• Klasztor w Drohobyczu pw. Jezusa Dobrego Samarytanina
  • Profil Bonifratrów w serwisie Facebook
Projekty realizowane ze środków UE

Warszawa

PoradniaInformacje o ziołolecznictwie
Jednym z dzieł apostolskich, jakie podjął klasztor bonifratrów w Warszawie, jest fitoterapia, potocznie nazywana ziołolecznictwem. Wykorzystując swoje wielowiekowe doświadczenie w dziedzinie stosowania roślin leczniczych, oferujemy zestawy ziół na wiele chorób, począwszy od przeziębień, a kończąc na kuracjach w chorobach nowotworowych.
Zaletą ziół jest naturalny wpływ i bezpieczne, nietoksyczne działanie na organizm człowieka, pod warunkiem odpowiedniego komponowania mieszanek leczniczych. Dobre rezultaty leczenia ziołami uzyskuje się w przewlekłych stanach chorobowych, co umożliwia czasami uniknięcie środków chemioterapeutycznych. Preparaty ziołowe można stosować profilaktycznie, podnosząc odporność organizmu, stwarzając naturalną barierę dla bonifratrzy-sklepchoroby.

Fitoterapię należy różnicować z homeopatią. Ta pierwsza ma działanie CONTRARIA CONTRARIIS CURANTUR – przeciwne leczy się przeciwnym, a ta druga SIMILIA SIMILIBUS CURANTUR – podobne leczy się podobnym. Choć kuracje ziołowe wymagają czasu, cierpliwości i systematyczności, to jednak warto próbować, ponieważ stawką jest zdrowie i życie. Z naszych usług korzysta wiele osób, zarówno z Polski jak i z zagranicy.

Prowincja Polska Bonifratrów jest jedyną na świecie, która kontynuuje działalność fitoterapeutyczną, tzn. zielarską. W gabinetach zielarski przyjmują lekarze, udzielają fachowych porad i przepisują odpowiednie mieszanki ziołowe na podstawie wywiadu i badań lekarskich. Nasze ziołolecznictwo to jeszcze jeden znak obecności bonifratrów w służbie Bogu w chorych i cierpiących.

Recepty na przepisane indywidualnie mieszanki ziołowe realizowane są na bieżąco w Aptece Ojców Bonifratrów “Salus Infirmorum” znajdującej się w tym samym budynku przy ul. Sapieżyńskiej 3.

Koszt porady ziołoleczniczej to 60 zł.

Zachęcamy Państwa również do skorzystania z telekonsultacji lekarskich w Poradni Ziołoleczniczej.

https://bonifratrzy.pl/centrum-medyczne-bonifratrow/telekonsultacje/

Nasi lekarze:

Nazwisko i imię lekarza poniedziałek wtorek środa czwartek piątek sobota
Lek. Sylwia Szołtyk
   

10.00-13.00

Dr n. med. Dariusz Szabela
13.30-18.30 13.30-18.30
Lek. Ewa Bogusławska – Strój
8.00-13.00 15.15-19.45
Lek. Marcin Samosiej
8.30-13.30
Lek. Grażyna Dziekan 8.00-13.00 14.00-19.00 8.00-13.00
Dr n. med. Piotr Barczyński
17.00-19.00 10.00-12.30 10.00-12.30
mgr Beata Gondolewska

dietetyk

17.00-19.30

lek. Grażyna Dziekan

Jestem absolwentką Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie. Pracowałam w szpitalu Gdańsku, w oddziale internistycznym, gdzie zdałam specjalizację I stopnia w zakresie chorób wewnętrznych. Następnie przez lata rozpowszechniałam wiedzę o najnowszych osiągnięciach w różnych specjalnościach medycznych, pisząc artykuły do prasy branżowej (dla lekarzy), popularnonaukowej i kobiecej. Ziołolecznictwo interesowało mnie zawsze. Aktualnie, po powrocie do bezpośredniego kontaktu z pacjentem, zajmuję się wyłącznie leczeniem ziołami i w tej specjalności się doskonalę.

