(Wj 2, 15-22; 4, 18-26; 18, 1-11)<\/p>\n
Moj\u017cesz, odwiedzaj\u0105c ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cych rodak\u00f3w, nie opanowa\u0142 gniewu w sytuacji, gdy zobaczy\u0142 Egipcjanina bij\u0105cego jakiego\u015b Hebrajczyka: Rozejrza\u0142 si\u0119 wi\u0119c na wszystkie strony, a\u00a0widz\u0105c, \u017ce nie ma nikogo, zabi\u0142 Egipcjanina i\u00a0ukry\u0142 go w\u00a0piasku.\u00a0Wyszed\u0142 znowu nazajutrz, a\u00a0oto dwaj Hebrajczycy k\u0142\u00f3cili si\u0119 ze sob\u0105. I\u00a0rzek\u0142 do winowajcy: \u00abCzemu bijesz swego rodaka?\u00bb A ten mu odpowiedzia\u0142: \u00abKt\u00f3\u017c ci\u0119 ustanowi\u0142 naszym prze\u0142o\u017conym i\u00a0rozjemc\u0105? Czy chcesz mnie zabi\u0107, jak zabi\u0142e\u015b Egipcjanina?\u00bb Przel\u0105k\u0142 si\u0119 Moj\u017cesz i\u00a0pomy\u015bla\u0142: \u00abZ\u00a0ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 sprawa wysz\u0142a na jaw\u00bb.\u00a0Tak\u017ce faraon us\u0142ysza\u0142 o\u00a0tym i\u00a0usi\u0142owa\u0142 zabi\u0107 Moj\u017cesza. Uciek\u0142 wi\u0119c Moj\u017cesz przed faraonem i\u00a0uda\u0142 si\u0119 do kraju Madian; i\u00a0zatrzyma\u0142 si\u0119 tam przy studni<\/em> (Wj 2, 12-15). Usiad\u0142 przy niej jako zagubiony i samotny wygnaniec. Obdarzony bogat\u0105 wyobra\u017ani\u0105 i wspania\u0142ymi zdolno\u015bciami pisarskimi \u2013 by\u0107 mo\u017ce bycie w takim miejscu \u2013 kojarzy\u0142o mu si\u0119 ze spotkaniem Eliezera z Rebek\u0105 czy Jakuba z Rachel\u0105. Niezbyt zainteresowany w tamtym czasie kobietami, jako m\u0105\u017c wielkiego formatu, my\u015bla\u0142 o sprawach swojego narodu i ojczyzny. Niezrozumiany przez w\u0142asnych braci, czu\u0142 si\u0119 bole\u015bnie odrzucony. Dot\u0105d mia\u0142 dwie matki, teraz nie ma nikogo. Ogarn\u0119\u0142a go t\u0119sknota za domem, za swoimi i jest prawdopodobne, \u017ce w takim nastroju wzdycha\u0142 serdecznie, a z oczu p\u0142yn\u0119\u0142y mu gor\u0105ce \u0142zy, wo\u0142aj\u0105ce o jakie\u015b rozwi\u0105zanie.<\/p>\n Siedem c\u00f3rek Jetry<\/strong><\/p>\n W tym czasie przysz\u0142o do studni siedem c\u00f3rek kap\u0142ana Madianit\u00f3w: (\u2026) naczerpa\u0142y wody i\u00a0nape\u0142ni\u0142y koryta, aby napoi\u0107 owce swego ojca.\u00a0Ale nadeszli pasterze i\u00a0odp\u0119dzili je. Moj\u017cesz wtedy powsta\u0142, wzi\u0105\u0142 je w\u00a0obron\u0119 i\u00a0napoi\u0142 ich owce <\/em>(Wj 2, 16-17). Widzia\u0142, \u017ce r\u00f3wnie\u017c na tej ziemi wsp\u00f3\u0142\u017cycie z lud\u017ami jest spraw\u0105 skomplikowan\u0105 i nie mo\u017ce przebiega\u0107 bez cierpienia i krzywd. Wsz\u0119dzie mo\u017cna spotka\u0107 z\u0142ych i egoistycznych ludzi. Jak kiedy\u015b Rebeka przysz\u0142a do studni napoi\u0107 swoje stado, tak i teraz te siostry przyby\u0142y tak\u017ce w tym celu. Bezbronne, musia\u0142y