Kobiety cz\u0119sto czuj\u0105 si\u0119 obco w tym \u015bwiecie. Wiedz\u0105 o swoim podw\u00f3jnym pochodzeniu. Zachowa\u0142y w sobie przeczucie, \u017ce pochodz\u0105 z innego \u015bwiata. Dla m\u0119\u017cczyzn pozostaj\u0105 one istotami nieprzeniknionymi, kt\u00f3rych nie rozumiej\u0105 i pomimo ich blisko\u015bci i fascynacji s\u0105 im obce. Je\u015bli kobiety skonfrontuj\u0105 si\u0119 z tym obrazem, to lepiej poznaj\u0105 siebie i naucz\u0105 si\u0119 trwa\u0107 w wierno\u015bci sobie. Nie b\u0119d\u0105 musia\u0142y t\u0142umaczy\u0107, \u017ce pochodz\u0105 z innego \u015bwiata. B\u0119d\u0105 wdzi\u0119czne za tajemnic\u0119, kt\u00f3ra jest w nich ukryta, za to, czego nie da si\u0119 opisa\u0107. To stanowi o ich godno\u015bci i wyj\u0105tkowo\u015bci. W Biblii ten archetyp urzeczywistnia Rut \u2013 Moabitka, a wi\u0119c cudzoziemka. Jest ona r\u00f3wnie\u017c wymieniona przez \u015bw. Mateusza w rodowodzie Jezusa Chrystusa.<\/p>\n
Rut w obcej ziemi<\/strong><\/p>\n Stary Testament histori\u0119 Rut opisuje kr\u00f3tko: Izraelita o imieniu Elimelek ze swoj\u0105 \u017con\u0105 Noemi opu\u015bcili Betlejem, poniewa\u017c panowa\u0142 tam g\u0142\u00f3d. Osiedlili si\u0119 w kraju Moabit\u00f3w. Tam ich obydwaj synowie o\u017cenili si\u0119, ale niebawem zmarli, a po nich tak\u017ce Elimelek. Wdowa Noemi zapragn\u0119\u0142a wr\u00f3ci\u0107 do swojej rodzinnej miejscowo\u015bci. Prosi swoje synowe, \u017ceby pozosta\u0142y we w\u0142asnej ojczy\u017anie. Jednak obydwie m\u0142ode kobiety chc\u0105 i\u015b\u0107 z ni\u0105. Po namowach Noemi, Orpa zdecydowa\u0142a si\u0119 jednak wr\u00f3ci\u0107 do domu. Natomiast Rut przekracza granic\u0119 swego kraju i w ten spos\u00f3b wrasta w nowe mo\u017cliwo\u015bci. Nie porzuca Noemi. M\u00f3wi: Gdzie ty p\u00f3jdziesz, tam ja p\u00f3jd\u0119, gdzie ty zamieszkasz, tam ja zamieszkam, tw\u00f3j nar\u00f3d b\u0119dzie moim narodem, a tw\u00f3j B\u00f3g b\u0119dzie moim Bogiem. Gdzie ty umrzesz, tam ja umr\u0119 i tam b\u0119d\u0119 pogrzebana<\/em> (Rt 1,16n). Pomimo, \u017ce odczuwa wewn\u0119trzn\u0105 blisko\u015b\u0107 ze swoj\u0105 te\u015bciow\u0105 i jest gotowa przej\u0105\u0107 jej tradycj\u0119 religijn\u0105, pozostaje nadal cudzoziemk\u0105.<\/p>\n Obed<\/strong><\/p>\n Obydwie kobiety osiedli\u0142y si\u0119 w Betlejem, w kt\u00f3rym mieszka\u0142 r\u00f3wnie\u017c Booz, daleki krewny Elimeleka. W czasie \u017cniw, Rut zbiera pozostawione k\u0142osy zbo\u017ca na jego polach. By\u0142o to prawo i przywilej biednych w Izraelu. W\u0142a\u015bciciel traktuje j\u0105 przyja\u017anie i jest dla niej hojny. Rut opowiada o tym Noemi. Wtedy ona u\u015bwiadamia jej, \u017ce Booz jest ich dalsz\u0105 rodzin\u0105 i ma prawo do wykupu ich ziemi. Radzi jej, aby po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 u jego n\u00f3g, podczas snu po m\u0142occe j\u0119czmienia. Rut zrobi\u0142a tak, jak jej poleci\u0142a te\u015bciowa. Kiedy Booz si\u0119 obudzi\u0142, zapyta\u0142: \u00abKto ty jeste\u015b?