{"id":3528,"date":"2020-11-13T13:04:18","date_gmt":"2020-11-13T12:04:18","guid":{"rendered":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/?p=3528"},"modified":"2020-11-13T13:04:18","modified_gmt":"2020-11-13T12:04:18","slug":"iv-swiatowy-dzien-ubogich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/2020\/11\/13\/iv-swiatowy-dzien-ubogich\/","title":{"rendered":"IV \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

OR\u0118DZIE OJCA \u015aWI\u0118TEGO<\/p>\n

NA IV \u015aWIATOWY DZIE\u0143 UBOGICH<\/strong><\/p>\n

XXXIII Niedziela Okresu Zwyk\u0142ego
\n15 listopada 2020 r.<\/em><\/p>\n

\u201cWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119 do ubogiego\u201d (Syr<\/em> 7, 32)<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\u201cWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119 do ubogiego\u201d (Syr<\/em> 7, 32). Staro\u017cytna m\u0105dro\u015b\u0107 postawi\u0142a przed nami te s\u0142owa jako u\u015bwi\u0119cony kodeks do wprowadzania w \u017cycie. Brzmi\u0105 one dzi\u015b z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 znaczeniow\u0105 moc\u0105, pomagaj\u0105c nam skoncentrowa\u0107 wzrok na tym, co istotne i przekroczy\u0107 barier\u0119 oboj\u0119tno\u015bci. Ub\u00f3stwo ma r\u00f3\u017cne twarze, kt\u00f3re domagaj\u0105 si\u0119 uwagi pod jednym, szczeg\u00f3lnym wzgl\u0119dem: w ka\u017cdej z nich mo\u017cemy spotka\u0107 Pana Jezusa, kt\u00f3ry objawi\u0142 nam, \u017ce jest obecny w swoich najmniejszych braciach (por. Mt<\/em> 25, 40).<\/p>\n

    \n
  1. We\u017amy do r\u0105k Ksi\u0119g\u0119 Syracydesa ze Starego Testamentu. Znajdujemy tu s\u0142owa jednego z mistrz\u00f3w m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 prawie dwie\u015bcie lat przed przyj\u015bciem Chrystusa. Poszukiwa\u0142 on m\u0105dro\u015bci, kt\u00f3ra czyni ludzi lepszymi i zdolniejszymi do dog\u0142\u0119bnej obserwacji wydarze\u0144 \u017cyciowych. Czyni\u0142 to w chwilach ci\u0119\u017ckich pr\u00f3b, przez kt\u00f3re przechodzi\u0142 lud Izraela, w czasie b\u00f3lu, \u017ca\u0142oby oraz biedy z powodu obcej dominacji. B\u0119d\u0105c cz\u0142owiekiem wielkiej wiary, zakorzenionym w tradycji przodk\u00f3w, Syracydes pomy\u015bla\u0142 najpierw o tym, by zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Boga i poprosi\u0107 Go o dar m\u0105dro\u015bci. A Pan nie pozbawi\u0142 go tej pomocy.<\/li>\n<\/ol>\n

    Ju\u017c od pierwszych stron Ksi\u0119gi, Syracydes przedstawia rady dotycz\u0105ce wielu konkretnych sytuacji \u017cyciowych, a w\u015br\u00f3d nich ub\u00f3stwa. Nalega on, aby w niebezpiecze\u0144stwie pok\u0142ada\u0107 ufno\u015b\u0107 w Bogu: \u201eZachowaj spok\u00f3j serca i b\u0105d\u017a cierpliwy, a nie tra\u0107 r\u00f3wnowagi w czasie utrapienia! Przylgnij do Niego, a nie odst\u0119puj, aby\u015b by\u0142 wywy\u017cszony w twoim dniu ostatnim. Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapienia b\u0105d\u017a wytrzyma\u0142y! Bo w ogniu do\u015bwiadcza si\u0119 z\u0142oto, a ludzi mi\u0142ych Bogu – w piecu poni\u017cenia. B\u0105d\u017a Mu wierny, a On zajmie si\u0119 tob\u0105, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj! Kt\u00f3rzy boicie si\u0119 Pana, oczekujcie Jego zmi\u0142owania, nie zbaczajcie z drogi, aby\u015bcie nie upadli\u201d (Syr<\/em> 2, 2-7).<\/p>\n