 

Dr n.med. Dariusz Szabela

W Polsce, wzorem innych krajów, również Unii Europejskiej powinna powstać specjalizacja szczegółowa czy też umiejętność lekarska obejmująca zagadnienia naturolecznictwa, w tym ziołolecznictwa. Lekarz ma potencjalnie najlepsze możliwości wyboru metody leczniczej, która jest najkorzystniejsza dla danego pacjenta. Innymi słowy lekarz może krytycznie ocenić co kryje się pod nazwą metoda naturolecznictwa i starać się bez uprzedzeń określić jej efektywność w stosunku do kosztów i potencjalnych powikłań. Do takich wniosków dochodziłem stopniowo, w trakcie swojej praktyki zawodowej, o której poniżej.
Dyplom lekarza otrzymałem w 1987 roku na Akademii Medycznej w Gdańsku, a tytuł doktora nauk medycznych w 1995 roku na Akademii Medycznej w Łodzi. Doświadczenie lekarskie i akademickie zdobywałem w kilku ośrodkach krajowych (Bydgoszcz, Zgierz, Łódź, Muszyna, Warszawa, Konstancin-Jeziorna) i zagranicznych (Berlin, Würzburg, Stuttgart, Monachium, Zurych). Wiedzę lekarską poszerzałem i uzupełniałem stażami i kursami w zakresie akupunktury (Warszawa, Pekin, Zhengzhou), terapii manualnej (Tokio, Zurych), metody McKenzie`go (Poznań) jak i hirudoterapii (CM Parmed w Trzebnicy). Podejmowałem także próby wspomagania leczenia szpitalnego pacjentów uznanymi (m.in. sprawdzonymi w wieloośrodkowych badaniach klinicznych) preparatami ziołowymi. W 1996 roku zostałem specjalistą neurologii (Oddział Neurologii Szpitala Wojewódzkiego w Zgierzu / Pracownia Neurofizjologii Kliniki Neurochirurgii AM w Łodzi), a w 2001 roku specjalistą rehabilitacji medycznej (Oddział Rehabilitacji Szpitala Miejskiego im. Karola Jonschera w Łodzi / Oddział Rehabilitacji Neurologicznej IPIN w Warszawie). W 2006 roku otrzymałem tytuł specjalisty balneoklimatologii i medycyny fizykalnej (Zakład Medycyny Fizykalnej Katedry Rehabilitacji UM w Łodzi). Wcześniej przez rok byłem dyrektorem Sanatorium Uzdrowiskowego w Muszynie, gdzie pełniłem funkcję ordynatora Oddziału Rehabilitacji. Od 2010 do 2016 roku pracowałem w Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej i Poradni Neurologicznej w CKR w Konstancinie-Jeziorna, gdzie nadal ambulatoryjnie prowadzę pacjentów z dystonią ogniskową leczonych iniekcjami toksyny botulinowej. Od 2017 roku w ramach specjalistycznej praktyki lekarskiej pracuję między innymi w Centrum Medycznym Bonifratrów w Warszawie w Poradni Neurologicznej i Poradni Ziołolecznictwa.
Podczas kształcenia podyplomowego ukończyłem szereg krajowych i zagranicznych kursów i szkoleń w zakresie diagnostyki i leczenia chorób neurologicznych, w tym terapii toksyną botulinową oraz w zakresie postępowania rehabilitacyjnego oraz balneologicznego.
Jestem autorem monografii ,,Potencjały wywołane w praktyce lekarskiej” (ŁTN, 1999), za którą otrzymałem w 2000 roku nagrodę Ministra Zdrowia, a także współautorem dwóch rozdziałów w podręczniku Profesora W.Z. Traczyka ,, Fizjologia stosowana – diagnostyka czynnościowa człowieka” (PZWL, 1999).
Należę do Polskiego Towarzystwa Neurologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Choroby Parkinsona i Innych Zaburzeń Ruchowych. W październiku 2018 roku zostałem wybrany zastępcą Prezesa Zarządu Sekcji Fitoterapii Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.