jednak ust\u0105pi\u0107 przed przemoc\u0105 pasterzy. Nie tylko Moj\u017cesz by\u0142 \u00a0prze\u015bladowanym cz\u0142owiekiem, r\u00f3wnie\u017c i one tego do\u015bwiadcza\u0142y. Nieprawo\u015b\u0107, kt\u00f3ra je spotka\u0142a, nape\u0142ni\u0142a go gniewem. Nie ba\u0142 si\u0119 wi\u0119c wkroczy\u0107 w trudn\u0105 sytuacj\u0119 i pom\u00f3c pokrzywdzonym. Przecie\u017c wspieranie uci\u015bnionych sta\u0142o si\u0119 jego \u017cyciowym credo<\/em>. Potem (\u2026) gdy wr\u00f3ci\u0142y do Reuela, ojca swego, zapyta\u0142 je: \u00abDlaczego wracacie dzi\u015b tak wcze\u015bnie?\u00bb\u00a0Odpowiedzia\u0142y: \u00abEgipcjanin obroni\u0142 nas przed pasterzami i\u00a0naczerpa\u0142 te\u017c wody dla nas, i\u00a0napoi\u0142 nasze owce\u00bb.\u00a0Rzek\u0142 w\u00f3wczas do c\u00f3rek: \u00abA\u00a0gdzie on jest, czemu pozostawi\u0142y\u015bcie tego cz\u0142owieka? Zawo\u0142ajcie go, aby po\u017cywi\u0142 si\u0119 chlebem\u00bb.\u00a0Moj\u017cesz zgodzi\u0142 si\u0119 zamieszka\u0107 u\u00a0tego cz\u0142owieka (\u2026)<\/em> (Wj 2, 2 18-21). I w ten spos\u00f3b znalaz\u0142 si\u0119 w kr\u0119gu bardzo dobrej i szlachetnej rodziny Jetry, kt\u00f3ra nale\u017ca\u0142a do g\u0142\u00f3wnych rodzin kraju.<\/p>\n Sefora wybrank\u0105<\/strong><\/p>\n Jego przysz\u0142y te\u015b\u0107, nie by\u0142 Izraelit\u0105, ale pochodzi\u0142 tak\u017ce z rodu Abrahama, z linii drugiej jego \u017cony Ketury i mia\u0142 zrozumienie dla sfery ducha. Moj\u017cesz ch\u0119tnie poznawa\u0142 teologi\u0119 kap\u0142ana Madianit\u00f3w i by\u0142 zdolnym uczniem. Reuel, szybko dostrzeg\u0142, jakie wielkie warto\u015bci kryj\u0105 si\u0119 w tym wygna\u0144cu i dlatego prosi\u0142 go, aby u\u00a0 nich pozosta\u0142. Moj\u017cesz zgodzi\u0142 si\u0119 na t\u0119 propozycj\u0119. Ta decyzja by\u0142a te\u017c, po cz\u0119\u015bci dla niego, bardzo niebezpieczna, gdy\u017c Jetro mia\u0142 w domu na wydaniu siedem doros\u0142ych c\u00f3rek. Wiadomo, co mo\u017ce oznacza\u0107 dla m\u0142odego m\u0119\u017cczyzny przebywanie w takiej rodzinie. Nasuwa si\u0119 zaraz pytanie: Kt\u00f3r\u0105 z nich mia\u0142by wzi\u0105\u0107 za \u017con\u0119? Mo\u017cna by\u0142oby \u2013 tak kap\u0142ana, jak i Moj\u017cesza \u2013 podejrzewa\u0107, \u017ce takie my\u015bli towarzyszy\u0142y ich rozmowom. Raczej nie chodzi\u0142o im o przedmiotowe podej\u015bcie do kandydatki na jego \u017con\u0119, ale o odnalezienie tej duszy, kt\u00f3ra by\u0142aby mu najbli\u017csza. Tak wi\u0119c ojciec (\u2026) da\u0142 mu Sefor\u0119, c\u00f3rk\u0119 sw\u0105, za \u017con\u0119 <\/em>(Wj 2, 21). Jetro dobrze wybra\u0142, a Moj\u017cesz podj\u0105\u0142 s\u0142uszn\u0105 decyzj\u0119.