      \n
    1. Strona po stronie odkrywamy cenny zbi\u00f3r rad odno\u015bnie do sposobu post\u0119powania w \u015bwietle intymnej relacji z Bogiem Stworzycielem, kt\u00f3ry kocha swoje stworzenie, jest sprawiedliwy i opatrzno\u015bciowy dla swoich syn\u00f3w. Ci\u0105g\u0142e odnoszenie si\u0119 do Boga nie odwraca jednak wzroku od konkretnego cz\u0142owieka, przeciwnie, te dwie rzeczy s\u0105 ze sob\u0105 \u015bci\u015ble po\u0142\u0105czone.<\/li>\n<\/ol>\n

      Ukazuje to jasno fragment, z kt\u00f3rego zaczerpni\u0119ty jest tytu\u0142 niniejszego Or\u0119dzia (zob. Syr<\/em> 7, 29-36). Modlitwa do Boga i solidarno\u015b\u0107 z ubogimi i cierpi\u0105cymi s\u0105 nieroz\u0142\u0105czne. Aby sprawowa\u0107 kult Panu przyjemny, konieczne jest, \u017ceby rozpozna\u0107 w ka\u017cdej osobie, r\u00f3wnie\u017c w tej najbardziej potrzebuj\u0105cej i odrzuconej, obraz Boga, kt\u00f3ry w niej jest odci\u015bni\u0119ty. Dzi\u0119ki temu otrzymujemy dar b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Bo\u017cego, kt\u00f3ry jest przyci\u0105gni\u0119ty szczodro\u015bci\u0105 okazywan\u0105 potrzebuj\u0105cemu. Z tego te\u017c powodu czas po\u015bwi\u0119cany na modlitw\u0119, nie mo\u017ce nigdy sta\u0107 si\u0119 wym\u00f3wk\u0105 dla zaniedbania bli\u017aniego w trudno\u015bciach. Wr\u0119cz przeciwnie: b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo Pana sp\u0142ywa na nas, a nasza modlitwa osi\u0105ga sw\u00f3j cel wtedy, gdy towarzyszy im s\u0142u\u017cba ubogim.<\/p>\n

        \n
      1. Jak\u017ce aktualne jest to starotestamentalne nauczanie r\u00f3wnie\u017c dla nas! S\u0142owo Boga przekracza czas, przestrze\u0144, religie i kultury. Szczodro\u015b\u0107, kt\u00f3ra wspiera s\u0142abego, pociesza uci\u015bnionego, \u0142agodzi cierpienia i przywraca godno\u015b\u0107 temu, kto zosta\u0142 jej pozbawiony, jest warunkiem \u017cycia w pe\u0142ni ludzkiego. Po\u015bwi\u0119cenie naszej uwagi ubogim oraz ich wielorakim potrzebom, nie mo\u017ce by\u0107 uwarunkowane posiadanym czasem lub prywatnymi zainteresowaniami, ani bezdusznymi projektami pastoralnymi czy spo\u0142ecznymi. Si\u0142y, kt\u00f3ra jest w \u0142asce Boga, nie mo\u017cna zd\u0142awi\u0107 tendencj\u0105 narcystyczn\u0105, kt\u00f3ra zawsze stawia nas samych na pierwszym miejscu.<\/li>\n<\/ol>\n

        Trudno jest utrzyma\u0107 wzrok na ubogim, ale jest to konieczne, aby obra\u0107 w naszym \u017cyciu osobistym i spo\u0142ecznym s\u0142uszny kierunek. Nie chodzi tu o wielom\u00f3wstwo, ale przede wszystkim o konkretne zaanga\u017cowanie \u017cycia poruszonego przez mi\u0142o\u015b\u0107 Boga. Co roku, podczas \u015awiatowego Dnia Ubogich, powracam do tej fundamentalnej dla \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a rzeczywisto\u015bci, poniewa\u017c ubodzy s\u0105 i zawsze b\u0119d\u0105 z nami (por. J<\/em> 12, 8), aby pom\u00f3c nam przyj\u0105\u0107 towarzystwo Chrystusa w codzienno\u015bci.<\/p>\n