lek. Marcin Samosiej

W 1998 ukończyłem studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi a następnie odbyłem staż podyplomowy w 1 Szpitalu Klinicznym im. N. Barlickiego w Łodzi. W latach 2000 – 2005 odbywałem rezydenturę w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu im. M. Pirogowa w Łodzi na oddziale o profilu diabetologicznym, zakończoną uzyskaniem w 2006 r. tytułu specjalisty chorób wewnętrznych. W lutym 2005 roku zostałem zaproszony przez łódzkich Bonifratrów do pracy w Poradni Ziołolecznictwa. Rozpocząłem wtedy moją „przygodę” z fitoterapią, dostając do ręki fascynujące narzędzie w postaci preparatów ziołowych, opartych na tradycyjnych zakonnych recepturach, które z powodzeniem można stosować jako uzupełnienie współczesnych terapii. Do dziś pracuję w Poradni Ziołolecznictwa Konwentu Bonifratrów w Łodzi jako kierownik tej placówki. Od 2014 roku jestem członkiem Sekcji Fitoterapii Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Od 2015 r. powierzono mi też funkcję kierownika Poradni Ziołolecznictwa w Centrum Medycznym Bonifratrów w Warszawie.

lek. Sylwia Szołtyk

Studia medyczne na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej (obecnie Warszawski Uniwersytet Medyczny) ukończyłam w 1993 roku. Staż lekarski i pierwsze cztery lata pracy pracowałam w Klinice Chorób Wewnętrznych oraz na Oddziale Dializ Centralnego Szpitala Klinicznego przy ul. Banacha w Warszawie. W tym czasie odbyłam również staż w Klinice Ingolstadt k. Monachium. W 1997 roku zdałam egzamin specjalistyczny z medycyny rodzinnej i od tego czasu pracuję jako lekarz rodzinny, lecząc zarówno pacjentów dorosłych, jak i dzieci.
Odbyłam certyfikowane kursy w zakresie oceny EKG, spirometrii otoskopii oraz kursy szczepień ochronnych u dzieci i młodzieży.
Moim dodatkowym zainteresowaniem jest medycyna naturalna, ziołolecznictwo i medycyna chińska /akupunktura i laseropunktura/ oraz psychologia, zwłaszcza wpływ emocji na zdrowie człowieka.
Staram się podchodzić do pacjenta holistycznie i pomagać nie tylko wychodzić z choroby ale też zachować zdrowie. Dużą rolę przywiązuję do profilaktyki.
Prywatnie jestem mamą trójki dzieci, kocham zwierzęta i naturę, pasjonuję się muzyką klasyczną i instrumentalną.

 

 lek. Ewa Bogusławska – Strój

Studia medyczne na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie ukończyłam w 1982 roku. Kształcenie podyplomowe rozpoczęłam od stażu, po którym otworzyłam specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych na oddziale pulmonologicznym, w którym między innymi wykonywałam bronchoskopie. Po zakończeniu tej specjalizacji otworzyłam kolejną z onkologii i od 1998 roku jestem specjalistą w zakresie chemioterapii.  Od 20 lat pracuję w klinice onkologii i to właśnie onkologia jest moją główną pasją zawodową. Obliguje mnie to do ustawicznego kształcenia w tej dynamicznie rozwijającej się dziedzinie. W Centrum Medycznym Bonifratrów, z którym jestem związana od 2009 roku rozwinęła się moja druga pasja – fitoterapia, czyli ziołolecznictwo.  Praca z ludźmi daje mi satysfakcję i w dalszym ciągu chcę im służyć moją wiedzą. Prywatnie jestem pasjonatką podróżowania oraz muzyki operowej.

Kształtowanie odporności przez ziołolecznictwo

Odporność – jak o nią dbać i jak ją wzmacniać, żeby nie chorować?

Odporność to temat, który wraz z rozpoczęciem roku przedszkolno-szkolnego
i jesienno-infekcyjnego powraca do nas niczym bumerang.
Dlatego też, zapytaliśmy lekarzy przyjmujących w Poradni Ziołolecznictwa Centrum Medycznego Bonifratrów w Warszawie jak to właściwie jest z tą odpornością? Od czego tak naprawdę zależy i jak ją wzmacniać, aby uchronić siebie i/lub nasze dzieci przed infekcjami?!

Co to w ogóle jest odporność i od czego ona zależy?  