\u00bb<\/em>. Odpowiedzia\u0142a: \u00abJa jestem Rut, s\u0142u\u017cebnica twoja. Rozci\u0105gnij brzeg swego p\u0142aszcza nade mn\u0105, albowiem jeste\u015b powinowatym\u00bb<\/em> (Rt 3, 9). Jest on gotowy to uczyni\u0107. Ale by\u0142 jeszcze inny krewny, kt\u00f3ry mia\u0142 prawo pierwokupu. Dlatego Booz najpierw pertraktuje z nim przy bramie miasta. Kiedy ten rezygnuje z takiej mo\u017cliwo\u015bci, Booz zaprasza Rut do siebie. Po\u015blubia j\u0105 i rodzi mu syna, kt\u00f3ry zosta\u0142 nazwany Obed. By\u0142 on ojcem Jessego, a Jesse ojcem Dawida. W ten spos\u00f3b Rut, cudzoziemka, sta\u0142a si\u0119 matk\u0105 rodu, z kt\u00f3rego genealogicznie wywodzi si\u0119 Jezus.<\/p>\n \u015aw. Barbara<\/strong><\/p>\n Archetypowy obraz obcej ma w sobie zawsze co\u015b tajemniczego. Reprezentuje ona co\u015b nieznanego, bo przychodzi z innego \u015bwiata, z innej kultury. A w ko\u0144cu pochodzi nawet z innego wymiaru. W tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej jest ni\u0105, np. \u00a0\u015bw. Barbara, r\u00f3wnie\u017c cudzoziemka. Rzymianie obcych nazywali barbarzy\u0144cami. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie zmieni\u0142o to s\u0142owo znaczenie i okre\u015bla cz\u0142owieka prymitywnego, niecywilizowanego. Barbara za\u015b pochodzi ze \u015bwiata Boga. Tu, na ziemi, jest obca. Jej ojciec nie akceptuje jej wyboru i decyzji. Pragnie, \u017ceby jego c\u00f3rka \u017cy\u0142a tak, jak nakazuje ich tradycja. Chce j\u0105 zmusi\u0107 do rezygnacji z wybranej drogi. Dlatego zamyka j\u0105 w wie\u017cy. Barbara spotyka si\u0119 w niej z filozofami, zastanawia si\u0119 nad m\u0105dro\u015bci\u0105 i tajemnic\u0105 istnienia. Decyduje si\u0119 zosta\u0107 chrze\u015bcijank\u0105 wbrew woli ojca. Kobiety cz\u0119sto do\u015bwiadczaj\u0105 tego, \u017ce nie pasuj\u0105 do schemat\u00f3w my\u015blowych swojej rodziny albo nawet spo\u0142ecze\u0144stwa. Dlatego cz\u0119sto s\u0105 odbierane jako histeryczki albo osoby skomplikowane. Trwanie przy swoim zdaniu, nawet gdy otoczeniu wydaje si\u0119 to obce, wymaga w takiej sytuacji ogromnego zaufania do siebie samej. Barbara mia\u0142a t\u0119 odwag\u0119. Nauczy\u0142a si\u0119 my\u015ble\u0107 samodzielnie i opracowa\u0107 w\u0142asn\u0105 koncepcj\u0119 \u017cycia.<\/p>\n Wierno\u015b\u0107 sobie<\/strong><\/p>\n Kobieta, kt\u00f3ra wyrusza na obczyzn\u0119 najpierw powinna uczy\u0107 si\u0119 bycia wiernej sama sobie. Poznaj\u0105c s\u0105siad\u00f3w i otaczaj\u0105ce j\u0105 \u015brodowisko, w tym czasie, szczeg\u00f3lnie potrzeba jej poczucia w\u0142asnej warto\u015bci, bo w przeciwnym razie straci oparcie w sobie samej i mo\u017ce zagubi\u0107 si\u0119. T\u0119sknot\u0119 za przynale\u017ceniem do okre\u015blonej grupy i nawi\u0105zanie kontaktu z jak\u0105\u015b osob\u0105 odczuwa silniej ni\u017c kiedykolwiek dot\u0105d. Zarazem, ta sytuacja stanowi dla niej tak\u017ce impuls do otwarcia si\u0119 na nowych ludzi. Niekt\u00f3re kobiety, w takim do\u015bwiadczeniu, s\u0105 niezwykle otwarte, inne z kolei czuj\u0105, \u017ce s\u0105 wtedy szczeg\u00f3lnie wra\u017cliwe, poniewa\u017c patrz\u0105 z l\u0119kiem na to, jak inni je odbior\u0105. Ale w\u0142a\u015bnie wtedy mog\u0105 wzrasta\u0107 i nie uzale\u017cnia\u0107 swojej warto\u015bci od reakcji innych na siebie. W podj\u0119tej decyzji o wej\u015bciu