          \n
        1. Zawsze spotkanie osoby ubogiej jest dla nas wyzwaniem i pytaniem. Co mo\u017cemy zrobi\u0107, aby wyeliminowa\u0107 lub przynajmniej zmniejszy\u0107 jej marginalizacj\u0119 i cierpienie? Jak mo\u017cemy pom\u00f3c jej w ub\u00f3stwie duchowym? Wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska jest wezwana do zaanga\u017cowania si\u0119 w to do\u015bwiadczenie dzielenia si\u0119, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, \u017ce nie mo\u017ce ona delegowa\u0107 tego zadania innym. Aby by\u0107 wsparciem dla ubogich, fundamentaln\u0105 rzecz\u0105 jest osobiste \u017cycie ub\u00f3stwem ewangelicznym. Nie mo\u017cemy czu\u0107 si\u0119 \u201ew porz\u0105dku\u201d, kiedy cz\u0142onek naszej rodziny ludzkiej jest zepchni\u0119ty na ty\u0142y i staje si\u0119 cieniem. Krzyk milczenia wielu ubogich musi dociera\u0107 do Ludu Bo\u017cego b\u0119d\u0105cego zawsze i wsz\u0119dzie w gotowo\u015bci, by da\u0107 im g\u0142os, aby solidaryzowa\u0107 si\u0119 z nimi i broni\u0107 ich przed hipokryzj\u0105 oraz wieloma obietnicami bez pokrycia, a tak\u017ce by zaprosi\u0107 ich do udzia\u0142u w \u017cyciu wsp\u00f3lnoty.<\/li>\n<\/ol>\n

          Prawd\u0105 jest, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie ma do zaproponowania rozwi\u0105za\u0144 kompleksowych, ale oferuje, z \u0142ask\u0105 Pana, swoje \u015bwiadectwo oraz gesty wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania. Ponadto, Ko\u015bci\u00f3\u0142 czuje si\u0119 w obowi\u0105zku wskazywa\u0107 na potrzeby tych, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 tego, co jest konieczne do \u017cycia. Przypominanie wszystkim o wielkiej warto\u015bci dobra wsp\u00f3lnego jest \u017cyciowym zobowi\u0105zaniem ludu chrze\u015bcija\u0144skiego, kt\u00f3re realizuje si\u0119 w pr\u00f3bie ocalenia od zapomnienia tych wszystkich, kt\u00f3rych cz\u0142owiecze\u0144stwo jest naruszone w ich podstawowych potrzebach.<\/p>\n

