Bonifratrzy – Zakon Szpitalny św. Jana Bożego, Prowincja Polska p.w. Zwiastowania N.M.P.
  • Klasztor w Drohobyczu pw. Jezusa Dobrego Samarytanina
  • Profil Bonifratrów w serwisie Facebook
Projekty realizowane ze środków UE

Wydarzenia i aktualności

Webinar „Tworzenie i utrzymanie efektywnych sieci wolontariatu”, 25.01.2023 r.

Odbył się kolejny międzynarodowy webinar zrzeszający pracowników bonifraterskich z całego świata! Pojawiło się, aż 101 osób! Dziękujemy za obecność polskim przedstawicielom! Tematem spotkania było „Tworzenie i utrzymywanie efektywnych sieci wolontariatu”. Podczas pierwszego wystąpienia „Uczynić świat lepszym” mogliśmy wysłuchać o. Marco Semehen oraz pani Aleksandry Ricci (obydwoje z prowincji Rzymskiej) na temat działań podejmowanych przez nich w ramach wsparcia uchodźców z Ukrainy.

W drugim wystąpieniu „Wolontariat: pasja dla szpitalnictwa” dowiedzieliśmy się od br. Moises Martin oraz Garci Polo (obydwoje z prowincji hiszpańskiej) o sposobie organizowania wolontariatu po połączeniu trzech prowincji hiszpańskich. Najważniejszym przesłaniem wydaje się być rozumienie wolontariatu jako zaangażowania na rzecz szpitalnictwa. Wielokrotnie zostało zaznaczone, iż solidarność w dziełach jest narzędziem, który towarzyszy szpitalnictwu. Także bardzo ważne jest, aby szerzyć charyzmat szpitalnictwa poprzez wolontariat.

Wydarzenia, które mają miejsce na świecie dodatkowo utwierdzają w przekonaniu, że dzielenie się doświadczeniem, odpowiednia komunikacja i przekazywanie informacji o tym jakie działania podejmuje każda prowincja jest istotne i niezbędne. W celu zwiększenia wiedzy o sobie nawzajem zaproponowano współpracę polegającą na wymianie wolontariuszy między prowincjami. Dzięki temu jeszcze bardziej zacieśni się więź w rodzinie św. Jana Bożego.

Serdecznie zapraszamy na kolejny webinar, który odbędzie się 23 marca 2023 r., a tematem przewodnim będzie „Samotność”. Zachęcamy do wzięcia udziału! Tłumaczenie symultaniczne na język polski gwarantowane.

 

 

Wyniki badań dot. Inkluzji Społecznej w Prowincji Polskiej Zakonu Szpitalnego św. Jana Bożego

W związku z potrzebą opisania miejsca, w którym znajduje się Prowincja Polska z perspektywy założeń dotyczących inkluzji społecznej różnych grup zagrożonych wykluczeniem społecznym poproszono wszystkie dzieła o wypełnienie ankiety przedstawiającej aktywności oraz przemyślenia na temat kierunku w jakim działania pomocowe powinny podążać.

Ankieta została przesłana drogą elektroniczną do wszystkich dzieł prowincji polskiej, z prośbą o wypełnienie przez te jednostki, które w swych działaniach uwzględniają założenia płynące z definicji inkluzji społecznej. Do dziś na pytania przedstawione w ankiecie odpowiedź przesłało 6 jednostek. Wśród nich są: Dom Pomocy Społecznej Konwentu Bonifratrów w Cieszynie, Linia Opieki Senioralnej, Długoterminowej i Paliatywnej BCM, Dom Pomocy Społecznej Zakonu Bonifratrów w Zebrzydowicach, Konwent Bonifratrów pw. św. Rafała Archanioła w Łodzi, Dom św. Jana Bożego w Prudniku, Bonifraterska Fundacja Dobroczynna w Konarach. Wśród tych 6 instytucji:

  • 3 jednostki zajmują się osobami z niepełnosprawnościami, w tym z niepełnosprawnością intelektualną oraz osobami przewlekle chorujących psychicznie.
  • Pozostałe placówki zajmują się osobami: przewlekle somatycznie chorymi (1), bezdomnymi (1) oraz pacjentami, którzy chcą leczyć się naturalnymi metodami (ziołolecznictwo) (1).

Ankieta składała się z 7 pytań otwartych oraz metryki. Wyniki tej ankiety prezentują się następująco.

