{"id":2652,"date":"2018-11-15T15:17:45","date_gmt":"2018-11-15T14:17:45","guid":{"rendered":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/?p=2652"},"modified":"2018-11-15T15:18:53","modified_gmt":"2018-11-15T14:18:53","slug":"biedak-zawolal-a-pan-go-uslyszal-ps-347","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/2018\/11\/15\/biedak-zawolal-a-pan-go-uslyszal-ps-347\/","title":{"rendered":"„Biedak zawo\u0142a\u0142, a Pan go us\u0142ysza\u0142” (Ps 34,7)."},"content":{"rendered":"

II \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich b\u0119dzie obchodzony w XXXIII niedziel\u0119 zwyk\u0142\u0105, kt\u00f3ra w tym roku przypadnie 18 listopada. Has\u0142em tego dnia s\u0105 s\u0142owa psalmu „Biedak zawo\u0142a\u0142, a Pan go us\u0142ysza\u0142” (Ps 34,7).<\/p>\n

Or\u0119dzie Papie\u017ca Franciszka na 18 listopada 2018 r.<\/strong><\/p>\n

Biedak zawo\u0142a\u0142, a Pan go us\u0142ysza\u0142<\/p>\n

    \n
  1. „Oto biedak zawo\u0142a\u0142, a Pan go wys\u0142ucha\u0142” (Ps 34,7). Te s\u0142owa Psalmisty staj\u0105 si\u0119 te\u017c naszymi wtedy, gdy stykamy si\u0119 z r\u00f3\u017cnymi formami cierpienia i marginalizacji, do\u015bwiadczanymi przez wielu braci i si\u00f3str, kt\u00f3rych zazwyczaj okre\u015blamy og\u00f3lnym terminem „ubodzy”. Pisz\u0105cemu te s\u0142owa Psalmi\u015bcie nie jest obca ta sytuacja, wr\u0119cz przeciwnie, do\u015bwiadcza on ub\u00f3stwa bezpo\u015brednio, a jednak przekszta\u0142ca je w pie\u015b\u0144 uwielbienia i dzi\u0119kczynienia Panu. Psalm ten r\u00f3wnie\u017c dzi\u015b nam pozwala zanurzy\u0107 si\u0119 w r\u00f3\u017cne formy ub\u00f3stwa, zrozumie\u0107 kim s\u0105 prawdziwi ubodzy, na kt\u00f3rych mamy zwr\u00f3ci\u0107 wzrok, by us\u0142ysze\u0107 ich wo\u0142anie i rozezna\u0107 ich potrzeby.<\/li>\n<\/ol>\n

    S\u0142owa te m\u00f3wi\u0105 nam przede wszystkim o tym, \u017ce Pan wys\u0142uchuje ubogich, wo\u0142aj\u0105cych do Niego i jest dobry wobec tych, kt\u00f3rzy z sercem rozdartym przez smutek, samotno\u015b\u0107 i wykluczenie w Nim szukaj\u0105 schronienia. Pan wys\u0142uchuje wszystkich poni\u017conych, pozbawionych godno\u015bci, kt\u00f3rzy pomimo tego, co ich spotka\u0142o, maj\u0105 si\u0142\u0119 do zwr\u00f3cenia wzroku ku g\u00f3rze, aby otrzyma\u0107 \u015bwiat\u0142o i pocieszenie. Wys\u0142uchuje On prze\u015bladowanych w imi\u0119 fa\u0142szywej sprawiedliwo\u015bci, uciskanych przez polityk\u0119 niezgodn\u0105 z zasadami i zastraszonych przez przemoc; mimo to \u015bwiadomych, \u017ce w Bogu maj\u0105 swojego Zbawiciela. To, co wy\u0142ania si\u0119 z tej modlitwy, to przede wszystkim poczucie powierzenia si\u0119 i zaufania Ojcu, kt\u00f3ry wys\u0142uchuje i przyjmuje. Dzi\u0119ki tym s\u0142owom mo\u017cemy g\u0142\u0119biej zrozumie\u0107 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo wypowiedziane przez Jezusa: „B\u0142ogos\u0142awieni ubodzy w duchu, albowiem do nich nale\u017cy kr\u00f3lestwo niebieskie” (Mt 5,3).<\/p>\n