na obcy teren zawsze zawiera si\u0119 szansa uwolnienia si\u0119 od starych kompleks\u00f3w i wyj\u015bcia ludziom naprzeciw. Chc\u0105c bez uprzedze\u0144 spotka\u0107 si\u0119 z drugim cz\u0142owiekiem, trzeba mie\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 wolno\u015b\u0107. Posiadaj\u0105c j\u0105, mo\u017cna zaakceptowa\u0107 ka\u017cdego takim, jaki jest \u2013 bez oceniania kogokolwiek. Wtedy w relacji osoba ubogaca sam\u0105 siebie. Mo\u017ce wzi\u0105\u0107 od innych to, czego jej brak, r\u00f3wnocze\u015bnie dziel\u0105c si\u0119 tym, co posiada w sobie. Kobiety, kt\u00f3re \u015bwiadomie \u017cyj\u0105 swoj\u0105 obco\u015bci\u0105, s\u0105 darem dla tego \u015bwiata. Wnosz\u0105 do niego co\u015b nowego: wzorce my\u015blowe, sposoby zachowa\u0144 czy pomys\u0142y.<\/p>\n Zainteresowanie obca kultur\u0105<\/strong><\/p>\n Kobiety cz\u0119sto s\u0105 zafascynowane obcymi kulturami. Przyci\u0105ga je to, co jest dla nich nowe. Ojciec A. Gr\u00fcn wspomina swoja ciotk\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a bardzo towarzyska. Kiedy pewnego razu przyjecha\u0142a w odwiedziny do jego rodzinnego domu z Eifel, podczas podr\u00f3\u017cy siedzia\u0142a w przedziale z Turkiem. Zanim wysiad\u0142a z poci\u0105gu, to zd\u0105\u017cy\u0142a pozna\u0107 jego ca\u0142y \u017cyciorys. Po prostu interesowa\u0142o j\u0105 to, jak dorasta\u0142, jak powodzi\u0142o si\u0119 jego rodzinie, co robi\u0142 zawodowo, jak obchodzi\u0142 \u015bwi\u0119ta, jak traktowa\u0142 swoje dzieci. Interesowa\u0142o j\u0105 to, co obce. Nie ba\u0142a si\u0119 kontaktu z innymi. Opowiada\u0142a tak ciep\u0142o o tym znajomym z podr\u00f3\u017cy, jakby go bardzo dobrze zna\u0142a.<\/p>\n Jego najstarsza siostra przez d\u0142u\u017cszy czas mieszka\u0142a we Francji, Hiszpanii i W\u0142oszech. Tam, na obczy\u017anie, pozna\u0142a wielu przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy potem cz\u0119sto odwiedzali ich rodzin\u0119. Mama zawsze szczeg\u00f3\u0142owo ich o wszystko wypytywa\u0142a. Dzieci uwa\u017ca\u0142y j\u0105 za zbyt ciekawsk\u0105, nietaktown\u0105. Ale to by\u0142o co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142a \u201ebabska\u201d ciekawo\u015b\u0107. By\u0142o to zainteresowanie konkretnym cz\u0142owiekiem, tym, co na pierwszy rzut oka wydawa\u0142o si\u0119 jej nieznane. Chcia\u0142a ich zrozumie\u0107, wyobrazi\u0107 sobie jak \u017cyj\u0105 i co my\u015bl\u0105. Nie by\u0142o to por\u00f3wnywanie tego, co jest lepsze, z tym, co gorsze, lecz otwarte uczestniczenie w spotkaniu z nowym dla niej \u015bwiatem. Czasami rzeczywi\u015bcie trzeba wyruszy\u0107 w nieznane, \u017ceby odnale\u017a\u0107 swoj\u0105 prawdziw\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 natur\u0119. Bo przez nadmierne dostosowanie si\u0119 albo ograniczaj\u0105ce warunki \u017cycia mo\u017cna j\u0105 zatraci\u0107. Siostra o. A. Gr\u00fcna odnalaz\u0142a siebie w krajach, w kt\u00f3rym mieszka\u0142a. W ten spos\u00f3b to, co obce, mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 w\u0142asne, i zarazem do\u015bwiadczy\u0142a tego, \u017ce sama by\u0142a ubogaceniem dla ludzi, kt\u00f3rych tam spotka\u0142a.