Ma\u0142o kt\u00f3ra biografia opowiada tak jednoznacznie o kierowaniu ludzkim \u017cyciem przez Boga, jak losy Lei, \u017cony Jakuba. Lekcewa\u017conej przez bliskich, Pan wyznaczy\u0142 jej szczeg\u00f3lne miejsce w dziejach narodu wybranego. Tego faktu przez d\u0142ugie lata nie chcia\u0142 uzna\u0107 Jakub. By\u0142a najstarsz\u0105 c\u00f3rk\u0105 Labana. I nie wiadomo, czy by\u0142a pierworodna, czy jednak bracia byli starsi od niej. W domu ojca panowa\u0142y pewne niepisane zasady, wed\u0142ug kt\u00f3rych najstarsza c\u00f3rka wychodzi\u0142a pierwsza za m\u0105\u017c. Cz\u0142onkowie tego rodu odznaczali si\u0119 tak\u017ce zewn\u0119trznym pi\u0119knem, kt\u00f3re zw\u0142aszcza dziedziczy\u0142y kobiety z pokolenia na pokolenie. Lea by\u0142a wyj\u0105tkiem. Ludzie Wschodu cenili sobie w nich \u017cywotno\u015b\u0107 i ogie\u0144 w oczach. M\u0142odsza mia\u0142a p\u0142on\u0105ce oczy, natomiast \u00a0starsza przygaszone. W ocenie m\u0119\u017cczyzn, taka niewiasta, mia\u0142a mniejsz\u0105 warto\u015b\u0107. Lea z tego powodu by\u0142a poni\u017cana.<\/p>\n
Pi\u0119kno wewn\u0119trzne<\/strong><\/p>\n Jakub prze\u017cy\u0142 w Betel spotkanie z Bogiem, ale zakocha\u0142 si\u0119 w pi\u0119knych oczach Racheli do tego stopnia, \u017ce nie widzia\u0142, i\u017c Pan przeznaczy\u0142 mu inn\u0105. Je\u015bli ta albo inna Lea nie ma zewn\u0119trznego pi\u0119kna, to jeszcze nie oznacza to, \u017ce nie posiada ona \u017cadnych warto\u015bci. Zwykle B\u00f3g nie daje czego\u015b, aby w odpowiednim czasie m\u00f3g\u0142 da\u0107 jeszcze wi\u0119cej. Ma On mo\u017cno\u015b\u0107 wyprowadzi\u0107 mniej kochane Lee z zapomnienia i uczyni\u0107 je \u017ar\u00f3d\u0142em swojego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Lea nie musi si\u0119 ba\u0107. B\u00f3g poni\u017ca pysznych, a wywy\u017csza pokornych! Takie s\u0105 Jego sposoby post\u0119powania. Istnieje te\u017c wewn\u0119trzne pi\u0119kno, kt\u00f3re jest cenniejsze ni\u017c to na zewn\u0105trz, ale dochodzi si\u0119 do niego zwykle na drodze utrapienia.<\/p>\n Wola Bo\u017ca<\/strong><\/p>\n Rachela ma wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c za Jakuba. Trwaj\u0105 przygotowania do tego wielkiego wydarzenia, w kt\u00f3rym jest pewne \u201eale\u201d. Syn Izaaka ma po\u015blubi\u0107 m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119, a nie starsz\u0105. Czy mo\u017cna mie\u0107 do tego zastrze\u017cenie, przecie\u017c c\u00f3rk\u0119 wydaje si\u0119 wtedy, kiedy kto\u015b prosi o jej r\u0119k\u0119. Czy mo\u017cna mie\u0107 za z\u0142e narzeczonemu, \u017ce podoba\u0142a mu si\u0119 m\u0142odsza? Przecie\u017c nie mo\u017ce bra\u0107 za \u017con\u0119 tej, do kt\u00f3rej nic nie czuje jego serce. Tak przecie\u017c my\u015bli zazwyczaj wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi. Nale\u017cy jednak podkre\u015bli\u0107 co\u015b bardzo wa\u017cnego: je\u015bli ludzkie serce kogo\u015b mi\u0142uje, to jeszcze nie oznacza, \u017ce jest ono na w\u0142a\u015bciwej drodze. Mi\u0142o\u015b\u0107 i uczucia nie s\u0105 miarodajn\u0105 podstaw\u0105 szcz\u0119\u015bcia cz\u0142owieka. Jakub przez d\u0142ugie siedem lat widzia\u0142 Le\u0119, z pewno\u015bci\u0105 z ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142, ale jej nie kocha\u0142. Nie serce, ale wola Pana ma decyduj\u0105ce znaczenie.