    Pomimo tego wyj\u0105tkowego i pod wieloma wzgl\u0119dami niezas\u0142u\u017conego oraz niemo\u017cliwego do pe\u0142nego wyra\u017cenia do\u015bwiadczenia, wyczuwa si\u0119 pragnienie podzielenia si\u0119 nim z innymi, przede wszystkim z tymi, kt\u00f3rzy tak, jak Psalmista, s\u0105 biedni, odrzuceni i zmarginalizowani. W rzeczywisto\u015bci nikt nie mo\u017ce czu\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105czony z mi\u0142o\u015bci Ojca, szczeg\u00f3lnie w \u015bwiecie, kt\u00f3ry bogactwo czyni pierwszym celem i zamyka osoby na innych.<\/p>\n

      \n
    1. Psalm charakteryzuje postaw\u0119 ubogiego i jego zwi\u0105zek z Bogiem za pomoc\u0105 trzech czasownik\u00f3w. Przede wszystkim „wo\u0142a\u0107”. Stan ub\u00f3stwa nie wyra\u017ca si\u0119 mow\u0105, lecz staje si\u0119 krzykiem, kt\u00f3ry rozdziera niebiosa i dochodzi do Boga. Co oznacza wo\u0142anie ubogiego, je\u015bli nie cierpienie i samotno\u015b\u0107, rozczarowanie i nadziej\u0119? Mo\u017cemy zada\u0107 sobie pytanie: dlaczego ten krzyk, kt\u00f3ry wznosi si\u0119 przed oblicze Boga, nie mo\u017ce dosi\u0119gn\u0105\u0107 naszych uszu, pozostawiaj\u0105c nas oboj\u0119tnymi i biernymi ? W takim Dniu jak ten, kt\u00f3ry dzi\u015b przezywamy, jeste\u015bmy wezwani do powa\u017cnego rachunku sumienia, aby zrozumie\u0107, czy naprawd\u0119 potrafimy s\u0142ucha\u0107 ubogich.<\/li>\n<\/ol>\n

      Potrzebujemy zas\u0142uchania w cisz\u0119, aby rozpozna\u0107 ich g\u0142os. Je\u015bli m\u00f3wimy za du\u017co, nie zdo\u0142amy ich us\u0142ysze\u0107. Obawiam si\u0119, \u017ce cz\u0119sto wiele inicjatyw, nawet godziwych i koniecznych, jest bardziej ukierunkowanych na samozadowolenie, ni\u017c na prawdziwe rozpoznanie wo\u0142ania ubogiego. Z powodu tego ukierunkowania na samozadowolenie, gdy ubodzy zaczn\u0105 wznosi\u0107 swoje wo\u0142anie, to nasza reakcja nie b\u0119dzie odpowiednia, poniewa\u017c nie b\u0119dziemy w stanie wczu\u0107 si\u0119 w ich sytuacj\u0119. Stali\u015bmy si\u0119 wi\u0119\u017aniami kultury, kt\u00f3ra nak\u0142ania do przegl\u0105dania si\u0119 w lustrze i do nadmiernej troski o siebie, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce wystarczy gest altruizmu aby by\u0107 zadowolonym, bez konieczno\u015bci bezpo\u015bredniego zaanga\u017cowania.<\/p>\n

