{"id":3314,"date":"2020-03-30T13:44:20","date_gmt":"2020-03-30T11:44:20","guid":{"rendered":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/?page_id=3314"},"modified":"2020-03-30T13:44:20","modified_gmt":"2020-03-30T11:44:20","slug":"aksa-corka-kaleba","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/duszpasterstwo\/katecheza-1\/aksa-corka-kaleba\/","title":{"rendered":"Aksa: C\u00d3RKA KALEBA"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify\">Aksa by\u0142a c\u00f3rk\u0105 Kaleba, wielkiego i m\u0119\u017cnego ojca, kt\u00f3ry ca\u0142ym sercem szed\u0142 za Panem. Zosta\u0142 wybrany przez Moj\u017cesza na jednego z zwiadowc\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli obejrze\u0107 Ziemi\u0119 Obiecan\u0105: <em>Odezwa\u0142 si\u0119 znowu Pan do Moj\u017cesza tymi s\u0142owami:\u00a0\u00abPo\u015blij ludzi, aby zbadali kraj Kanaan, kt\u00f3ry chc\u0119 da\u0107 synom Izraela. Wy\u015blecie po jednym z ka\u017cdego pokolenia ich przodk\u00f3w, tych wszystkich, kt\u00f3rzy s\u0105 w nich ksi\u0105\u017c\u0119tami\u00bb.\u00a0Wys\u0142a\u0142 ich wi\u0119c Moj\u017cesz zgodnie z rozkazem Pana z pustyni Paran, a byli ci m\u0119\u017cowie wodzami Izraelit\u00f3w.\u00a0A oto ich imiona: Z pokolenia Rubena Szammua, syn Zakkura;\u00a0z pokolenia Symeona Szafat, syn Choriego;\u00a0z pokolenia Judy Kaleb, syn Jefunnego;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Issachara Jigeal, syn J\u00f3zefa;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Efraima Ozeasz, syn Nuna;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Beniamina Palti, syn Rafu;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Zabulona Gaddiel, syn Sodiego;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia J\u00f3zefa: z pokolenia Manassesa Gaddi, syn Susiego;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Dana Ammiel, syn Gemalliego;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Asera Setur, syn Miszaela;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Neftalego Nachbi, syn Wafsiego;<strong>\u00a0<\/strong>z pokolenia Gada Geuel, syn Makiego.\u00a0Oto imiona m\u0119\u017c\u00f3w, kt\u00f3rych Moj\u017cesz pos\u0142a\u0142 celem rozpoznania kraju. Ozeaszowi, synowi Nuna, da\u0142 [p\u00f3\u017aniej] Moj\u017cesz imi\u0119 Jozue<\/em> (Lb 13, 1-16). By\u0142a to wi\u0119c elita narodowa, bowiem z rodzin rz\u0105dz\u0105cych w ka\u017cdym pokoleniu, zosta\u0142 powo\u0142any do tego zadania jeden ksi\u0105\u017c\u0119.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\"><strong>Bunt Izraela<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Po czterdziestu dniach wr\u00f3cili z rozpoznania krainy, kt\u00f3r\u0105 da\u0142 im Pan, na pustyni\u0119 Paran do Kadesz, i tak opowiadali: <em>\u00abUdali\u015bmy si\u0119 do kraju, do kt\u00f3rego nas pos\u0142a\u0142e\u015b. Jest to kraj rzeczywi\u015bcie op\u0142ywaj\u0105cy w mleko i mi\u00f3d, a oto jego owoce.