<\/p>\n Nie s\u0142yszy si\u0119 tutaj o jakich\u015b mi\u0142osnych uczuciach. Biblijny autor tylko oznajmia, \u017ce o tym decydowa\u0142 ojciec. Jakby to by\u0142a sprawa jego i narzeczonego. Trudno przyj\u0105\u0107, by Moj\u017cesz da\u0142 sobie narzuci\u0107 \u017con\u0119. Nie by\u0142 on kart\u0105 przetargow\u0105 \u2013 posiada\u0142 siln\u0105 wol\u0119 i w\u0142asne pogl\u0105dy na \u017cycie, wiedzia\u0142, czego chce. Tak\u017ce i Sefora by\u0142a niezwyk\u0142\u0105 osobowo\u015bci\u0105. Wzajemnie doskonale uzupe\u0142niali si\u0119. W jego domu panowa\u0142a nie litera, ale prawdziwe \u015bwiat\u0142o \u017cycia. Ojciec by\u0142 bardzo rozumnym cz\u0142owiekiem, co dla rodziny by\u0142o wielkim szcz\u0119\u015bciem. Mia\u0142 absolutny autorytet, a Sefora by\u0142a najbardziej przygotowana do zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcia. Jetro wiedzia\u0142, \u017ce kobieta, kt\u00f3ra mo\u017ce by\u0107 dobra dla jednego, nie musi odpowiada\u0107 drugiemu. S\u0105dzi si\u0119, \u017ce nie tylko ona, ale ka\u017cda z jej si\u00f3str by\u0142aby ochotna podzieli\u0107 swoje szcz\u0119\u015bcie z tym szlachetnym i pi\u0119knym m\u0119\u017cczyzn\u0105, ale wyboru dokona\u0142 ojciec wed\u0142ug swojego sumienia.<\/p>\n \u00a0Gerszom i Eliezer<\/strong><\/p>\n Gdy si\u0119 pobrali, Sefora \u00a0(\u2026) urodzi\u0142a mu syna, a\u00a0on da\u0142 mu imi\u0119 Gerszom, bo m\u00f3wi\u0142: \u00abJestem cudzoziemcem w\u00a0obcej ziemi\u00bb<\/em> (Wj 2, 22). W imieniu syna zawarta by\u0142a wiara jego ojca, pe\u0142na goryczy i beznadziejno\u015bci. \u017bona i dzieci chcia\u0142y go przywi\u0105za\u0107 do ziemi madianickiej, ale imi\u0119 Gerszoma, mia\u0142o mu stale przypomina\u0107, \u017ce jest tutaj obcym. Pomimo bycia zi\u0119ciem kap\u0142ana Madianit\u00f3w, Moj\u017cesz, sam okre\u015bla religi\u0119 w swojej rodzinie, dlatego syna poddaje obrzezaniu, a Sefora temu si\u0119 nie sprzeciwia. Ale z up\u0142ywem czasu, w jego my\u015bleniu, nastaje jakby pewna zmiana. Moj\u017cesz pogodzi\u0142 si\u0119 ze swoim losem i kiedy narodzi\u0142 mu si\u0119 drugi syn, nazwa\u0142 go Eliezer, co oznacza: \u00abB\u00f3g mojego ojca by\u0142 dla mnie pomoc\u0105 i\u00a0wyratowa\u0142 mnie od miecza faraona\u00bb <\/em>(Wj 18, 4). Tym razem \u017cona wyst\u0105pi\u0142a przeciwko m\u0119\u017cowi. Chcia\u0142a mie\u0107 drugiego syna dla siebie. Dlatego nie by\u0142 on poddany obrzezaniu. O tak wa\u017cnej sprawie zadecydowa\u0142a r\u00f3\u017cnica pogl\u0105d\u00f3w. To by\u0142o i b\u0119dzie bolesnym problemem wielu ma\u0142\u017ce\u0144stw. Z pozoru by\u0142o to sprawiedliwe rozwi\u0105zanie \u2013 ka\u017cdy ma\u0142\u017conek mia\u0142 to, co chcia\u0142 \u2013 ale w istocie rzeczy, oznacza\u0142o zej\u015bcie z Bo\u017cej drogi. Moj\u017cesz, aby unikn\u0105\u0107 spor\u00f3w z \u017con\u0105, ust\u0105pi\u0142 jej, wyrzek\u0142 si\u0119 swojej wierno\u015bci Panu. O tym jednak nie zapomnia\u0142 B\u00f3g.