        \n
      1. Drugi czasownik to „odpowiedzie\u0107”. Jak m\u00f3wi Psalmista, Pan nie tylko s\u0142yszy wo\u0142anie ubogiego, ale r\u00f3wnie\u017c mu odpowiada. Jego odpowied\u017a, jak potwierdza ca\u0142a historia zbawienia, jest pe\u0142nym mi\u0142o\u015bci udzia\u0142em w sytuacji ubogiego. Tak by\u0142o, gdy Abraham wyrazi\u0142 Bogu pragnienie posiadania potomstwa, chocia\u017c on i jego \u017cona Sara, ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, nie mogli mie\u0107 dzieci (Rdz 15,1-6). Tak si\u0119 sta\u0142o, gdy Moj\u017cesz, za po\u015brednictwem p\u0142on\u0105cego krzewu ognia, otrzyma\u0142 objawienie Imienia Bo\u017cego i misj\u0119, aby wyprowadzi\u0107 lud z Egiptu (por. Wj 3,1-15). I ta odpowied\u017a potwierdza\u0142a si\u0119 podczas ca\u0142ej w\u0119dr\u00f3wki ludu na pustyni, kiedy odczuwa\u0142 dotkliwy g\u0142\u00f3d i pragnienie (por. Wj 16,1-16; 17,1-7), i kiedy popada\u0142 w najgorsz\u0105 n\u0119dz\u0119: w niewierno\u015b\u0107 przymierzu oraz w ba\u0142wochwalstwo (por. Wj 32,1-14).<\/li>\n<\/ol>\n

        Odpowiedzi\u0105 Boga wobec ubogiego jest zawsze interwencja zbawcza, by opatrzy\u0107 rany duszy i cia\u0142a, aby przywr\u00f3ci\u0107 sprawiedliwo\u015b\u0107 i godne \u017cycie. Odpowied\u017a Boga jest r\u00f3wnie\u017c wezwaniem, aby ka\u017cdy, kto wierzy w Niego, czyni\u0142 to samo wed\u0142ug swoich ludzkich mo\u017cliwo\u015bci. \u015awiatowy Dzie\u0144 ubogich zamierza by\u0107 male\u0144k\u0105 odpowiedzi\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, rozsianego po ca\u0142ym \u015bwiecie, skierowan\u0105 do wszystkich ubogich, aby nie my\u015bleli, \u017ce ich krzyk upad\u0142 w pr\u00f3\u017cni\u0119. Prawdopodobnie b\u0119dzie kropl\u0105 wody na pustyni ub\u00f3stwa, mimo to jednak mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 oznak\u0105 dzielenia z potrzebuj\u0105cymi, aktywnego odczuwania obecno\u015bci brata i siostry. Biedni nie potrzebuj\u0105 aktu delegacji, ale osobistego zaanga\u017cowania tych, kt\u00f3rzy s\u0142uchaj\u0105 ich wo\u0142ania. Troska wierz\u0105cych nie mo\u017ce ogranicza\u0107 si\u0119 do pewnej formy pomocy – chocia\u017c koniecznej i opatrzno\u015bciowej na pocz\u0105tku – ale wymaga owej „wra\u017cliwo\u015bci mi\u0142o\u015bci” (Adhortacja Apostolska Evangelii gaudium, 199), kt\u00f3ra traktuje drugiego jako osob\u0119 i szuka jego dobra.<\/p>\n

