Warsztat terapii zajęciowej – Konwent Bonifratrów w Zebrzydowicach

Pracujemy zdalnie

Od 19 października 2020 roku Warsztat Terapii Zajęciowej w Zebrzydowicach decyzją Wojewody Małopolskiego pracuje zdalnie. Jest marzec 2021 roku, a my nadal jesteśmy pod obstrzałem koronawirusa. Nikt z nas nie myślał, że pandemia będzie trwać tak długo i że tak bardzo wywróci nasz poukładany świat. Po tej prawie półrocznej rewolucji jesteśmy bogatsi w doświadczenia i wiedzę, którymi chcielibyśmy się z Wami podzielić.

Co to znaczy?

Podopieczni naszego Warsztatu pozostają w domach, by ograniczyć ryzyko potencjalnego zakażenia wirusem. Personel WTZ wykonuje swoje zadania stacjonarnie, czyli w miejscu pracy. Priorytetowa dla naszej instytucji stała się działalność skierowana na troskę o uczestnika, o jego kondycję psychofizyczną, aktywność, relacje społeczne, a niekiedy również warunki bytowe. Rozumiemy, w jak szczególnie skomplikowanym położeniu znalazły się osoby niepełnosprawne i ich bliscy. Dotychczasowe problemy tej grupy społecznej, a więc m.in.: izolacja społeczna, samotność, stygmatyzacja, brak pracy zostały niejako „podniesione do kwadratu”. Otrzymaliśmy więc od losu ogromne wyzwanie, aby w tej nowej rzeczywistości nauczyć się pomagać. Co robimy? Każdy terapeuta w danym miesiącu ma „pod swoimi skrzydłami” około 6 podopiecznych, dla których konstruuje specjalny plan pracy zdalnej. Specjalny to znaczy uwzględniający stan zdrowia uczestnika, jego możliwości intelektualne, sprawność ruchową, sytuację bytową, potrzeby i zainteresowania. Powinniśmy więc do każdego naszego podopiecznego podejść jednostkowo i z dużym namysłem nad jego indywidualną historią. Potrzeba tutaj z naszej strony uważności, delikatności i zrozumienia, by nie skrzywdzić drugiego człowieka, by nie zarzucić obowiązkami, nie zniechęcić. Proponujemy więc zadania, które utrzymują i rozwijają już posiadane umiejętności. Wybieramy tematy bliskie, znajome człowiekowi, opowiadające o nim, nawiązujące do aktualnej pory roku, kalendarza świąt, wydarzeń.

Poszukujemy także w tej indywidualnej pracy płaszczyzny wspólnych inicjatyw, gdzie uczestnicy mogą poczuć ducha rywalizacji, pochwalić się swoimi zdolnościami, podzielić wiedzą i doświadczeniem. W styczniu zorganizowaliśmy zdalny konkurs plastyczny pn. „Widok z mojego okna”, który ku naszej radości spotkał się z dużą aprobatą podopiecznych i opiekunów. Pozornie prosty temat wymagał od uczestnika refleksji i symbolicznego wyjścia z jego czterech ścian, zwrócenia się ku temu co na zewnątrz, w jego okolicy, u kogoś innego, obserwacji natury i różnorodności świata. Zadanie, mamy nadzieję, pozwoliło zapomnieć choć na chwilę o pandemii i przyniosło uczestnikom sporo satysfakcji. Obecnie ogłosiliśmy kolejne wspólne zadanie, a mianowicie „Warsztatowy Przepiśnik”. Poprosiliśmy podopiecznych o przekazanie nam przepisu na danie, które w jego rodzinie jest kulinarnym hitem. Z wszystkich nadesłanych przepisów zaprojektujemy książkę kucharską, dostępną dla każdego w Internecie w wersji pdf, będącą miłą pamiątkową tego trudnego czasu. Warto dodać, że jest to zadanie dla całej społeczności WTZ w Zebrzydowicach, w którym zgodzili się wziąć udział także pracownicy.