<\/p>\n Poszukuj\u0105ca<\/strong><\/p>\n Jednocze\u015bnie osoba obca jest tak\u017ce dzi\u015b kobiet\u0105 poszukuj\u0105c\u0105 swojej to\u017csamo\u015bci. Czuje, \u017ce nie mo\u017ce po prostu tyko przej\u0105\u0107 m\u0119skich wzorc\u00f3w my\u015blenia. Dzi\u0119ki wi\u0119kszej wolno\u015bci dochodzi w \u017cyciu do takiego miejsca, w kt\u00f3rym odkrywa to, co j\u0105 najg\u0142\u0119biej okre\u015bla. D\u0105\u017cy do prawdy i wewn\u0119trznej autentyczno\u015bci. Wielu m\u0119\u017cczyzn deprecjonuje jej pragnienia. Nadal chcieliby, np. wt\u0142acza\u0107 swoje \u017cony w schematy, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 ich wyobra\u017ceniom. Zarzucaj\u0105 im, \u017ce nie s\u0105 tymi osobami, z kt\u00f3rymi si\u0119 \u017cenili. Dlatego ich poszukiwania dezorientuj\u0105 m\u0119\u017cczyzn. Oni chcieliby, \u017ceby wszystko zosta\u0142o po staremu. Zw\u0142aszcza tym, kt\u00f3rzy w chwili \u015blubu byli silniejsi i stanowili ca\u0142kowite oparcie dla kobiety, z trudem przychodzi przyj\u0119cie faktu, \u017ce ich \u017cona jest poszukuj\u0105ca i nie zadowoli si\u0119 ju\u017c tylko tym, co by\u0142o dot\u0105d. Najch\u0119tniej pozostawiliby j\u0105 w \u015bwiecie przesz\u0142ym i nie pozwoliliby na jej dalszy rozw\u00f3j, poniewa\u017c wtedy sami musieliby si\u0119 uda\u0107 w drog\u0119 i co\u015b w sobie zmieni\u0107. A tego niekt\u00f3rzy panowie si\u0119 obawiaj\u0105. Te, kt\u00f3re ci\u0105gle poszukuj\u0105, utrzymuj\u0105 w ruchu relacj\u0119 z m\u0119\u017cem. Nie zadowalaj\u0105 si\u0119 tym, co by\u0142o kiedy\u015b. Mimo, \u017ce kobiety maj\u0105 w sobie d\u0105\u017cenie do stabilno\u015bci, to r\u00f3wnie\u017c czuj\u0105 pragnienie nowych wyzwa\u0144. Nie chc\u0105 si\u0119 zatrzyma\u0107 w rozwoju. Chc\u0105 czu\u0107, \u017ce \u017cyj\u0105, i chc\u0105 w ten spos\u00f3b ubogaca\u0107 swoje relacje. Poniewa\u017c zdaj\u0105 si\u0119 na \u015bwiat swoich uczu\u0107, szukaj\u0105 wewn\u0119trznej harmonii i zmuszaj\u0105 w ten spos\u00f3b swoich m\u0119\u017c\u00f3w do tego, by poszukiwali w\u0142asnej prawdy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kobiety cz\u0119sto czuj\u0105 si\u0119 obco w tym \u015bwiecie. Wiedz\u0105 o swoim podw\u00f3jnym pochodzeniu. Zachowa\u0142y w sobie przeczucie, \u017ce pochodz\u0105 z innego \u015bwiata. Dla m\u0119\u017cczyzn pozostaj\u0105 one istotami nieprzeniknionymi, kt\u00f3rych nie rozumiej\u0105 i pomimo ich blisko\u015bci i fascynacji s\u0105 im obce. Je\u015bli kobiety skonfrontuj\u0105 si\u0119 z tym obrazem, to lepiej poznaj\u0105 siebie i naucz\u0105 si\u0119 trwa\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2615,"menu_order":34,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3472"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3472"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3472\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3473,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3472\/revisions\/3473"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2615"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3472"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}