          \n
        1. Trzeci czasownik to „wyzwoli\u0107”. Ubogi z Biblii \u017cyje pewno\u015bci\u0105, \u017ce B\u00f3g dzia\u0142a na jego korzy\u015b\u0107, aby przywr\u00f3ci\u0107 mu godno\u015b\u0107. N\u0119dza nie jest kwesti\u0105 wyboru, ale wynikiem samolubstwa, pychy, chciwo\u015bci i niesprawiedliwo\u015bci. Z\u0142o jest tak stare, jak cz\u0142owiek, ale to grzech w\u0142a\u015bnie dotyka tak wielu niewinnych i prowadzi do dramatycznych konsekwencji spo\u0142ecznych. Wyzwalaj\u0105ce dzia\u0142anie Pana jest aktem zbawienia wobec tych, kt\u00f3rzy przedstawili Mu sw\u00f3j smutek i udr\u0119k\u0119. Niewola ub\u00f3stwa zostaje z\u0142amana moc\u0105 dzia\u0142ania Boga. Wiele Psalm\u00f3w opowiada i celebruje histori\u0119 zbawienia, kt\u00f3ra znajduje odzwierciedlenie w osobistym \u017cyciu ubogiego: „Bo On nie wzgardzi\u0142 ani si\u0119 nie brzydzi\u0142 n\u0119dz\u0105 biedaka, ani nie ukry\u0142 przed nim swojego oblicza i wys\u0142ucha\u0142 go, kiedy ten zawo\u0142a\u0142 do Niego” (Ps 22,25). Mo\u017cliwo\u015b\u0107 kontemplacji oblicza Boga jest znakiem Jego przyja\u017ani, Jego blisko\u015bci, Jego zbawienia. „Bo\u015b wejrza\u0142 na moj\u0105 n\u0119dz\u0119, uzna\u0142e\u015b udr\u0119ki mej duszy [\u2026] postawi\u0142e\u015b me stopy na miejscu przestronnym.” (Ps 31,8-9). Podarowa\u0107 biednemu „przestronne miejsce” jest r\u00f3wnowa\u017cne z uwolnieniem go z „side\u0142 my\u015bliwego” (por. Ps 91,3), z pu\u0142apki zastawionej na jego drodze, tak aby m\u00f3g\u0142 on kroczy\u0107 szybko i pogodnie spogl\u0105da\u0107 na \u017cycie. Bo\u017ce zbawienie przyjmuje form\u0119 wyci\u0105gni\u0119tej ku ubogiemu r\u0119ki, kt\u00f3ra ofiaruje go\u015bcinno\u015b\u0107, chroni i pozwala odczu\u0107 przyja\u017a\u0144, kt\u00f3rej potrzebuje. I poczynaj\u0105c od tej konkretnej i namacalnej blisko\u015bci, rozpoczyna si\u0119 prawdziwa droga wyzwolenia: „Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin i ka\u017cda wsp\u00f3lnota s\u0105 wezwani, by by\u0107 narz\u0119dziami Boga na rzecz wyzwolenia i promocji ubogich, tak aby mogli oni w pe\u0142ni w\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 w spo\u0142ecze\u0144stwo. Zak\u0142ada to, \u017ce jeste\u015bmy uwa\u017cni na krzyk ubogiego i gotowi go wesprze\u0107” (Adhortacja apostolska Evangelii Gaudium, 187).<\/li>\n
        2. Wzrusza mnie fakt, \u017ce tak wielu ubogich uto\u017csami\u0142o si\u0119 z Bartymeuszem, o kt\u00f3rym m\u00f3wi Ewangelista Marek (zob. 10.46-52). Niewidomy Bartymeusz siedzia\u0142 przy drodze i \u017cebra\u0142 (w. 46), a us\u0142yszawszy, \u017ce Jezus przechodzi, „zacz\u0105\u0142 wo\u0142a\u0107” i wzywa\u0107 „Syna Dawida”, by mia\u0142 lito\u015b\u0107 nad nim (por w. 47). „Wielu nastawa\u0142o na niego, \u017ceby umilk\u0142. Lecz on jeszcze g\u0142o\u015bniej wo\u0142a\u0142” (w.48). Syn Bo\u017cy us\u0142ysza\u0142 jego wo\u0142anie: „Co chcesz, abym ci uczyni\u0142?” A niewidomy mu odpowiedzia\u0142: „Rabbuni, \u017cebym przejrza\u0142” (w. 51). Ta strona Ewangelii przedstawia to, co Psalm zwiastowa\u0142 jako obietnic\u0119. Bartymeusz to ubogi, kt\u00f3ry pozbawiony jest podstawowych mo\u017cliwo\u015bci, takich jak wzrok i praca. R\u00f3wnie\u017c dzisiaj wiele dr\u00f3g prowadzi do r\u00f3\u017cnych form niepewno\u015bci! Brak podstawowych \u015brodk\u00f3w do \u017cycia, marginalizacja, gdy nie jest si\u0119 ju\u017c w pe\u0142ni swoich si\u0142 roboczych, r\u00f3\u017cne formy niewolnictwa spo\u0142ecznego, pomimo post\u0119p\u00f3w osi\u0105gni\u0119tych przez ludzko\u015b\u0107… Ilu\u017c ubogich, podobnie jak Bartymeusz, jest dzi\u015b na skraju drogi i szuka sensu swojej sytuacji! Ilu zastanawia si\u0119, dlaczego zeszli na dno tej otch\u0142ani i jak mo\u017cna si\u0119 z niej wydosta\u0107! Czekaj\u0105, a\u017c kto\u015b podejdzie do nich i powie: „B\u0105d\u017a dobrej my\u015bli, wsta\u0144, wo\u0142a ci\u0119!” (w. 49).<\/li>\n<\/ol>\n