            \n
          1. Wyci\u0105ganie r\u0119ki pozwala odkry\u0107 przede wszystkim temu, kt\u00f3ry to robi, \u017ce istnieje w nas zdolno\u015b\u0107 do wykonywania gest\u00f3w, kt\u00f3re nadaj\u0105 \u017cyciu sens. Ile\u017c wyci\u0105gni\u0119tych r\u0105k widzimy codziennie! Niestety, coraz cz\u0119\u015bciej zdarza si\u0119, \u017ce po\u015bpiech wci\u0105ga nas w wir oboj\u0119tno\u015bci do takiego stopnia, \u017ce nie potrafimy doceni\u0107 ogromu dobra, kt\u00f3re codziennie dokonuje si\u0119 w ciszy i z wielk\u0105 szczodro\u015bci\u0105. Zdarza si\u0119, i\u017c dopiero wtedy, gdy dziej\u0105 si\u0119 rzeczy wywracaj\u0105ce kurs naszego \u017cycia, nasze oczy staj\u0105 si\u0119 zdolne do zobaczenia dobroci \u201e\u015bwi\u0119tych z s\u0105siedztwa\u201d, kt\u00f3rzy \u201e\u017cyj\u0105 blisko nas i s\u0105 odblaskiem obecno\u015bci Boga\u201d (Adhort. apost. Gaudete et esultate<\/a><\/em>, 7), ale o kt\u00f3rych nikt nie m\u00f3wi. Z\u0142e wiadomo\u015bci s\u0105 obficie obecne na stronach gazet, w internecie, na ekranach telewizor\u00f3w, do tego stopnia, \u017ce wydaje si\u0119, i\u017c z\u0142o kr\u00f3luje niezwyci\u0119\u017cone. Tak jednak nie jest. Z pewno\u015bci\u0105 nie brakuje z\u0142o\u015bci i przemocy, nadu\u017cywania w\u0142adzy oraz korupcji, ale \u017cycie jest utkane przede wszystkim aktami szacunku i szczodro\u015bci, kt\u00f3re nie tylko r\u00f3wnowa\u017c\u0105 z\u0142o, ale popychaj\u0105 do wzniesienia si\u0119 ponad i do bycia pe\u0142nymi nadziei.<\/li>\n
          2. Wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki jest znakiem: to znak, kt\u00f3ry natychmiast przywo\u0142uje do blisko\u015bci, solidarno\u015bci i mi\u0142o\u015bci. W ostatnich miesi\u0105cach, w kt\u00f3rych ca\u0142y \u015bwiat by\u0142 jakby przyt\u0142oczony przez wirusa przynosz\u0105cego b\u00f3l i \u015bmier\u0107, zniech\u0119cenie oraz zagubienie, ile\u017c wyci\u0105gni\u0119tych r\u0105k mogli\u015bmy widzie\u0107! Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka lekarza, kt\u00f3ry przejmuje si\u0119 ka\u017cdym pacjentem, staraj\u0105c si\u0119 znale\u017a\u0107 w\u0142a\u015bciwe lekarstwo. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka piel\u0119gniarki i piel\u0119gniarza, kt\u00f3rzy nie patrz\u0105c na godziny pracy, zostaj\u0105, aby troszczy\u0107 si\u0119 o chorych. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka tych, kt\u00f3rzy pracuj\u0105 w administracji i organizuj\u0105 \u015brodki, aby ocali\u0107 jak najwi\u0119cej ludzkich istnie\u0144. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka aptekarza, realizuj\u0105cego tak wiele pr\u00f3\u015bb, wystawiaj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie na ryzykowny kontakt z lud\u017ami. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka kap\u0142ana, kt\u00f3ry b\u0142ogos\u0142awi ze \u015bci\u015bni\u0119tym sercem. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka wolontariusza, kt\u00f3ry pomaga tym, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 na ulicy, ale te\u017c i tym, kt\u00f3rzy maj\u0105 dach nad g\u0142ow\u0105, ale nie maj\u0105 co je\u015b\u0107. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka kobiet i m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy pracuj\u0105, aby zapewni\u0107 konieczne us\u0142ugi i bezpiecze\u0144stwo. I jeszcze wiele innych wyci\u0105gni\u0119tych r\u0105k, kt\u00f3re mogliby\u015bmy tu wylicza\u0107, a\u017c do skomponowania litanii dobrych dzie\u0142. Wszystkie te r\u0119ce rzuci\u0142y wyzwanie zarazie oraz strachowi, aby da\u0107 wsparcie i pociech\u0119.<\/li>\n
          3. Ta pandemia nadesz\u0142a nagle i zasta\u0142a nas nieprzygotowanych, pozostawiaj\u0105c wielkie poczucie dezorientacji i niemocy. Wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka w stron\u0119 ubogiego nie pojawi\u0142a si\u0119 jednak znik\u0105d i niespodziewanie. Ten gest za\u015bwiadcza raczej o tym, i\u017c przygotowujemy si\u0119 do rozpoznania ubogiego i do wsparcia go wtedy, gdy zacznie potrzebowa\u0107 pomocy. Nie improwizuje si\u0119 narz\u0119dzi mi\u0142osierdzia. Konieczny jest codzienny trening, kt\u00f3ry rozpoczyna si\u0119 od \u015bwiadomo\u015bci tego, jak bardzo my sami, jako pierwsi, potrzebujemy wyci\u0105gni\u0119tej r\u0119ki w nasz\u0105 stron\u0119.<\/li>\n<\/ol>\n