Na początku zapytano badanych co chcieliby zmienić (rozwinąć lub utworzyć w swojej placówce) gdyby mieli taką możliwość. Wśród odpowiedzi znalazły się:

  • Rozpoczęcie świadczenia usług środowiskowych na rzecz chorych psychicznie
    w najbliższym otoczeniu;
  • Poszerzenie obszaru działalności hospicjum domowego oraz fizjoterapii domowej;
  • Rozwinięcie działalności Wrocławskiego Hospicjum Stacjonarnego;
  • Utworzenie mieszkań treningowych (chronionych, wspomaganych) dla osób
    z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnych intelektualnie;
  • Utworzenie opieki wytchnieniowej całodobowej i dziennej dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów;
  • Przywracanie godności ludziom starszym, rozwijanie świadomości charyzmatu wśród pracowników;
  • Rozwinięcie działalności edukacyjnej;
  • Utworzenie dzieł pomocowych na chronionym rynku pracy.

Należy dodać iż, konieczność stworzenia mieszkań chronionych (treningowych) została wymieniona przez trzy badane jednostki, natomiast pomoc w środowisku lokalny pojawiła się w odpowiedziach badanych dwukrotnie.

Następnie zapytano, jakie działania już są prowadzone w ramach badanej tutaj inkluzji społecznej. Wśród odpowiedzi znalazły się takie działania jak:

  • Prowadzenie rehabilitacji społecznej polegająca na podtrzymywaniu kontaktów ze „światem zewnętrznym” (poza placówką), usamodzielnianie zawodowe;
  • Opieka nad osobami chorymi terminalnie i niepełnosprawnymi zarówno
    w warunkach domowych jak i stacjonarnych;
  • Realizacja projektu współfinansowanego ze środków PFRON polegającym na prowadzeniu działań aktywizujących i uspołeczniających dla mieszkańców DPS – m.in. prowadzenie warsztatów multimedialnych, socjoteraputycznych, gastronomicznych, artystycznych, psychologicznych i usprawniających;
  • Prowadzenie treningów uspołeczniających tj. wyjazdów na zakupy, załatwianie spraw urzędowych, korzystanie z dóbr kultury itp.;
  • Współdziałanie osób niepełnosprawnych z młodzieżą szkolną;
  • Rozwój wolontariatu;
  • Prowadzenie jadłodajni, pomoc w refundacji leków, pomoc materialna rodzinom poszkodowanym w nieszczęśliwych zdarzeniach;
  • Realizacja działań zawartych w programie resortowym Ministra i Polityki Społecznej „Opieka wytchnieniowa”- wsparcie całodobowe;
  • Wsparcie osób z zaburzeniami psychicznymi i niepełnosprawnościami sprzężonymi- prowadzenie dziennego ośrodka wsparcia;
  • Wsparcie osób z niepełnosprawnością intelektualną- prowadzenie ośrodka dziennego świadczącego usługi rehabilitacji zawodowo- społecznej;
  • Wsparcie osób z niepełnosprawnościami- prowadzenie zakładu pracy chronionej ZAZ;
  • Współpraca z uczelniami wyższymi: kształcenie praktyczne przyszłej kadry pomocy społecznej;
  • Wsparcie w postaci zabezpieczenia podstawowych usług mieszkalno-bytowych dla uchodźców z Ukrainy oraz aktywizacja zawodowa dla tych osób;
  • Organizacja półkolonii dla dzieci z Ukrainy;
  • Udział w projektach międzynarodowych Erasmus+ (obecnie projekt REVIVAL);
  • Udział w lokalnych projektach i przedsięwzięciach.

Aby określić kierunek pracy na następne lata zapytano badanych o to, co ich szczególnie niepokoi w kontekście prowadzonej działalności oraz zakładanych planów. Wśród tych obaw znajdują się takie kwestie jak:

  • Brak nowych rozwiązań zapewniających powszechność opieki instytucjonalnej nad osobami niesamodzielnymi (w związku ze starzeniem się społeczeństwa) – 2 odpowiedzi;
  • Brak stabilizacji sytuacji prawnej – 2 odpowiedzi;
  • Brak wystarczających działań na rzecz zwiększenia tolerancji na rzecz prowadzonych działań w środowisku lokalnym i heterogeniczność mieszkańców – 2 odpowiedzi;
  • Niski poziom finansowania, w tym także niepewne źródła finansowania oraz odpływ pracowników – 2 odpowiedzi;
  • Brak wystarczających środków na inwestycje (w tym na inwestycje infrastrukturalne);
  • Brak wsparcia rodzin nad opieką nad osobami terminalnie chorymi lub z niepełnosprawnościami;
  • Obawa o rzeczywistą integracje społeczną przybyłych uchodźców;
  • Sytuacja geopolityczna, wzrost cen oraz inflacja;
  • Brak likwidacji barier, w szczególności architektonicznych, urbanistycznych, transportowych, technicznych, w komunikowaniu się i dostępie do informacji;
  • Konflikt pokoleń.