<\/p>\n G\u00f3ra Horeb<\/strong><\/p>\n Pewnego razu, gdy pas\u0142 owce swego te\u015bcia na g\u00f3rze Horeb, Pan przem\u00f3wi\u0142 do niego: \u00abDosy\u0107 napatrzy\u0142em si\u0119 na udr\u0119k\u0119 ludu mego w\u00a0Egipcie i\u00a0nas\u0142ucha\u0142em si\u0119 narzeka\u0144 jego na ciemi\u0119zc\u00f3w, znam wi\u0119c jego uciemi\u0119\u017cenie.\u00a0Zst\u0105pi\u0142em, aby go wyrwa\u0107 z\u00a0r\u0105k Egiptu i\u00a0wyprowadzi\u0107 z\u00a0tej ziemi do ziemi \u017cyznej i\u00a0przestronnej, do ziemi, kt\u00f3ra op\u0142ywa w\u00a0mleko i\u00a0mi\u00f3d, na miejsce Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i\u00a0Jebusyty.\u00a0Teraz oto dosz\u0142o do Mnie wo\u0142anie Izraelit\u00f3w, bo te\u017c naocznie przekona\u0142em si\u0119 o\u00a0cierpieniach, jakie im zadaj\u0105 Egipcjanie:\u00a0Id\u017a przeto teraz, oto posy\u0142am ci\u0119 do faraona, i\u00a0wyprowad\u017a m\u00f3j lud, Izraelit\u00f3w, z\u00a0Egiptu\u00bb<\/em> (Wj 3, 7-10). Moj\u017cesz po d\u0142ugiej rozmowie z Bogiem, pe\u0142nej wewn\u0119trznej walki i l\u0119ku (zob. Wj 3, 11-22), zgodzi\u0142 si\u0119 wyruszy\u0107 do Egiptu. Wr\u00f3ci\u0142 do domu i powiedzia\u0142 do Jerty: \u00abPozw\u00f3l mi p\u00f3j\u015b\u0107 z\u00a0powrotem do braci moich, kt\u00f3rzy s\u0105 w\u00a0Egipcie, abym zobaczy\u0142, czy s\u0105 jeszcze przy \u017cyciu\u00bb. Jetro powiedzia\u0142 do Moj\u017cesza: \u00abId\u017a w\u00a0pokoju\u00bb<\/em> (Wj 4, 18). B\u00f3g zapewni\u0142 Moj\u017cesza, \u017ce nie \u017cyj\u0105 ju\u017c ci, kt\u00f3rzy chcieli go zabi\u0107. Dlatego, po czterdziestu latach \u017cycia w kraju Madian, wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 (\u2026) sw\u0105 \u017con\u0119 i\u00a0syn\u00f3w, wsadzi\u0142 ich na os\u0142a i\u00a0powr\u00f3ci\u0142 do ziemi egipskiej. Wzi\u0105\u0142 te\u017c Moj\u017cesz ze sob\u0105 lask\u0119 Boga<\/em> (Wj 4, 20).<\/p>\n Pokuta Sefory<\/strong><\/p>\n Wtedy, podczas podr\u00f3\u017cy, (\u2026) w\u00a0miejscu noclegu wyszed\u0142 Pan naprzeciw Moj\u017cesza i\u00a0chcia\u0142 go zabi\u0107.\u00a0A Sefora wzi\u0119\u0142a ostry kamie\u0144 i\u00a0odci\u0119\u0142a napletek swego syna i\u00a0dotkn\u0119\u0142a nim n\u00f3g Moj\u017cesza, m\u00f3wi\u0105c: \u00abOblubie\u0144cem krwi jeste\u015b ty dla mnie\u00bb.\u00a0I\u00a0odst\u0105pi\u0142 od niego [Pan]. Wtedy rzek\u0142a: \u00abOblubie\u0144cem krwi jeste\u015b przez obrzezanie\u00bb<\/em> (Wj 4, 24-26). W tej beznadziejnej sytuacji ukaza\u0142a si\u0119 wielko\u015b\u0107 Sefory. Zrozumia\u0142a Bo\u017c\u0105 mow\u0119 i wesz\u0142a na drog\u0119 pokuty. Zmieni\u0142a swoje my\u015blenie. Wyrzek\u0142a si\u0119 swoich przekona\u0144 i sama obrzeza\u0142a swojego syna Eliezera, aby ocali\u0107 \u017cycie ojca i m\u0119\u017ca. Naprawi\u0142a to, co wcze\u015bniej zaniedbali. Krwi\u0105 swojego syna