          Niestety, cz\u0119sto si\u0119 zdarza co\u015b zupe\u0142nie przeciwnego. Ubodzy s\u0142ysz\u0105 s\u0142owa, kt\u00f3re s\u0105 zarzutami i zaproszeniem do milczenia oraz do cierpienia. S\u0105 to g\u0142osy konfliktowe, cz\u0119sto uzale\u017cnione od strachu wobec ubogich, kt\u00f3rzy s\u0105 traktowani nie jako ludzie potrzebuj\u0105cy, ale jako przynosz\u0105cy niepewno\u015b\u0107, niestabilno\u015b\u0107, dezorientacj\u0119 w codziennych nawykach, a zatem godni odrzucenia i trzymania si\u0119 od nich z dala. Mamy sk\u0142onno\u015b\u0107 do tworzenia dystansu mi\u0119dzy nami a nimi i nie zdajemy sobie sprawy, \u017ce w ten spos\u00f3b oddalamy si\u0119 od Pana Jezusa, kt\u00f3ry ich nie odrzuca, ale wzywa do siebie i pociesza. Jak stosownie brzmi\u0105 w tym przypadku s\u0142owa proroka o stylu \u017cycia wierz\u0105cego: „rozerwa\u0107 kajdany z\u0142a, rozwi\u0105za\u0107 wi\u0119zy niewoli, wypu\u015bci\u0107 wolno uci\u015bnionych i wszelkie jarzmo po\u0142ama\u0107; dzieli\u0107 sw\u00f3j chleb z g\u0142odnym, wprowadzi\u0107 w dom biednych tu\u0142aczy, nagiego, kt\u00f3rego ujrzysz, przyodzia\u0107” (Iz 58,6-7). Taki spos\u00f3b post\u0119powania pozwoli na to, \u017ce grzech zostanie odpuszczony (por. 1 P 4,8), \u017ce sprawiedliwo\u015b\u0107 p\u00f3jdzie swoj\u0105 drog\u0105 i wtedy, gdy zawo\u0142amy do Pana, On odpowie i rzeknie: oto jestem! (por. Iz 58,9).<\/p>\n

            \n
          1. Ubodzy s\u0105 pierwszymi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 rozpozna\u0107 obecno\u015b\u0107 Boga i \u015bwiadcz\u0105 o jego blisko\u015bci w ich \u017cyciu. B\u00f3g pozostaje wierny swojej obietnicy i nawet w ciemno\u015bci nocy nie pozbawia ciep\u0142a Swojej mi\u0142o\u015bci i Swojego pocieszenia. Jednak by pokona\u0107 przyt\u0142aczaj\u0105cy stan ub\u00f3stwa koniecznym jest, aby ubodzy do\u015bwiadczyli obecno\u015bci braci i si\u00f3str, kt\u00f3rzy si\u0119 o nich troszcz\u0105, a otwieraj\u0105c drzwi serca i \u017cycia dadz\u0105 odczu\u0107, \u017ce s\u0105 przyjaci\u00f3\u0142mi i rodzin\u0105. Tylko w ten spos\u00f3b mo\u017cemy odkry\u0107 „zbawcz\u0105 moc ich egzystencji” i „umie\u015bci\u0107 j\u0105 w centrum \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a” (Adhortacja apostolska Evangelii gaudium, 198).<\/li>\n<\/ol>\n