Zapytano także jakie priorytety są dostrzegane w pracy placówek w kontekście następnych 5 lat:

  • Rozbudowa infrastruktury służącej zwiększaniu samodzielności i odpowiedzialności zdolnych do tego typu postaw Mieszkańców;
  • Zwiększanie kompetencji Pracowników;
  • Rozszerzenie opieki stacjonarnej nad pacjentami terminalnymi w Hospicjum św. Jana Bożego we Wrocławiu;
  • Rozszerzenie działalności hospicjum domowego i fizjoterapii domowej o nowe obszary działalności;
  • Kształcenie opiekunów w zakresie sprawowania opieki i radzenia sobie w warunkach domowych z opieką nad osobą niesamodzielną;
  • Mieszkania treningowe;
  • Integracja pracowników;
  • Rozwój działalności Bonifraterskiej Rodziny Różańcowej;
  • Powrót bezdomnej osoby do społeczeństwa;
  • Współuczestnictwo w wydarzeniach integracyjno-kulturalnych na terenie konwentu/WTZ;
  • Udział osób przebywających w DPS na zajęciach prowadzonych przez terapeutę oraz grupę z pracowni opiekuńczo-pielęgnacyjnej WTZ;
  • Kontynuacja działań oraz projektów doraźnych min. Erasmus, projekty lokalne;
  • Otwartość na nowe wyzwania, projekty oraz kierunki działań pomocy społecznej,
    w tym inkluzji społecznej;
  • Uruchomienie usług środowiskowych oraz mieszkalnictwa chronionego;
  • Rozwój zatrudniania wspomaganego;
  • Dążenie do bycia ośrodkiem kształcącym wykwalifikowaną kadrę poprzez współpracę ze szkołami i uczelniami.

W dalszej części zapytano badanych skąd wynikają wskazane przez nich potrzeby. Wśród odpowiedzi znalazły się takie stwierdzenia jak: ze znajomości aktualnego zapotrzebowania i ustalonego kierunku rozwoju, ze znajomości potrzeb osób objętych opieką, obserwacji środowiska lokalnego, pracowników i poszczególnej placówki. Jedna jednostka wskazała, że wynika to wprost z misji zakonu.

W przed ostatnim pytaniu badani zostali poproszeni o wskazanie: w jaki sposób zamierzają Państwo rozwinąć działania na rzecz inkluzji społecznej w wymienionych powyżej obszarach? Proszę podać rodzaj programów, rodzaj zasobów, ogólne potrzeby związane z osiągnięciem wyznaczonych celów. Wśród odpowiedzi znalazło się:

  1. „Placówka wspólnie z lokalnym samorządem złożyła wniosek do MPRiPS do programu pilotażowego, którego celem jest rozwijanie działalności na rzecz społeczności lokalnej w obszarze pracy z przewlekle chorymi psychicznie; zapewnia Pracownikom regularny dostęp do szkoleń merytorycznych oraz zwiększających kompetencje w obszarze komunikacji z uwzględnieniem alternatywnych metod komunikowania się.”
  2. „Wspieramy rodziny, nasi pracownicy przeprowadzają instruktaże pozwalające opiekować się pacjentami w domach, w przypadku problemów materialnych organizujemy zbiórki darów dla rodzin w trudnej sytuacji materialnej. Zamierzamy kontynuować podejmowane działania. Możemy podjąć się organizacji szkoleń dla opiekunów rodzin w naszych placówkach, nie mniej jednak z doświadczenia wiemy, że opiekunowie mają problem z wygospodarowaniem czasu, aby w takich szkoleniach uczestniczyć. Nie ma kto w tym czasie zająć się ich bliskimi. Dobrym projektem byłaby opieka wytchnieniowa w domach u pacjentów w ramach której bliski zostaje pod opieką osoby z zewnątrz, zyskując przestrzeń czasu do wykorzystania na własne potrzeby. Jest to już organizowane w ramach hospicjów dziecięcych. Potrzeby – wykwalifikowany personel, który zajmie się chorym w domu, środki na sfinansowanie wynagrodzenia personelu i jego dojazd do domu pacjenta.”
  3. „Pozyskiwanie środków finansowych (fundusze europejskie, publiczne, fundusze celowe) bazując na doświadczeniach własnych w realizacji projektów.”
  4. „Kierunki działań i uczestnictwo w projektach uwarunkowane są poziomem funkcjonowania mieszkańców (w większości osoby w podeszłym wieku, z licznymi chorobami somatycznymi) oraz zasobami którymi dysponujemy (ogród, bliskość WTZ umożliwiająca kontakt z terapeutami i uczestnikami).”
  5. „Działania na rzecz inkluzji mamy zamiar rozwinąć poprzez :

-współudział w działalności warsztatu zielarza, który funkcjonuje w konwencie – cel: możliwość spotkania się z mieszkańcami miasta, uspołecznienie, pozytywne doświadczenia z innymi osobami,

– udział w rehabilitacji ruchowej

– możliwość korzystania z kaplicy/kościoła – spotkanie z mieszkańcami miasta, możliwość realizowania potrzeb religijnych

– udział w terapii zajęciowej – rozwijanie sfery emocjonalno-społecznej, funkcji poznawczych i komunikacyjnych, motywowanie do podejmowania zadań o różnym stopniu trudności, neutralizowanie nudy i stagnacji, poprawa stanu emocjonalnego, aranżowanie sytuacji umożliwiających przeżycie sukcesu na miarę możliwości mieszkańców.”