ocala ojca. Sefora jest wielka, bowiem, przyznaje si\u0119 do winy i rzucaj\u0105c odci\u0119t\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a do n\u00f3g m\u0119\u017ca m\u00f3wi: Oblubie\u0144cem krwi jeste\u015b przez obrzezanie<\/em>. Uparta i zarazem kochaj\u0105ca \u017cona swego m\u0119\u017ca, nawraca si\u0119. Zjednoczy\u0142a si\u0119 ze swoim m\u0119\u017cem jeszcze \u015bci\u015blej. To wyra\u017cenie: jeste\u015b oblubie\u0144cem krwi<\/em>, oznacza, \u017ce ich ma\u0142\u017ce\u0144stwo si\u0119 odnowi\u0142o, otrzyma\u0142o now\u0105 tre\u015b\u0107 \u2013 \u017car pierwszej mi\u0142o\u015bci. Sefora ukazuje drog\u0119, jak\u0105 nale\u017cy przechodzi\u0107, aby poprzez wzajemne problemy i powa\u017cne kryzysy dalej budowa\u0107 wzajemn\u0105 blisko\u015b\u0107. Te dwa mocne charaktery nieraz bole\u015bnie uderza\u0142y w siebie. Ale tak\u017ce coraz bardziej pomaga\u0142y sobie w pokonywaniu w\u0142asnego egoizmu. Ma\u0142\u017conkowie wzajemnie si\u0119 wychowuj\u0105 i s\u0105 odpowiedzialni za sw\u00f3j rozw\u00f3j. Jest jasne, \u017ce Sefora nie mog\u0142a we wszystkim natychmiast na\u015bladowa\u0107 swojego m\u0119\u017ca, ale sam B\u00f3g postawi\u0142 j\u0105 na tym bardzo wa\u017cnym miejscu i mog\u0142a uczestniczy\u0107 w Bo\u017cym dziele. Nie \u017cy\u0142a na darmo, nie sta\u0142a si\u0119 przeszkod\u0105, ale by\u0142a narz\u0119dziem w r\u0119kach Boga. Pan m\u00f3g\u0142 przez nich tworzy\u0107 wielkie dzie\u0142o ocalenia swojego narodu. Moj\u017cesz, dojrzewa\u0142 w cnotach jako w\u00f3dz narodu dzi\u0119ki \u0142asce Pana, ale te\u017c z niema\u0142ym udzia\u0142em jego \u017cony.<\/p>\n Moj\u017cesz chcia\u0142 mie\u0107 swoich najbli\u017cszych przy sobie, ale w Ksi\u0119dze Wyj\u015bcia (rozdzia\u0142 18) czyta si\u0119, \u017ce Sefora nie zosta\u0142a z dzie\u0107mi w Egipcie. Moj\u017cesz wys\u0142a\u0142 ich z powrotem do ojca. Zadania, kt\u00f3re mia\u0142 spe\u0142ni\u0107 w Egipcie, by\u0142y ponad jej si\u0142y. Wymaga\u0142y ca\u0142ego jego zaanga\u017cowania i czasu. Tote\u017c uwa\u017ca\u0142, \u017ce b\u0119dzie lepiej tak post\u0105pi\u0107. By\u0142o to zapewne jedyne rozumne rozwi\u0105zanie w trosce o dobro rodziny. Potem, gdy wyprowadzi\u0142 nar\u00f3d z niewoli, znowu widzi si\u0119 ich razem. Seforze przypad\u0142o w udziale bardzo ci\u0119\u017ckie zadanie, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0142a wiernie i ofiarnie. Pomimo uporu i w\u0142asnych przekona\u0144, uczy\u0142a si\u0119 by\u0107 otwart\u0105 na Boga. Najbardziej jednak trzeba w niej podziwia\u0107 to, \u017ce by\u0142a kobiet\u0105, kt\u00f3ra mia\u0142a poznanie grzechu, a to jest wielka rzecz. Nie gra\u0142a w \u017cyciu komedii, swoje obowi\u0105zki wype\u0142nia\u0142a dobrze. Dlatego kiedykolwiek patrzy si\u0119 na Moj\u017cesza, nie mo\u017cna