            Ta chwila, kt\u00f3r\u0105 teraz prze\u017cywamy, poda\u0142a w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 wiele pewnik\u00f3w. Czujemy si\u0119 biedniejsi i s\u0142absi, poniewa\u017c do\u015bwiadczyli\u015bmy poczucia granic w\u0142asnych mo\u017cliwo\u015bci oraz ograniczenia wolno\u015bci. Utrata pracy, czu\u0142o\u015bci naszych bliskich, jak r\u00f3wnie\u017c brak zwyczajnych relacji mi\u0119dzyosobowych, otwar\u0142y nagle horyzonty, kt\u00f3re odzwyczaili\u015bmy si\u0119 ju\u017c dostrzega\u0107. Nasze bogactwa duchowe i materialne zosta\u0142y postawione pod znakiem zapytania, i odkryli\u015bmy strach. Zamkni\u0119ci w ciszy naszych dom\u00f3w, odkryli\u015bmy, jak bardzo jest wa\u017cna prostota oraz zwr\u00f3cenie oczu na to, co istotne. Dojrzeli\u015bmy do potrzeby nowego braterstwa, zdolnego do wzajemnej pomocy i szacunku. Teraz jest czas pomy\u015blny, aby \u201eodczu\u0107, \u017ce potrzebujemy siebie nawzajem, \u017ce jeste\u015bmy odpowiedzialni za innych i za \u015bwiat, [\u2026]. Zbyt d\u0142ugo pozostawali\u015bmy w stanie degradacji moralnej, drwi\u0105c z etyki, dobroci, wierno\u015bci, uczciwo\u015bci. […] To zniszczenie wszelkich podstaw \u017cycia spo\u0142ecznego prowadzi do wzajemnej konfrontacji w imi\u0119 obrony swoich interes\u00f3w. Powoduje pojawienie si\u0119 nowych form przemocy i okrucie\u0144stwa oraz uniemo\u017cliwia rozw\u00f3j prawdziwej kultury troski o \u015brodowisko naturalne\u201d (Enc. Laudato si\u2019<\/a><\/em>, 229). W ko\u0144cu, ci\u0119\u017ckie kryzysy ekonomiczne, finansowe i polityczne nie ust\u0105pi\u0105 dot\u0105d, dop\u00f3ki pozwolimy, \u017ce b\u0119dzie pozostawa\u0107 w letargu odpowiedzialno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 ka\u017cdy powinien odczuwa\u0107 w odniesieniu do bli\u017aniego i ka\u017cdej osoby ludzkiej.<\/p>\n

              \n
            1. \u201cWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119 do ubogiego\u201d jest zatem zaproszeniem do odpowiedzialno\u015bci b\u0119d\u0105cej bezpo\u015brednim zaanga\u017cowaniem tych, kt\u00f3rzy czuj\u0105, \u017ce dziel\u0105 ten sam los. To jest wezwanie do wzi\u0119cia na siebie ci\u0119\u017car\u00f3w os\u00f3b najs\u0142abszych, jak przypomina \u015bw. Pawe\u0142: \u201eMi\u0142o\u015bci\u0105 o\u017cywieni s\u0142u\u017ccie sobie wzajemnie! Bo ca\u0142e Prawo wype\u0142nia si\u0119 w tym jednym nakazie: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 bli\u017aniego swego jak siebie samego. [\u2026] Jeden drugiego brzemiona no\u015bcie\u201d (Ga<\/em> 5, 13-14; 6, 2). Aposto\u0142 Pawe\u0142 naucza, \u017ce wolno\u015b\u0107, kt\u00f3ra zosta\u0142a nam dana przez \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, jest dla ka\u017cdego z nas odpowiedzialno\u015bci\u0105, by zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 w s\u0142u\u017cbie innym, przede wszystkim najs\u0142abszym. Nie jest to jaka\u015b opcjonalna zach\u0119ta, ale warunek autentyczno\u015bci wiary, kt\u00f3r\u0105 wyznajemy.<\/li>\n<\/ol>\n

              Ksi\u0119ga Syracydesa przychodzi nam tu z pomoc\u0105: sugeruje konkretne dzia\u0142ania na rzecz najubo\u017cszych i przywo\u0142uje r\u00f3wnie\u017c pewne sugestywne obrazy. Najpierw rozwa\u017ca s\u0142abo\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy s\u0105 smutni: \u201eNie usuwaj si\u0119 od p\u0142acz\u0105cych\u201d (Syr<\/em> 7, 34). Czas pandemii zmusi\u0142 nas do izolacji, uniemo\u017cliwiaj\u0105c nam nawet niesienie pociechy i przebywanie blisko naszych przyjaci\u00f3\u0142 i znajomych cierpi\u0105cych z powodu straty swoich bliskich. Dalej kontynuuje autor natchniony: \u201eNie oci\u0105gaj si\u0119 z odwiedzeniem chorego cz\u0142owieka\u201d (Syr<\/em> 7, 35). Do\u015bwiadczyli\u015bmy niemo\u017cliwo\u015bci przebywania obok tego, kto cierpi, jednocze\u015bnie u\u015bwiadomili\u015bmy sobie krucho\u015b\u0107 naszej egzystencji. Zatem, S\u0142owo Bo\u017ce nigdy nie daje nam spokoju i pobudza nas do dobra.<\/p>\n

