów oraz wspomagający w chorobach przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i dróg moczowych;
👉owoc dzikiej róży wchodzi w interakcje z lekami, głównie stosowanych w leczeniu zaburzeń krzepliwości krwi;
👉zaleca się ostrożne stosowanie owocu dzikiej róży u osób z upośledzoną krzepliwością krwi, jak również przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi.

Jeżówka Purpurowa ( Echinacea )

Popularnie stosowanym specyfikiem immunostymulującym (wspomagającym pracę układu odpornościowego). Roślina, która ma kwiaty przypominające kolce jeża (z greckiego „echinos”), jest bardzo chętnie uprawiana w przydomowych ogródkach ze względu na swoje walory ozdobne. Nie wszyscy jednak wiedzą, że dzięki bogactwu składników i właściwości prozdrowotnych była stosowana już wśród Indian Ameryki Północnej (skąd się wywodzi). Badania kliniczne potwierdziły lecznicze działanie jeżówki, czego następstwem było opracowanie preparatu oczyszczającego krew w którego skład wchodziła właśnie jeżówka. Jej popularność stopniowo wzrastała. W latach XX była najlepiej sprzedającą się rośliną w USA. Również w Niemczech, Anglii oraz we Francji doceniono ją jako środek uodparniający i regenerujący organizm. W Polsce Echinacea zyskała popularność dopiero na początku lat 90. Po wprowadzeniu do lecznictwa sulfonamidów i antybiotyków oraz dynamiczny rozwój biznesu farmaceutycznego sprawił, że znaczenie jeżówki poważnie zmalało i zostało ograniczone przede wszystkim do ziołolecznictwa.