<strong>\u00a0<\/strong>Jednak\u017ce lud, kt\u00f3ry w nim mieszka, jest silny, a miasta s\u0105 obwarowane i bardzo wielkie<sup>.<\/sup> Widzieli\u015bmy tam r\u00f3wnie\u017c Anakit\u00f3w.<strong>\u00a0<\/strong>Amalekici zajmuj\u0105 okolice Negebu; w g\u00f3rach mieszkaj\u0105 Chetyci, Jebusyci i Amoryci, Kananejczycy wreszcie mieszkaj\u0105 nad morzem i nad brzegami Jordanu\u00bb <\/em>(Lb 13, 27-29). Wtedy, z l\u0119ku przed mieszka\u0144cami tych plemion, lud zacz\u0105\u0142 si\u0119 burzy\u0107 przeciw Moj\u017ceszowi. W jego obronie stan\u0105\u0142 przede wszystkim Kaleb, kt\u00f3ry pe\u0142en wiary w moc Boga uspokaja\u0142 nar\u00f3d, m\u00f3wi\u0105c: <em>\u00abTrzeba ruszy\u0107 i zdoby\u0107 kraj \u2013 na pewno zdo\u0142amy go zaj\u0105\u0107\u00bb<\/em> (Lb 13, 30). Dziesi\u0119ciu za\u015b zwiadowc\u00f3w stanowczo zaprzecza\u0142o takiemu pomys\u0142owi: <em>\u00abNie mo\u017cemy wyruszy\u0107 przeciw temu ludowi, bo jest silniejszy od nas\u00bb. I rozg\u0142aszali z\u0142e wiadomo\u015bci o kraju, kt\u00f3ry zbadali, m\u00f3wi\u0105c do Izraelit\u00f3w: \u00abKraj, kt\u00f3ry\u015bmy przeszli, aby go zbada\u0107, jest krajem, kt\u00f3ry po\u017cera swoich mieszka\u0144c\u00f3w. Wszyscy za\u015b ludzie, kt\u00f3rych tam widzieli\u015bmy, s\u0105 wysokiego wzrostu.<strong>\u00a0<\/strong>Widzieli\u015bmy tam nawet olbrzym\u00f3w \u2013 Anakici pochodz\u0105 od olbrzym\u00f3w \u2013 a w por\u00f3wnaniu z nimi wydali\u015bmy si\u0119 sobie jak szara\u0144cza i takimi byli\u015bmy w ich oczach\u00bb<\/em> (Lb 13, 31-33). Lud, s\u0142ysz\u0105c takie wiadomo\u015bci, zacz\u0105\u0142 p\u0142aka\u0107 i krzycze\u0107 \u2013 chcieli wraca\u0107 do Egiptu.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Bunt Izraelczyk\u00f3w narasta\u0142, wo\u0142ali: <em>\u00abOby\u015bmy byli pomarli w Egipcie albo tu na pustyni!\u00a0Czemu nas Pan przywi\u00f3d\u0142 do tego kraju, je\u015bli pa\u015b\u0107 mamy od miecza, a nasze \u017cony i dzieci maj\u0105 si\u0119 sta\u0107 \u0142upem nieprzyjaci\u00f3\u0142? Czy\u017c nie lepiej nam b\u0119dzie wr\u00f3ci\u0107 do Egiptu?\u00bb\u00a0M\u00f3wili wi\u0119c jeden do drugiego: \u00abWybierzmy sobie wodza i wracajmy z powrotem do Egiptu\u00bb <\/em>(Lb 14, 2-4).\u00a0<strong>\u00a0<\/strong>Przera\u017ceni, Moj\u017cesz i Aaron, padli przed ca\u0142\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 twarz\u0105 na ziemi\u0119.\u00a0Natomiast Jozue \u2013 syn Nuna oraz Kaleb \u2013 syn Jefunnego rozdarli szaty na znak b\u00f3lu i zdecydowania. Chc\u0105c sprowadzi\u0107 nar\u00f3d z b\u0142\u0119dnej drogi, m\u00f3wili do wszystkich: <em>\u00abKraj, kt\u00f3ry przeszli\u015bmy celem zbadania go, jest wspania\u0142ym krajem.\u00a0Je\u015bli nam Pan sprzyja, to nas wprowadzi do tego kraju i da nam ten kraj, kt\u00f3ry prawdziwie op\u0142ywa w mleko i mi\u00f3d.