                \n
              1. \u201cWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119 do ubogiego\u201d uwydatnia, przez kontrast, zachowanie tych, kt\u00f3rzy trzymaj\u0105 r\u0119ce w kieszeni i nie pozwalaj\u0105 sobie na wsp\u00f3\u0142czucie spowodowane widokiem ub\u00f3stwa, do kt\u00f3rego cz\u0119sto tak\u017ce i oni przyczyniaj\u0105 si\u0119. Oboj\u0119tno\u015b\u0107 i cynizm s\u0105 ich chlebem powszednim. Jaka\u017c r\u00f3\u017cnica w por\u00f3wnaniu do szczodrych r\u0105k, kt\u00f3re opisali\u015bmy! S\u0105 bowiem r\u0119ce wyci\u0105gni\u0119te, aby pisa\u0107 szybko na klawiaturze komputera i przesuwa\u0107 sumy pieni\u0119dzy z jednej strony \u015bwiata na drug\u0105, dekretuj\u0105c bogactwo w\u0105skich grup oligarch\u00f3w i bied\u0119 mas, a nawet upadek ca\u0142ych narod\u00f3w. S\u0105 r\u0119ce wyci\u0105gni\u0119te do zagarniania pieni\u0119dzy poprzez sprzeda\u017c broni, kt\u00f3rej inne r\u0119ce, r\u00f3wnie\u017c te dzieci\u0119ce, u\u017cyj\u0105 do siania \u015bmierci i ub\u00f3stwa. S\u0105 wyci\u0105gni\u0119te r\u0119ce, kt\u00f3re w cieniu wymieniaj\u0105 dawki \u015bmierci, aby wzbogaci\u0107 si\u0119 i \u017cy\u0107 w luksusie oraz ulotnym nieuporz\u0105dkowaniu. S\u0105 te\u017c r\u0119ce wyci\u0105gni\u0119te, kt\u00f3re w ukryciu wymieniaj\u0105 nielegalne przys\u0142ugi, aby zarobi\u0107 \u0142atwo dzi\u0119ki korupcji. S\u0105 tak\u017ce wyci\u0105gni\u0119te r\u0119ce tych, kt\u00f3rzy z powa\u017cn\u0105 twarz\u0105 hipokryt\u00f3w uchwalaj\u0105 prawa, kt\u00f3rych sami nie przestrzegaj\u0105.<\/li>\n<\/ol>\n

                W tym przegl\u0105dzie ludzkich zachowa\u0144 \u201ewykluczeni nadal czekaj\u0105. W celu utrzymania stylu \u017cycia wykluczaj\u0105cego innych, albo \u017ceby m\u00f3c entuzjazmowa\u0107 si\u0119 tym egoistycznym idea\u0142em, rozwin\u0119\u0142a si\u0119 globalizacja oboj\u0119tno\u015bci. Nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy, stajemy si\u0119 niezdolni do wsp\u00f3\u0142czucia wobec krzyku bole\u015bci innych, nie p\u0142aczemy ju\u017c wobec dramatu innych, ani nie interesuje nas troska o nich, tak jakby odpowiedzialno\u015b\u0107 za to nie dotyczy\u0142a nas\u201d (Adhort. apost. Evangelii gaudium<\/a><\/em>, 54). Nie mo\u017cemy by\u0107 zadowoleni, dop\u00f3ki r\u0119ce, kt\u00f3re siej\u0105 \u015bmier\u0107, nie przemieni\u0105 si\u0119 w narz\u0119dzia sprawiedliwo\u015bci i pokoju dla ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>\n