​​​​​Prawidłowo działający układ odpornościowy pozwala zachować równowagę pomiędzy sprawną obroną biologiczną przed zakażeniami i stanami chorobowymi,
a utrzymywaniem tolerancji, która zapobiega alergii i chorobom autoimmunologicznym. 
Dlatego pod pojęciem odporności z reguły rozumie się niewrażliwość na inwazje lub chorobotwórcze działanie mikroorganizmów. Procesy odpornościowe zachodzą w bardzo złożonym mechanizmie, ale ogólnie można powiedzieć, że na odporność ma wpływ wiele czynników począwszy od stanu psychicznego, snu i wypoczynku poprzez aktywność fizyczną i hartowanie organizmu, a na diecie oraz stosowanych lekach
i zażywanych substancjach naturalnych skończywszy. Odporność zależy więc z jednej strony od naszej konstytucji genetycznej a z drugiej od naszego szeroko rozumianego stylu życia.

Dr n. med.  Dariusz Szabela specjalista neurologii, specjalista rehabilitacji medycznej

Jak wzmocnić odporność dziecka, aby chodząc do przedszkola czy szkoły tak często nie chorowało?

Wspomagać odporności u dzieci można na różne sposoby. Przede wszystkim musi być to metoda bezpieczna i takie bezpieczeństwo zapewnia między innymi racjonalne ziołolecznictwo czyli inaczej mówiąc fitoterapia.  Skuteczność ziół potwierdzona jest nie tylko tradycją ludową, ale też badaniami naukowymi. Lek. med.Sylwia Szołtyk specjalista medycyny rodzinnej.

Jednym z objawów słabej odporności – w szczególności u dzieci – są powtarzające się infekcje górnych dróg oddechowych. Coraz częściej jednak zdarza się, że katar nie jest objawem infekcji, a alergii. Jak zatem odróżnić katar infekcyjny od alergicznego?

Upraszczając można powiedzieć, że katar w ostrych infekcjach towarzyszy innym objawom takim jak gorączka, bóle gardła, kaszel oraz ogólne rozbicie, złe samopoczucie i wszystkie  te objawy z reguły zmniejszają się i ustępują w ciągu kilku dni. Z kolei objawy nieżytu nosa u alergika mają uchwytny czasowy związek z obecnością w środowisku alergenu (np. pyłków traw w miesiącach letnich) i z reguły są te objawy mniej nasilone niż przy infekcji, ale z drugiej strony trwające dłużej (tygodniami czy miesiącami).Niekiedy różnicowanie kataru alergicznego i infekcyjnego może być na tyle trudne, że będzie wymagało oprócz wnikliwego lekarskiego badania podmiotowego i przedmiotowego również wykonania dodatkowych badań diagnostycznych.
Lek. med.
Sylwia Szołtyk specjalista medycyny rodzinnej.

Jakie zioła mogą być przydatne we wzmacnianiu odporności, zarówno dzieci jak i dorosłych?

Do dyspozycji mamy wiele  naturalnych substancji –  zioła i ich różne kompozycje  (m.in. aloes, babka lancetowata, pokrzywa, jeżówka purpurowa, mniszek lekarski, oregano , tarczyca bajkalska, vilcacora, czystek itd.), produkty  pochodzenia pszczelego (miody, propolis, pyłek  pszczeli ) składniki  diety (bogate w witaminy i minerały świeże owoce, warzywa, orzechy), naturalne  antybiotyki (czosnek, cebula czy chrzan).
Lek. med. Marcin Samosiej specjalista chorób wewnętrznych.

Przez jaki czas powinno się stosować terapię wzmacniającą odporność i co jaki czas powinno się ją powtarzać? 

Długość trwania terapii zależy od tego z jakim pacjentem mamy do czynienia oraz jakie zioła czy leki stosujemy i a więc najlepiej jak jest konsultowana z lekarzem. Ale przykładowo można powiedzieć, że przetwory jeżówki stosujemy w seriach 2-3 tygodniowych przedzielonych kilkutygodniowymi przerwami, a z kolei napary ziołowe zawierające np. babkę lancetowatą, ziele mniszka czy ziele drapacza lekarskiego możemy stosować zarówno przed jak i przez cały sezon infekcyjny.
Lek. med. Marcin Samosiej specjalista chorób wewnętrznych.