<strong>\u00a0<\/strong>Tylko nie buntujcie si\u0119 przeciwko Panu. Nie b\u00f3jcie si\u0119 te\u017c ludu tego kraju, gdy\u017c ich poch\u0142oniemy. Obrona od niego odst\u0105pi, a z nami jest przecie\u017c Pan. Zatem nie b\u00f3jcie si\u0119 ich!\u00bb<\/em> (Lb 14, 7-9). Ca\u0142y lud jednak stan\u0105\u0142 przeciwko nim i \u017c\u0105da\u0142 ich ukamienowania.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Tak\u0105 postaw\u0105 Hebrajczycy \u015bci\u0105gn\u0119li na siebie straszny gniew Boga, kt\u00f3ry ukaza\u0142 swoj\u0105 chwa\u0142\u0119 nad Namiotem Spotkania i powiedzia\u0142 do Moj\u017cesza: <em>\u00abDok\u0105d\u017ce jeszcze ten lud b\u0119dzie Mi uw\u0142acza\u0142? Dok\u0105d\u017ce wierzy\u0107 Mi nie b\u0119dzie mimo znak\u00f3w, jakie po\u015br\u00f3d nich zdzia\u0142a\u0142em?\u00a0Zabij\u0119 ich zaraz\u0105 i zupe\u0142nie wytrac\u0119, a ciebie uczyni\u0119 ojcem innego narodu, kt\u00f3ry b\u0119dzie wi\u0119kszy i silniejszy ni\u017c oni\u00bb<\/em> (Lb 14 11-12). Na b\u0142aganie Moj\u017cesza, Pan nie zg\u0142adzi\u0142 narodu, natomiast o\u015bwiadczy\u0142: <em>\u00abWszyscy, kt\u00f3rzy widzieli moj\u0105 chwa\u0142\u0119 i moje znaki, kt\u00f3re dzia\u0142a\u0142em w Egipcie i na pustyni, a wystawiali Mnie na pr\u00f3b\u0119 ju\u017c dziesi\u0119ciokrotnie i nie s\u0142uchali mego g\u0142osu,\u00a0ci nie zobacz\u0105 kraju, kt\u00f3ry obieca\u0142em pod przysi\u0119g\u0105 ich ojcom. \u017baden z tych, kt\u00f3rzy Mn\u0105 wzgardzili, nie zobaczy go.\u00a0Tylko s\u0142udze memu Kalebowi, kt\u00f3ry o\u017cywiony innym duchem okaza\u0142 Mi pe\u0142ne pos\u0142usze\u0144stwo, dozwol\u0119 wej\u015b\u0107 do kraju, kt\u00f3ry ju\u017c przew\u0119drowa\u0142, i potomstwu jego dam go w posiadanie.<strong>\u00a0<\/strong>Amalekici i Kananejczycy mieszkaj\u0105 w dolinie. Jutro zawr\u00f3cicie i poci\u0105gniecie na pustyni\u0119 w kierunku Morza Czerwonego\u00bb<\/em> (Lb 14, 22-25; zob. tak\u017ce: 1 Kor 10, 5). Wyrok Boga by\u0142 nieodwo\u0142alny. Zapowied\u017a odwrotu i zakaz wej\u015bcia do Ziemi Obiecanej \u2013 Hebrajczykom powy\u017cej dwudziestego roku \u017cycia \u2013 spe\u0142ni\u0142 si\u0119. Z powodu szemrania, nar\u00f3d wybrany, bardzo zgrzeszy\u0142 wobec swego Pana, kt\u00f3ry zapowiedzia\u0142: <em>\u00ab(\u2026) synowie wasi b\u0119d\u0105 si\u0119 b\u0142\u0105kali na pustyni przez czterdzie\u015bci lat, d\u017awigaj\u0105c ci\u0119\u017car waszej niewierno\u015bci, p\u00f3ki trupy wasze nie zniszczej\u0105 na pustyni. Poznali\u015bcie kraj w przeci\u0105gu czterdziestu dni; ka\u017cdy dzie\u0144 teraz zamieni si\u0119 w rok i przez czterdzie\u015bci lat pokutowa\u0107 b\u0119dziecie za winy i poznacie, co to znaczy, gdy Ja si\u0119 oddal\u0119.