Dłuższy pobyt w domu sprawił, że niektórzy nasi podopieczni zaczęli rozwijać swoje pasje i zainteresowania. Cieszy nas to ogromnie, kiedy uczestnik ma odwagę na samodzielność działania i myślenia, kiedy inicjatywa wychodzi z jego strony. Nazwaliśmy ten element pracy zdalnej zajęciami stałymi. W ich ramach podopieczni otrzymali od nas szkicowniki, w których zapisują swoją spontaniczną twórczość, puzzle, krzyżówki, gazety oraz książki. Czuwamy, aby niczego im nie brakowało, aby chwile spędzane w domu przyniosły jak najwięcej korzyści.

Wszystkie zaprezentowane powyżej oddziaływania mają sens, gdy towarzyszy im słowo – rozmowa. Dlatego systematycznie kontaktujemy się telefonicznie z uczestnikami, by nie tylko monitorować przebieg pracy zdalnej, ale przede wszystkim porozmawiać z drugą osobą, pobyć z nią, zapytać, co słychać, jak się czuje, czego potrzebuje. Niejednokrotnie ten rodzaj komunikacji niesie ze sobą największą wartość dla obydwu stron. Nieustannie zdajemy sobie sprawę, że w tych dziwnych, niepewnych czasach bardzo siebie potrzebujemy. I choć nie zawsze są to łatwe rozmowy, cenimy je. Podopieczni mają także zapewnione wsparcie psychologa, z którym mogą porozmawiać na każdy nurtujący ich temat. Pani psycholog nie tylko prowadzi konsultacje, ale również opracowuje materiały do pracy zdanej z uczestnikiem. Są to karty zadań zawierające różnorodne ćwiczenia, wykreślanki, zagadki pobudzające myślenie, pamięć, spostrzegawczość czy kreatywność.

W zdrowym ciele zdrowy duch, o tym najlepiej wie nasz rehabilitant – Pani Kamila. Nie jest łatwo zadbać o kondycję fizyczną podopiecznych na odległość. Dlatego Pani Kamila motywuje uczestników do regularnych ćwiczeń fizycznych, spacerów, gimnastyki, zachęca do prowadzenia zdrowego stylu życia poprzez właściwe odżywianie, wypoczynek czynny i bierny, planowanie dnia oraz odpowiednią dawkę snu. Podopieczni otrzymują sukcesywnie od rehabilitanta pakiet ćwiczeń fizycznych wraz z obrazkowym i słownym instruktażem. Z naszych obserwacji wynika, iż uczestnicy najchętniej spędzają wolny czas na łonie natury, spacerując i uprawiając nordic walking, a ich kondycja fizyczna jest zadowalająca.

Czy jesteśmy nowocześni?

Nowa covidowa rzeczywistość wymusiła na nas konieczność sięgania po nowoczesne sposoby komunikowania się. Telefon komórkowy, aparat fotograficzny, Internet, platformy społecznościowe, aplikacje typu messenger stały się bardzo szybko i naszą codziennością. To chyba jedna z niewielu jasnych stron pandemii, ale dzięki niej my i nasi podopieczni coraz sprawniej oraz pewniej poruszamy się w tym nowoczesnym świecie. Uczestnicy dużo fotografują, przesyłają nam zdjęcia, piszą smsy i wiadomości messanger, odwiedzają internetowego bloga i portal facebook. Kilka osób odważyło się przesyłać pracę zdalną za pośrednictwem pocztę e-mail. To duży sukces i dowód, że technologia właściwie wykorzystana, pomaga człowiekowi.

Dziękujemy Rodzinom!

Nie ma skutecznej rehabilitacji bez udziału rodziny – to prawda znana od dawna. Czas społecznej kwarantanny przypomniał nam ją wymownie. W tym miejscu pragniemy podziękować wszystkim opiekunom naszych podopiecznych za wytrwałość, cierpliwość i ogromne pokłady życzliwości. Dzięki Wam proces rehabilitacji przebiega harmonijnie, a uczestnicy są w dobrej kondycji. Na każdym kroku dostrzegamy Państwa zaangażowanie i serce. To dla nas cenna lekcja wzajemnego szacunku i zrozumienia. Dziękujemy!

Copyright 2015 - Bonifratrzy - Zakon Szpitalny św. Jana Bożego

realizacja: velummarketing.pl
do góry