Udar mózgu

Udar mózgu, autor: Dr n.med. Dariusz Szabela
Jak rozpoznać objawy udaru i jak na nie reagować? Co robić, aby chronić siebie i bliskich przed wystąpieniem udaru?

Historia pacjenta
Pan Andrzej lat 65, przyjmujący leki na nadciśnienie i cukrzycę typu II, podczas oglądania telewizji poczuł zdrętwienie lewych kończyn i lewego policzka. Po kilku minutach pojawiło się  również osłabienie kończyny górnej lewej i dyskretne opadnięcie kącika ust po tej stronie oraz zaburzenia równowagi. Uznał, że jest to związane z intensywną pracą w garażu, który sprzątał przed oglądaniem telewizji. Zaczął sam masować lewe kończyny i lewy policzek, ale objawy nie ustąpiły. Postanowił, że odpocznie i położył się na pół godziny, ale i to nie pomogło. Wówczas zatelefonował pod numer 112. Minęło dokładnie 1,5 godziny od wystąpienia pierwszych objawów. Od tego momentu w trybie pilnym należało wezwać ratowników medycznych celem przewiezienia pacjenta do oddziału udarowego.
Czas, w którym można podać lek trombolityczny wynosi bowiem tylko 4,5 godziny od momentu wystąpienia udaru.

Epidemiologia
Dane epidemiologiczne udaru mózgu przytłaczają i tłumaczą zainteresowanie tym tematem. Rocznie u około 1,5 miliona ludzi w USA i Europie dochodzi do udaru mózgu, a  śmiertelność waha się od około 20 do 40%. Udary stanowią na tym obszarze  najczęstszą  przyczynę niepełnosprawności u osób dorosłych i są trzecią co do częstości  przyczyną zgonów. Od 15 do 30% niepełnosprawnych po udarze mózgu wymaga pełnej opieki drugiej osoby. Mądre słowa z przysięgi Hipokratesa ,,lepiej zapobiegać, niż leczyć”  sprawdzają się nad wyraz w przypadku udaru mózgu.

Definicja i objawy udaru mózgu
Definicja grupy epidemiologów Światowej Organizacji Zdrowia mówi,  że udar to zespół kliniczny  charakteryzujący się nagłym wystąpieniem objawów ogniskowych lub uogólnionych zaburzeń czynności mózgu, które utrzymują się – jeśli nie spowodują wcześniej zgonu – dłużej niż 24 godziny.  Ogniskowe objawy udaru zależą od miejsca i rozległości uszkodzenia mózgu i są nimi najczęściej niedowład połowiczy, niedoczulica połowicza, ośrodkowy niedowład nerwu twarzowego, zaburzenia mowy i jej rozumienia, zaburzenia pamięci, a także zawroty głowy, podwójne widzenie, ubytki w polu widzenia i zaburzenia połykania.

Mechanizm powstawania udarów mózgu
Udar mózgu jest katastrofą naczyniową, która w około  15% ma  charakter krwotoku domózgowego lub krwotoku do przestrzeni podpajęczynówkowej czyli do przestrzeni otaczającej mózgowie, a  w około 85% ma  tło niedokrwienne.
Do udaru niedokrwiennego  dochodzi w wyniku zamknięcia naczynia przez zakrzep, czyli skrzeplinę (inaczej czop powstały z wykrzepiania krwi i zlepiania się płytek w miażdżycowo zmienionym naczyniu). Taki czop może się wytworzyć w mózgu w naczyniu, które wówczas zamyka się.  Zamknięte naczynie nie doprowadza dalej krwi do mózgu i wytwarza się zawał mózgu, a w konsekwencji martwica tego obszaru mózgu.
Do udaru krwotocznego dochodzi zaś w mechanizmie pęknięcia naczynia mózgowego, gdzie  wypływająca krew niszczy mózg.