            W ten \u015awiatowy Dzie\u0144 jeste\u015bmy zaproszeni do nadania tre\u015bci s\u0142owom psalmu: „Ubodzy b\u0119d\u0105 jedli i nasyc\u0105 si\u0119” (Ps 22, 27). Wiemy, \u017ce w \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej, po rytuale ofiary, odbywa\u0142o si\u0119 przyj\u0119cie. W ubieg\u0142ym roku w wielu diecezjach to do\u015bwiadczenie wzbogaci\u0142o obchody pierwszego \u015awiatowego Dnia Ubogich. Wielu odnalaz\u0142o ciep\u0142o domu, rado\u015b\u0107 \u015bwi\u0105tecznego posi\u0142ku i solidarno\u015b\u0107 tych, kt\u00f3rzy zechcieli podzieli\u0107 si\u0119 sto\u0142em w prosty i braterski spos\u00f3b. Chcia\u0142bym, aby r\u00f3wnie\u017c w tym roku i w przysz\u0142o\u015bci Dzie\u0144 ten by\u0142 \u015bwi\u0119towany pod znakiem rado\u015bci z nowo odkrytej rzeczywisto\u015bci bycia razem. Modlitwa we wsp\u00f3lnocie i dzielenie si\u0119 posi\u0142kiem w niedziel\u0119 to do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re wprowadzaj\u0105 nas na nowo do pierwotnej wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej, kt\u00f3r\u0105 opisuje Ewangelista \u0141ukasz w ca\u0142ej swojej oryginalno\u015bci i prostocie: „Trwali oni w nauce Aposto\u0142\u00f3w i we wsp\u00f3lnocie, w \u0142amaniu chleba i w modlitwach. [\u2026] Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wsp\u00f3lne. Sprzedawali maj\u0105tki i dobra i rozdzielali je ka\u017cdemu wed\u0142ug potrzeby.” (Dz 2,42.44-45).<\/p>\n

              \n
            1. Jest wiele inicjatyw, kt\u00f3re codziennie podejmuje wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska, aby okaza\u0107 blisko\u015b\u0107 i ulg\u0119 w wielu formach ub\u00f3stwa, kt\u00f3re widzimy. Cz\u0119sto wsp\u00f3\u0142praca z innymi organizacjami, kt\u00f3re dzia\u0142aj\u0105 niekoniecznie z pobudek wiary, ale ze wzgl\u0119du na ludzk\u0105 solidarno\u015b\u0107, mo\u017ce przynie\u015b\u0107 pomoc, kt\u00f3rej sami nie byliby\u015bmy w stanie osi\u0105gn\u0105\u0107. \u015awiadomo\u015b\u0107, \u017ce w niezmierzonym \u015bwiecie ub\u00f3stwa nawet nasz wk\u0142ad jest ograniczony, s\u0142aby i niewystarczaj\u0105cy, prowadzi do wyci\u0105gni\u0119cia r\u0119ki do innych, aby wzajemna wsp\u00f3\u0142praca mog\u0142a skuteczniej osi\u0105gn\u0105\u0107 cel. Jeste\u015bmy umotywowani wiar\u0105 i przykazaniem mi\u0142o\u015bci, ale uznajemy inne formy pomocy i solidarno\u015bci, kt\u00f3re po cz\u0119\u015bci stawiaj\u0105 przed sob\u0105 te same cele; pod warunkiem \u017ce nie zaniedbujemy tego, co jest w\u0142a\u015bciwe nam, to znaczy doprowadzi\u0107 wszystkich do Boga i do \u015bwi\u0119to\u015bci. Dialog z innymi do\u015bwiadczeniami i pokora gotowo\u015bci naszej wsp\u00f3\u0142pracy, bez jakichkolwiek uprzedze\u0144, jest adekwatn\u0105 i w pe\u0142ni ewangeliczn\u0105 odpowiedzi\u0105, jakiej mo\u017cemy udzieli\u0107.<\/li>\n<\/ol>\n