\u00a0Ja, Pan, powiedzia\u0142em! Zaprawd\u0119, w ten spos\u00f3b post\u0105pi\u0119 z t\u0105 z\u0142\u0105 zgraj\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 zebra\u0142a przeciw Mnie. Na tej pustyni zniszczej\u0105 i tutaj pomr\u0105\u00bb<\/em> (Lb 14, 33-35). Tak\u017ce zwiadowcy, \u00a0<em>(\u2026) kt\u00f3rych Moj\u017cesz pos\u0142a\u0142 na zbadanie kraju i kt\u00f3rzy po powrocie pobudzili zgromadzenie do szemrania, podaj\u0105c fa\u0142szywe wiadomo\u015bci o kraju,<strong>\u00a0<\/strong>ci ludzie, kt\u00f3rzy z\u0142o\u015bliwie podali fa\u0142szywe dane o kraju, pomarli nag\u0142\u0105 \u015bmierci\u0105 przed Panem<\/em> (Lb 14, 36-37). Ocaleli z nich tylko Kaleb i Jozue. Lud dowiedziawszy si\u0119 o tym, bardzo si\u0119 zasmuci\u0142, uzna\u0142 sw\u00f3j grzech, ale nie us\u0142ucha\u0142 Boga. Wyruszy\u0142 na drugi dzie\u0144 rano do walki z Amalekitami i Kanenejczykami. Moj\u017cesz prosi\u0142 ich, aby tego nie czynili, m\u00f3wi\u0105c: <em>\u00ab(\u2026) odk\u0105d odwr\u00f3cili\u015bcie si\u0119, aby nie i\u015b\u0107 za Panem, Pan r\u00f3wnie\u017c nie jest z wami\u00bb.\u00a0Oni mimo wszystko trwali uparcie przy swoim zamiarze, aby ruszy\u0107 ku szczytowi g\u00f3ry. Jednak Arka Przymierza Pana i Moj\u017cesz nie opu\u015bcili swego miejsca po\u015br\u00f3d obozu.\u00a0Wtedy zeszli Amalekici i Kananejczycy mieszkaj\u0105cy na tej g\u00f3rze, pobili ich i rozproszyli a\u017c do miejscowo\u015bci Chorma<\/em> (Lb 14, 43-45). Musia\u0142o up\u0142yn\u0105\u0107 czterdzie\u015bci lat, by Izrael m\u00f3g\u0142 wkroczy\u0107 do Kanaanu.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\"><strong>Kiriat-Sefer<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Zgodnie z zapowiedzi\u0105 Pana, gdy wszyscy \u017bydzi z\u0142orzecz\u0105cy Jemu umarli, po przekroczeniu Jordanu, Kaleb otrzyma\u0142 g\u0142\u00f3wne miasto Anakit\u00f3w Kiriat-Arb\u0119, czyli Hebron. W krainie tej panowali trzej synowie Anaka: Szeszaja, Achiman i Talmaj, kt\u00f3rych stamt\u0105d wyp\u0119dzi\u0142 syn Jefunnego i zaj\u0105\u0142 historyczne miasto,\u00a0 gdzie po dzi\u015b dzie\u0144 otaczany jest czci\u0105 gr\u00f3b Abrahama (zob. Joz 15, 13-14). Zdobywanie Ziemi Obiecanej nie by\u0142o spraw\u0105 \u0142atw\u0105, np. potomkowie Beniamina nie wyp\u0119dzili wszystkich Jebuzejczyk\u00f3w z Jerozolimy. Tak\u017ce Kaleb stan\u0105\u0142 przed podobnym problemem. Pokonuj\u0105c syn\u00f3w Anaka nie zaj\u0105\u0142 jeszcze jej ca\u0142ej. Dlatego wyruszy\u0142 przeciwko mieszka\u0144com Debiru (zob. Joz 15, 15). Ma si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce walka o miasto go zm\u0119czy\u0142a. By\u0142 bowiem ju\u017c starcem. Jednak\u017ce swojego dziedzictwa wyrzec si\u0119 nie chcia\u0142. I <em>Wtedy w\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142 Kaleb: \u00abTemu, kto zdob\u0119dzie Kiriat-Sefer i zajmie je, dam moj\u0105 c\u00f3rk\u0119 