Przyczyny udaru mózgu
Podstawową przyczyną udarów niedokrwiennych mózgu jest miażdżyca tętnic.  Nazywamy nią zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze w błonie wewnętrznej i środkowej tętnic. Do czynników rozwoju miażdżycy zalicza się nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, podwyższony poziom lipidów LDL, palenie papierosów.
Występuję również zależność między otyłością brzuszną (wskaźnik talia – biodra), a udarem niedokrwiennym mózgu.
Na rozwój miażdżycy i tym samym rozwój ww. schorzeń ma wpływ dieta. Jej wpływ na wystąpienie udaru niedokrwiennego szacuje się na około 20%. Najprawdopodobniej  niezależnym czynnikiem ryzyka udaru mózgu jest też obturacyjny bezdech senny. Ryzyko udaru może podnosić też stosowanie hormonalnej terapii zastępczej oraz hormonalnych leków antykoncepcyjnych.

Modyfikacja stylu życia
Wiadomo, że wpływ na rozwój wyżej wymienionych schorzeń, oprócz czynników genetycznych, ma styl życia, a więc rodzaj diety, poziom aktywności ruchowej czy fakt  palenia papierosów i nadużywanie alkoholu. W zależności o rodzaju problemów warto dokonać modyfikacji stylu życia i w tym celu skontaktować się z lekarzem rodzinnym.
Ze względu na to, że bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na rozwój  nadciśnienia, cukrzycy i dyslipidemi oraz otyłości jest dieta, może okazać się konieczna konsultacja z dietetykiem. W Centrum Medycznym Bonifratrów  (CMB) w Warszawie w celu osiągnięcia założonych celów modyfikacji stylu życia można skorzystać ze wspomagającej te cele porady ziołoleczniczej. Warto zauważyć, że coraz częściej w badaniach naukowych udowadnia się efektywność konkretnych ziół, które od lat były stosowane w mieszankach  bonifraterskich wspomagających postępowanie lecznicze. Jednym z takich ziół jest
na przykład karczoch obniżający poziom cholesterolu we krwi.  Udarowi mózgu zapobiega również aktywność fizyczna, najlepiej o umiarkowanym, adekwatnym do wydolności organizmu nasileniu oraz niepalenie papierosów.

Najczęstsze konsultacje specjalistyczne
Jeśli rozwiną się choroby czy zaburzenia pomimo zdrowego stylu życia lub z powodu jego  braku to istotne będzie jak je kontrolujemy farmakologicznie lub w przypadku zwężeń naczyń domózgowych jak je udrażniamy chirurgicznie. Z reguły wymagają one konsultacji z neurologiem lub kardiologiem czy diabetologiem.

Neurolog
Ryzyko udaru mózgu zwiększa występowanie  przejściowych incydentów niedokrwiennych mózgu tzn. takich, w których występują objawy neurologiczne, analogiczne do objawów w udarze, ale  cofają się w ciągu 24 godzin od ich wystąpienia. Należy traktować ich wystąpienie jako bezwzględne wskazanie do przeprowadzenia pilnej konsultacji neurologicznej. Podobnie jak np. stwierdzenie zwężenia tętnic szyjnych.

Internista, kardiolog
Propozycje leczenia farmakologicznego pomimo modyfikacji stylu życia  zależą od oceny jej efektywności i oszacowania u pacjenta ryzyka sercowo-naczyniowego. I tak na przykład szacuje się wzrost o 4-5 razy ryzyka udaru mózgu w migotaniu przedsionków i z tego powodu włącza się lek przeciwkrzepliwy, który znacznie zmniejsza to ryzyko.  Analogiczne zagrożenie występuje przy nadciśnieniu tętniczym.

Diabetolog
Cukrzyca zwiększa ryzyko wystąpienia udaru dwukrotnie, dlatego najważniejszym zadaniem jest nie dopuścić do jej rozwoju, a w przypadku jej zdiagnozowania właściwie ją leczyć.

Podsumowanie
Wśród czynników ryzyka wystąpienia udaru mózgu są takie, których wpływ możemy starać się zmniejszać. Drogą do tego jest modyfikacja stylu życia oraz w przypadkach tego wymagających postępowanie farmakologiczne, chirurgiczne, czy jak w sytuacji bezdechów sennych używanie odpowiedniej aparatury wspomagającej podczas snu.