zapomnie\u0107 o jego \u017conie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" (Wj 2, 15-22; 4, 18-26; 18, 1-11) Moj\u017cesz, odwiedzaj\u0105c ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cych rodak\u00f3w, nie opanowa\u0142 gniewu w sytuacji, gdy zobaczy\u0142 Egipcjanina bij\u0105cego jakiego\u015b Hebrajczyka: Rozejrza\u0142 si\u0119 wi\u0119c na wszystkie strony, a\u00a0widz\u0105c, \u017ce nie ma nikogo, zabi\u0142 Egipcjanina i\u00a0ukry\u0142 go w\u00a0piasku.\u00a0Wyszed\u0142 znowu nazajutrz, a\u00a0oto dwaj Hebrajczycy k\u0142\u00f3cili si\u0119 ze sob\u0105. I\u00a0rzek\u0142 do winowajcy: \u00abCzemu bijesz swego rodaka?\u00bb […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2615,"menu_order":29,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3312"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3312"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3312\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3313,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3312\/revisions\/3313"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2615"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Nale\u017cy te\u017c w tym momencie podziwia\u0107 jego dzieci. W takich przypadkach mog\u0142aby powsta\u0107 zazdro\u015b\u0107 albo zawi\u015b\u0107 mi\u0119dzy siostrami: dlaczego ojciec chce szcz\u0119\u015bcia tylko Sefory? Mi\u0119dzy rodze\u0144stwem powstaj\u0105 nie raz takie problemy i nie nale\u017c\u0105 do rzadko\u015bci. W tej rodzinie jednak takich komplikacji nie ma. Ona tak\u017ce jest wielka, przyjmuje bowiem decyzj\u0119 ojca bez narzekania czy wynios\u0142o\u015bci, gdy\u017c mu bezgranicznie ufa. W tych wydarzeniach trzeba wi\u0119c widzie\u0107 Bo\u017cych ludzi, nad kt\u00f3rymi rozpo\u015bciera si\u0119 niewidzialna Bo\u017ca r\u0119ka. \u017bona jest dla ka\u017cdego m\u0119\u017ca osob\u0105 wa\u017cn\u0105, a zw\u0142aszcza dla takiego, jakim by\u0142 Moj\u017cesz, kt\u00f3ry mia\u0142 przed sob\u0105 tak istotne pos\u0142annictwo. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest zaprz\u0119gni\u0119ciem si\u0119 do jednego wozu, kt\u00f3ry nie dotar\u0142by do celu, gdyby nie by\u0142 ci\u0105gni\u0119ty zgodnie. R\u00f3wnie\u017c i Sefora mia\u0142a wielkie szcz\u0119\u015bcie, jakie nie jest dane wszystkim kobietom. Moj\u017cesz pod wzgl\u0119dem charakteru by\u0142 bardzo twardym granitem i biada ka\u017cdej niewie\u015bcie, kt\u00f3rej m\u0105\u017c o takim temperamencie nie do\u015bwiadcza Bo\u017cego zbawienia. Prawdopodobnie obydwoje byli lud\u017ami wielkiego formatu i czynu. W ich ma\u0142\u017ce\u0144stwie nie zawsze wszystko dobrze si\u0119 uk\u0142ada\u0142o. By\u0142y tam i napi\u0119cia, niekiedy nawet bolesne, a jednak ko\u0144czy\u0142y si\u0119 ostatecznie zgodn\u0105 i po\u017c\u0105danym dobrem.<\/h3>\n