Aks\u0119 za \u017con\u0119\u00bb<\/em> (Joz 15, 16). Nie ka\u017cdy ojciec odwa\u017cy\u0142by si\u0119 tak post\u0105pi\u0107 i nie ka\u017cda te\u017c c\u00f3rka jest godna tego, aby jaki\u015b m\u0142odzieniec za ni\u0105 ryzykowa\u0142 w\u0142asnym \u017cyciem. Znalaz\u0142 si\u0119 jednak w Izraelu taki syn, kt\u00f3ry kocha\u0142 Aks\u0119 i chcia\u0142 j\u0105 mie\u0107 za ka\u017cd\u0105 cen\u0119. By\u0142 to Otniel, syn Kenaza, a brat Kaleba. Wybranka by\u0142a pi\u0119kn\u0105, wykszta\u0142con\u0105, zamo\u017cn\u0105 i m\u0119\u017cn\u0105, ale te\u017c zagadkow\u0105 osob\u0105. Dlaczego do tej pory nie znalaz\u0142 si\u0119 jeszcze kandydat na jej m\u0119\u017ca? Prawdopodobnie, jej ojciec chcia\u0142 mie\u0107 bohatera za zi\u0119cia. Wydaje si\u0119, \u017ce takie rozwi\u0105zanie by\u0142o ich wsp\u00f3ln\u0105 decyzj\u0105. Tak wi\u0119c m\u0142odzi zakochani w sobie, razem prowadzili walk\u0119 na przedpolach Hebronu: on na polu bitwy z broni\u0105 w r\u0119ku, a narzeczona w domu ze splecionymi r\u0119kami na modlitwie. Otniel zdoby\u0142 Kiriat-Sefer, a w nagrod\u0119 stryj <em>(\u2026) da\u0142 mu za \u017con\u0119 swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119, Aks\u0119<\/em> (Joz 15, 17).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\"><strong>Aksa i Otniel<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Aby mie\u0107 wsp\u00f3lny dom, w kt\u00f3rym m\u0105\u017c ma miejsce pracy, a \u017cona mog\u0142aby roztropnie gospodarzy\u0107, Aksa <em>(\u2026) sk\u0142oni\u0142a swego m\u0119\u017ca, by prosi\u0142 jej ojca o pole. Nast\u0119pnie zsiad\u0142a z os\u0142a, a Kaleb j\u0105 zapyta\u0142: \u00abCzego sobie \u017cyczysz?\u00bb<strong>\u00a0<\/strong>Wtedy odrzek\u0142a: \u00abOka\u017c mi \u0142ask\u0119 przez dar! Skoro mi da\u0142e\u015b ziemi\u0119 Negeb, daj\u017ce mi \u017ar\u00f3d\u0142a w\u00f3d\u00bb. I da\u0142 jej \u017ar\u00f3d\u0142a na wy\u017cynie i \u017ar\u00f3d\u0142a na nizinie.\u00a0Takie by\u0142o dziedzictwo pokolenia syn\u00f3w Judy wed\u0142ug ich rod\u00f3w<\/em> (Joz 15, 18-19; por. tak\u017ce: Sdz 1, 12-15). Biblia, w Ksi\u0119gach: Jozuego i S\u0119dzi\u00f3w, przekazuje o nich dwie informacje, kt\u00f3re prawie dos\u0142ownie zgadzaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105. Raz zi\u0119\u0107 jawi si\u0119 jakby nie by\u0142 zbytnio zadowolony z dziedzictwa i dlatego namawia \u017con\u0119, aby prosi\u0142a ojca o \u017ar\u00f3d\u0142a w\u00f3d. W innym przek\u0142adzie, znowu jakby, Aksa namawia\u0142a m\u0119\u017ca, aby \u017c\u0105da\u0142 od jej ojca wi\u0119cej ziemi. Prawdopodobnie wsp\u00f3lnie postanowili prosi\u0107 ojca o \u017ar\u00f3d\u0142a w\u00f3d. Czy ich pro\u015bba by\u0142a usprawiedliwiona, czy raczej wynika\u0142a z chciwo\u015bci?