  1. „Naszym zasobem jest doświadczenie w prowadzeniu wielopłaszczyznowego wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami oraz chorującymi psychicznie.

Wykwalifikowana kadra, mająca doświadczenie w prowadzeniu i uczestniczeniu
w projektach.

Wsparcie osoby posiadającej doświadczenie w zdobywaniu grantów.

Udział w pilotażach min. testowanie nowych standardów funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej oraz testowanie rozwiązań w zakresie deinstytucjonalizacji pomocy społecznej.”

Jedna z badanych jednostek wskazała natomiast, że programy są dopiero opracowywane.

Ostatnie pytanie dotyczyło wpływu działalności europejskiej grupy roboczej ds. inkluzji społecznej na prowadzone przez jednostki działania. Wśród odpowiedzi aż 3 z nich wskazywały na odpowiedzi: nie wiem lub nie mam zdania. Trzy z nich wskazały, że grupa może wpłynąć na:

  • Sfinansowanie projektu domowej opieki wytchnieniowej dla określonej ilości osób.
  • Rozwój poprzez możliwość wymiany doświadczeń w tym zakresie, proponowanych rozwiązań systemowych, polityki społecznej oraz funkcjonowania grup osób starszych zagrożonych wykluczeniem społecznym
  • Nowe spojrzenie na sposób oraz możliwość rozwiązywania różnych sytuacji.
  • Przekazanie doświadczenia i posiadanej wiedzy w prowadzonych obszarach.
  • Możliwość wymiany doświadczeń, wizyty studyjne.

 

Wnioski:

Na podstawie przeprowadzonej analizy należy stwierdzić, że warto w pierwszej kolejności przedstawić jednostkom pomocy społecznej działających w ramach polskiej prowincji Zakonu dokładne cele i sposoby działania zespołu ds. inkluzji społecznej. Następnie zastanowić się nad możliwościami udzielania wsparcia i zabezpieczenia finansowego dla jednostek w ramach polskiej prowincji, w tym udziału w projektach (finansowanych w całości lub części przez instytucje zewnętrzne); zadbać o wymianę kompetencji, doświadczeń między placówkami oraz pracownikami. Należałoby również zastanowić się nad możliwościami wypracowania modeli czy systemów działania dostosowanych do polskich warunków dotyczących: opieki wytchnieniowej, mieszkalnictwa (treningowego/chronionego), a także działalności w społeczności lokalnej.

Wydaje się, iż najważniejszym elementem będzie rozpoczęcie współpracy od poznania wzajemnych działalności, aby móc stworzyć system wspierający się wewnątrz Polskiej Prowincji Zakonu.

 


Prowincja Polska Zakonu Bonifratrów prowadzi działania w bardzo różnych dziedzinach, stąd też pierwszym krokiem do rozpoznania działań inkluzyjnych jest przeprowadzenie ankiety wśród pracowników bonifraterskich dzieł apostolskich nt. oferty pomocowej, która zawiera zadania włączające dla swoich klientów.

Ankietę zamieszczono poniżej w pliku pdf.

Ankieta_inkluzja społeczna

 


 

Europejska Grupa Robocza ds. Integracji Społecznej

2022 / 2023 Webinar ZOOM

  • 20 październik 2022 (11.00 – 12.30 Europa środkowa)
    “Wykluczenie z powodu przepaści cyfrowej”
  • 26 styczeń 2023 (11.00 – 12.30 Europa środkowa)
    “Budowanie i utrzymywanie znaczących sieci wolontariatu”
  • 23 marzec 2023 (11.00 – 12.30 Europa środkowa)
    “Niechciana samotność”
  • 25 maj 2023 (11.00 – 12.30 Europa środkowa)
    “Samostanowienie osób – autoprezentacja i udział w komitetach”
  • 21 wrzesień 2023 (11.00 – 12.30 Europa środkowa)
    “Zapobieganie przemocy seksualnej wobec osób niepełnosprawnych”

Więcej informacji można uzyskać pod następującymi adresami email: europaoh@ohsjd.org – carlo.galasso@ohsjd.org