              W pomocy ubogim nie chodzi o odegranie pewnej roli, by uzyska\u0107 pierwsze\u0144stwo dzia\u0142ania, ale to, by\u015bmy mogli pokornie przyzna\u0107, \u017ce to Duch \u015awi\u0119ty sugeruje gesty, kt\u00f3re s\u0105 znakiem odpowiedzi i blisko\u015bci Boga. Kiedy znajdujemy okazj\u0119, aby zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do ubogich, musimy zda\u0107 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce pierwsze\u0144stwo nale\u017cy do Niego, gdy\u017c to On otworzy\u0142 nasze oczy i nasze serce na nawr\u00f3cenie. Ubodzy nie potrzebuj\u0105 os\u00f3b, kt\u00f3re dzia\u0142aj\u0105 aby zadowoli\u0107 najpierw siebie. Ubodzy potrzebuj\u0105 mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra potrafi si\u0119 ukry\u0107 i zapomnie\u0107 o wyrz\u0105dzonym dobru. Prawdziwym pierwszym planem dzia\u0142ania jest Pan oraz ubodzy. Ten, kto oddaje si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119, jest narz\u0119dziem w r\u0119ku Boga, aby ukaza\u0107 Jego obecno\u015b\u0107 i Jego zbawienie. Wspomina o tym \u015bw. Pawe\u0142 pisz\u0105c do chrze\u015bcijan w Koryncie, kt\u00f3rzy rywalizowali ze sob\u0105 pod wzgl\u0119dem charyzmat\u00f3w, szukaj\u0105c tych najbardziej presti\u017cowych: „Nie mo\u017ce wi\u0119c oko powiedzie\u0107 r\u0119ce: \u00abNie jeste\u015b mi potrzebna\u00bb, albo g\u0142owa nogom: \u00abNie potrzebuj\u0119 was\u00bb.” (1 Kor 12, 21). Aposto\u0142 czyni wa\u017cn\u0105 uwag\u0119 podkre\u015blaj\u0105c, \u017ce cz\u0142onki cia\u0142a, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 s\u0142absze, s\u0105 w\u0142a\u015bnie najbardziej potrzebne (zob. w. 22); „a te, kt\u00f3re uwa\u017camy za ma\u0142o godne szacunku, tym wi\u0119kszym obdarzamy poszanowaniem. Tak przeto szczeg\u00f3lnie si\u0119 troszczymy o przyzwoito\u015b\u0107 wstydliwych cz\u0142onk\u00f3w cia\u0142a, a te, kt\u00f3re nie nale\u017c\u0105 do wstydliwych, tego nie potrzebuj\u0105.” (w. 23-24). Daj\u0105c podstawowe nauczanie o charyzmatach, Pawe\u0142 poucza wsp\u00f3lnot\u0119 tak\u017ce o ewangelicznej postawie wobec jej najs\u0142abszych i najbardziej potrzebuj\u0105cych cz\u0142onk\u00f3w. Z dala od uczucia pogardy i lito\u015bci wobec nich; uczniowie Chrystusa s\u0105 powo\u0142ani raczej, aby okaza\u0107 im szacunek, da\u0107 im pierwsze\u0144stwo w przekonaniu, \u017ce s\u0105 oni znakiem prawdziwej obecno\u015bci Jezusa w\u015br\u00f3d nas. „Wszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili”. (Mt 25,40).<\/p>\n