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\"><strong>\u0179r\u00f3d\u0142a w\u00f3d<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Wed\u0142ug wszelkich danych, inicjatywa wysz\u0142a od Aksy. To ona zach\u0119ca m\u0119\u017ca, aby prosi\u0142 te\u015bcia o ten dar. Ale to do niej zwraca si\u0119 ojciec z zapytaniem: <em>Czego sobie \u017cyczysz?<\/em> (Joz 15, 18). Wed\u0142ug przek\u0142adu Biblii Jakuba Wujka, odpowied\u017a c\u00f3rki by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: <em>Daj mi b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo!<\/em> Bardzo pi\u0119kna pro\u015bba w ustach dziewczyny. Czu\u0107 w nim oddech nieba. Aksa jest \u015bwiadoma, \u017ce Pan B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awi dzieci przez rodzic\u00f3w. By\u0142a przekonana, \u017ce opr\u00f3cz dar\u00f3w materialnych, ten jest najwa\u017cniejszy. Oczywi\u015bcie, mo\u017cna ugrz\u0119zn\u0105\u0107 w materii i dlatego trzeba stale t\u0119skni\u0107 za \u0142ask\u0105 Pana. Niemniej, wydaje si\u0119, \u017ce pro\u015bba Aksy, w tym przypadku, dotyczy\u0142a \u017ar\u00f3de\u0142 w\u00f3d. Kto\u015b m\u00f3g\u0142by odczyta\u0107 to \u017c\u0105danie jako pragnienie tylko ziemskich dostatk\u00f3w. Ojciec jednak uznaje zasadno\u015b\u0107 pro\u015bby c\u00f3rki. Bowiem, nawet w najpi\u0119kniejszym ma\u0142\u017ce\u0144stwie mog\u0105 zjawi\u0107 si\u0119 napi\u0119cia, kiedy spi\u017carnia jest pusta. Aksa prosi: <em>\u00abOka\u017c mi \u0142ask\u0119 przez dar! Skoro mi da\u0142e\u015b ziemi\u0119 Negeb, daj\u017ce mi \u017ar\u00f3d\u0142a w\u00f3d\u00bb <\/em>(Joz 15, 19). Nie by\u0142o to przesadne \u017c\u0105danie i ojciec, kt\u00f3ry ca\u0142ym sercem szed\u0142 za Bogiem, uzna\u0142 jego s\u0142uszno\u015b\u0107.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Chodzi\u0142o tu zwyczajnie o wod\u0119. Kto zna warunki panuj\u0105ce w Kanaanie, ten wie, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142a wodne s\u0105 tam bardzo wa\u017cne. Z zasady, to rodzice powinny gromadzi\u0107 maj\u0105tek dzieciom, a nie dzieci rodzicom (zob. 2 Kor 12,14). Aksa nie chce wykorzystywa\u0107 ojca do w\u0142asnych cel\u00f3w. Nie rozkazuje mu, ale pokornie prosi. I tak powinno by\u0107 zawsze mi\u0119dzy rodzicami a dzie\u0107mi \u2013 \u017cadnej taktyki, ale szczero\u015b\u0107 i we wszystkim skromno\u015b\u0107. Otniel i Aksa przewiduj\u0105, czego im b\u0119dzie brakowa\u0107. Nie kieruj\u0105 si\u0119 dum\u0105, ale realnym spojrzeniem, wiedz\u0105, \u017ce bez ojca nie poradz\u0105 sobie. Zawsze by\u0142o i b\u0119dzie czym\u015b dobrym i pi\u0119knym, kiedy mo\u017cna co\u015b da\u0107 i nie ba\u0107 si\u0119 tego. Odnosi si\u0119 to zw\u0142aszcza do wszystkich rodzic\u00f3w. Kaleb mia\u0142 nie tylko dobr\u0105 c\u00f3rk\u0119, ale i porz\u0105dnego zi\u0119cia, a i on sam by\u0142 dobrym te\u015bciem. Aksa szanowa\u0142a ojca i by\u0142a z niego