                  \n
                1. \u201eWe wszystkich sprawach pami\u0119taj o swym kresie\u201d (Syr<\/em> 7, 36). Tym zdaniem Syracydes ko\u0144czy swoj\u0105 refleksj\u0119. Tekst ten pozwala na dwojak\u0105 interpretacj\u0119. Po pierwsze ukazuje, \u017ce potrzebujemy zawsze mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107 ko\u0144ca naszej egzystencji. Pami\u0119\u0107 o wsp\u00f3lnym przeznaczeniu mo\u017ce by\u0107 pomocna, aby prowadzi\u0107 \u017cycie pe\u0142ne uwagi po\u015bwi\u0119conej temu, kto jest ubo\u017cszy i nie mia\u0142 tych samych mo\u017cliwo\u015bci, jakie my mieli\u015bmy. Istnieje r\u00f3wnie\u017c druga mo\u017cliwo\u015b\u0107 interpretacji, kt\u00f3ra uwydatnia przede wszystkim kres, cel, w stron\u0119 kt\u00f3rego d\u0105\u017cymy. Ten\u017ce kres naszego \u017cycia ukazuje, jak nieodzownym jest posiadanie projektu do zrealizowania w \u017cyciu oraz drogi, po kt\u00f3rej si\u0119 kroczy, nie ulegaj\u0105c zm\u0119czeniu. Ostatecznie kresem ka\u017cdej naszej dzia\u0142alno\u015bci nie mo\u017ce by\u0107 nic innego, jak mi\u0142o\u015b\u0107. To jest cel, w stron\u0119 kt\u00f3rego wyruszyli\u015bmy i nic nie powinno nas od niego odci\u0105gn\u0105\u0107. Ta mi\u0142o\u015b\u0107 jest wsp\u00f3\u0142udzia\u0142em, oddaniem i s\u0142u\u017cb\u0105, ale zaczyna si\u0119 od odkrycia, \u017ce my najpierw zostali\u015bmy ukochani i obudzeni do mi\u0142o\u015bci. Kres ten pojawia si\u0119 w momencie, w kt\u00f3rym dziecko spotyka si\u0119 z u\u015bmiechem mamy i czuje si\u0119 kochane tylko ze wzgl\u0119du na to, \u017ce istnieje. R\u00f3wnie\u017c u\u015bmiech, kt\u00f3ry dzielimy z ubogim, jest \u017ar\u00f3d\u0142em mi\u0142o\u015bci i pozwala \u017cy\u0107 w rado\u015bci. R\u0119ka wyci\u0105gni\u0119ta mo\u017ce zawsze ubogaci\u0107 si\u0119 u\u015bmiechem tego, kt\u00f3ry nie mierzy swojej obecno\u015bci i pomocy, kt\u00f3r\u0105 ofiaruje, ale cieszy si\u0119 wy\u0142\u0105cznie z \u017cycia w stylu uczni\u00f3w Chrystusa.<\/li>\n<\/ol>\n

                  W tej drodze codziennego spotykania si\u0119 z ubogimi towarzyszy nam Matka Boga, kt\u00f3ra bardziej ni\u017c wszystkie inne jest Matk\u0105 ubogich. Panna Maryja zna dobrze trudno\u015bci tych, kt\u00f3rzy s\u0105 zmarginalizowani, poniewa\u017c ona sama znalaz\u0142a si\u0119 w podobnej sytuacji, wydaj\u0105c na \u015bwiat Syna Bo\u017cego w stajni. Ze wzgl\u0119du na gro\u017aby Heroda uciek\u0142a do innego kraju wraz z J\u00f3zefem, swoim m\u0119\u017cem oraz z ma\u0142ym Jezusem, a sytuacja uchod\u017ac\u00f3w naznaczy\u0142a na kilka lat \u015awi\u0119t\u0105 Rodzin\u0119. Niech modlitwa do Matki ubogich pozwoli przyst\u0105pi\u0107 jej synom umi\u0142owanym oraz tym wszystkim, kt\u00f3rzy s\u0142u\u017c\u0105 im w imi\u0119 Chrystusa. A modlitwa niech przemieni wyci\u0105gni\u0119t\u0105 r\u0119k\u0119 w przytulenie, kt\u00f3re \u015bwiadczy o wsp\u00f3\u0142uczestnictwie i o odnalezionym braterstwie.<\/p>\n

                  Rzym, u \u015aw. Jana na Lateranie, 13 czerwca 2020, we wspomnienie \u015bw. Antoniego z Padwy<\/em><\/p>\n

                  FRANCISZEK<\/p>\n

                  \u00a9 Copyright – Libreria Editrice Vaticana<\/p>\n

                  \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                  \u201cWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119 do ubogiego\u201d (Syr 7, 32)<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":3529,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3528"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3528"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3528\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3531,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3528\/revisions\/3531"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3529"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3528"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3528"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3528"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}