                \n
              1. Dzi\u0119ki temu zrozumia\u0142ym staje si\u0119, jak odleg\u0142y jest nasz styl \u017cycia od stylu \u017cycia \u015bwiata, kt\u00f3ry chwali, post\u0119puje i na\u015bladuje tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 w\u0142adz\u0119 i bogactwo, jednocze\u015bnie marginalizuj\u0105c ubogich i uwa\u017ca ich za odpadki i co\u015b wstydliwego. S\u0142owa Aposto\u0142a s\u0105 zaproszeniem, by wype\u0142ni\u0107 ewangeliczne wezwanie do solidarno\u015bci ze s\u0142abszymi i mniej obdarzonymi cz\u0142onkami cia\u0142a Chrystusowego: „Tak wi\u0119c, gdy cierpi jeden cz\u0142onek, wsp\u00f3\u0142cierpi\u0105 wszystkie inne cz\u0142onki; podobnie gdy jednemu cz\u0142onkowi okazywane jest poszanowanie, wsp\u00f3\u0142wesel\u0105 si\u0119 wszystkie cz\u0142onki” (1 Kor 12,26). Tak samo w Li\u015bcie do Rzymian napomina nas: „Weselcie si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy si\u0119 wesel\u0105, p\u0142aczcie z tymi, kt\u00f3rzy p\u0142acz\u0105. B\u0105d\u017acie zgodni we wzajemnych uczuciach! Nie go\u0144cie za wielko\u015bci\u0105, lecz niech was poci\u0105ga to, co pokorne (12,15-16). Takie jest powo\u0142anie ucznia Chrystusa; idea\u0142, do kt\u00f3rego musimy nieustannie d\u0105\u017cy\u0107, aby coraz bardziej asymilowa\u0107 w nas „d\u0105\u017cenia Jezusa Chrystusa” (Flp 2, 5).<\/li>\n
              2. S\u0142owo nadziei staje si\u0119 naturalnym zako\u0144czeniem, do kt\u00f3rego prowadzi wiara. Cz\u0119sto to w\u0142a\u015bnie ubodzy podwa\u017caj\u0105 nasz\u0105 oboj\u0119tno\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest owocem wizji \u017cycia zbyt skoncentrowanego na sobie oraz nadmiernie powi\u0105zanego z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105. Wo\u0142anie ubogiego jest r\u00f3wnie\u017c okrzykiem nadziei, poprzez kt\u00f3ry manifestuje on pewno\u015b\u0107, \u017ce zostanie wyzwolony. Nadzieja ta oparta jest na mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3ry nie porzuca tego, kto mu si\u0119 powierza (por. Rz 8, 31-39). \u015awi\u0119ta Teresa z \u00c1vili napisa\u0142a w swojej Drodze doskona\u0142o\u015bci: „Ub\u00f3stwo jest dobrem, kt\u00f3re zawiera w sobie wszystkie dobra \u015bwiata; zapewnia nam wielkie panowanie, to znaczy: czyni nas w\u0142a\u015bcicielami wszystkich ziemskich d\u00f3br, poniewa\u017c sprawia, \u017ce nimi gardzimy „(2, 5). Na miar\u0119 tego, jak jeste\u015bmy w stanie rozpozna\u0107 prawdziwe dobro, stajemy si\u0119 bogaci przed Bogiem oraz m\u0105drzy przed sob\u0105 i przed innymi. Jest dok\u0142adnie tak: na tyle, na ile zdo\u0142a si\u0119 nada\u0107 w\u0142a\u015bciwy i prawdziwy sens bogactwu, wzrasta si\u0119 w cz\u0142owiecze\u0144stwie i staje si\u0119 zdolnym do dzielenia si\u0119 z innymi.<\/li>\n
              3. Zapraszam braci Biskup\u00f3w, Kap\u0142an\u00f3w a w szczeg\u00f3lno\u015bci Diakon\u00f3w, na kt\u00f3rych na\u0142o\u017cono r\u0119ce dla s\u0142u\u017cby ubogim (por. Dz 6,1-7), zapraszam Osoby konsekrowane oraz \u015awieckich, kt\u00f3rzy w parafiach, stowarzyszeniach oraz ruchach daj\u0105 konkretn\u0105 odpowied\u017a Ko\u015bcio\u0142a na wo\u0142anie ubogich, aby prze\u017cyli w ten \u015awiatowy Dzie\u0144 Ubogich jako uprzywilejowany moment nowej ewangelizacji. Ubodzy nas ewangelizuj\u0105, pomagaj\u0105c nam odkrywa\u0107 ka\u017cdego dnia pi\u0119kno Ewangelii. Nie przegapmy tej okazji do bycia \u0142askawymi. Poczujmy si\u0119 wszyscy w tym dniu d\u0142u\u017cnikami ubogich, aby\u015bmy poprzez wyci\u0105gni\u0119te r\u0119ce do siebie nawzajem mogli zrealizowa\u0107 zbawcze spotkanie, kt\u00f3re umacnia wiar\u0119, urzeczywistnia mi\u0142o\u015b\u0107 i umo\u017cliwia nadziej\u0119 w kroczeniu bezpiecznie na drodze do Pana, kt\u00f3ry przychodzi.<\/li>\n<\/ol>\n

                 <\/p>\n

                Z Watykanu, 13 czerwca 2018 r<\/p>\n

                Wspomnienie liturgiczne \u015bw. Antoniego z Padwy<\/p>\n

                FRANCISZEK<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                Poczujmy si\u0119 wszyscy w tym dniu d\u0142u\u017cnikami ubogich. <\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":2653,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2652"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2652"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2652\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2657,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2652\/revisions\/2657"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2653"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}