dumna. Dlatego trudno si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce Pan B\u00f3g da\u0142 jej tak\u017ce dobrego m\u0119\u017ca. Nie tylko ziemskie dziedzictwo dosta\u0142o si\u0119 w jej r\u0119ce, ale i duchowy \u015bwiat rozwija\u0142 si\u0119 dalej z pokolenia na pokolenie. Kaleb nie chcia\u0142 swego najcenniejszego skarbu da\u0107 za darmo, musia\u0142 zosta\u0107 zdobyty. To bowiem, o co si\u0119 wywalczy, to potem si\u0119 ceni. A tym najwarto\u015bciowszym wianem nie by\u0142y pola, miasta i wody, lecz porz\u0105dna dziewczyna: <em>Dom i bogactwo dziedzictwem po przodkach, lecz \u017cona rozs\u0105dna darem od Pana<\/em> (Prz 19,14). Aksa nie by\u0142a egoistyczna. I nie tyle chodzi o to, by dziewcz\u0119ta i \u017cony mia\u0142y poci\u0105gaj\u0105cy wygl\u0105d i pi\u0119kno, ale aby by\u0142y bogobojne i prawe, gdy\u017c tylko tak\u0105 niewiast\u0119 mo\u017cna chwali\u0107. Tak\u017ce Otniel, gdy zdoby\u0142 miasto, m\u00f3g\u0142 je uwa\u017ca\u0107 za swoje. Ale tego nie uczyni\u0142. Jego uszcz\u0119\u015bliwia\u0142a tylko jedna my\u015bl: <em>Aksa jest moja! <\/em>O ni\u0105 mu chodzi\u0142o, a nie o maj\u0105tek. To zwyci\u0119stwo nie by\u0142o tylko jego zas\u0142ug\u0105, ale te\u017c i jej, gdy\u017c w prawdziwym ma\u0142\u017ce\u0144stwie tak\u017ce materialne rzeczy staj\u0105 si\u0119 wsp\u00f3lnymi. Mi\u0142o\u015b\u0107 dwojga m\u0142odych ludzi jest pi\u0119kna, ale najistotniejsza staje si\u0119 wtedy, kiedy przyczynia si\u0119 do ich zjednoczenia i d\u0105\u017cenia w jednym kierunku. U tych dwojga tak by\u0142o i dlatego ten zapomniany obraz w Biblii m\u00f3wi tak du\u017co \u2013 synowie i c\u00f3rki maj\u0105 by\u0107 lud\u017ami wiary i pi\u0119knego charakteru.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Aksa by\u0142a c\u00f3rk\u0105 Kaleba, wielkiego i m\u0119\u017cnego ojca, kt\u00f3ry ca\u0142ym sercem szed\u0142 za Panem. Zosta\u0142 wybrany przez Moj\u017cesza na jednego z zwiadowc\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli obejrze\u0107 Ziemi\u0119 Obiecan\u0105: Odezwa\u0142 si\u0119 znowu Pan do Moj\u017cesza tymi s\u0142owami:\u00a0\u00abPo\u015blij ludzi, aby zbadali kraj Kanaan, kt\u00f3ry chc\u0119 da\u0107 synom Izraela. Wy\u015blecie po jednym z ka\u017cdego pokolenia ich przodk\u00f3w, tych wszystkich, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2615,"menu_order":30,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3314"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3314"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3314\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3315,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3314\/revisions\/3315"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2615"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3314"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}