<\/p>\n Laban usilnie stara\u0142 si\u0119 o zmian\u0119 uczu\u0107 u Jakuba, cz\u0119sto stawiaj\u0105c przy nim Le\u0119. By\u0142 to daremny trud. Jednak za tymi ojcowskimi planami, kt\u00f3re nie by\u0142y najpi\u0119kniejsze, kry\u0142a si\u0119 tak\u017ce r\u0119ka Boga. Tego za\u015b Jakub nie chcia\u0142 widzie\u0107. Nie chodzi\u0142o tutaj tylko o zachowanie zwyczaj\u00f3w tej rodziny, ale o spe\u0142nienie Jego woli. Jest do\u015b\u0107 prawdopodobne, \u017ce Jakub przeczuwa\u0142 to, ale zosta\u0142 wierny swojej pierwszej mi\u0142o\u015bci. Takie post\u0119powanie wywo\u0142ywa\u0142o w domu przysz\u0142ego te\u015bcia napi\u0119cie. Jak zatem Lea znosi\u0142a zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 szcz\u0119\u015bcie swojej siostry? Niew\u0105tpliwie, by\u0142a to dla niej powa\u017cna pr\u00f3ba. Ona tak\u017ce marzy\u0142a o szcz\u0119\u015bciu ma\u0142\u017ce\u0144skim. Potrafi\u0142aby jako \u017cona wiernie sta\u0107 przy swoim m\u0119\u017cu. Ale na ni\u0105 nikt nie spojrza\u0142.<\/p>\n Jednak\u017ce zwyczaje domu Labana nie powinny by\u0107 obowi\u0105zuj\u0105cym prawem. Gdyby Lea by\u0142a szlachetna, to nie stan\u0119\u0142aby swojej siostrze na drodze do szcz\u0119\u015bcia. Oczekiwa\u0142oby si\u0119 tak od niej jak i od Racheli delikatno\u015bci oraz uwagi. Niemniej, ich ojciec to cz\u0142owiek mocnych zasad. Ustalone zwyczaje jednej rodziny czy narodu maj\u0105 ogromne znaczenie, gdy\u017c stanowi\u0105 mocne podstawy dla \u017cycia spo\u0142ecznego. Je\u015bli s\u0105 dobre, mog\u0105 ustrzec przed z\u0142em i stan\u0105 si\u0119 mocnym bod\u017acem, by p\u00f3j\u015b\u0107 dalej. Jednak nale\u017cy wiedzie\u0107 i to, \u017ce zwyczaje i tradycje ludzko\u015bci nie mog\u0105 doskonale ogarn\u0105\u0107 wszystkich z\u0142o\u017conych problem\u00f3w \u017cycia. A wi\u0119c tak\u017ce m\u0142odsza Rachela mo\u017ce pierwsza wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c, je\u015bli potwierdzaj\u0105 to zdrowe zasady relacji mi\u0119dzyludzkich. Dobre obyczaje s\u0105 \u015bwi\u0119te, ale nigdy nie mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 przeszkod\u0105 dla zdrowego rozwoju cz\u0142owieka. Litera prawa nie powinna sta\u0107 nad dobrem osoby ludzkiej.<\/p>\n Ojciec wkroczy\u0142 w drog\u0119 zi\u0119ciowi, a tak\u017ce swoim c\u00f3rkom. Wesele by\u0142o dramatyczne i pe\u0142ne najwi\u0119kszego napi\u0119cia \u2013 prawa rodu nie mog\u0105 by\u0107 naruszone. Jednym uderzeniem chcia\u0142 naraz zabi\u0107 dwie muchy: zapewni\u0107 sobie s\u0142u\u017cb\u0119 zi\u0119cia jeszcze na dalszych siedem lat i rozwi\u0105za\u0107 problem zam\u0105\u017cp\u00f3j\u015bcia starszej c\u00f3rki. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo zosta\u0142o jej narzucone podst\u0119pem. Lea sta\u0142a si\u0119 \u017con\u0105, ale z przymusu. Wielokrotnie w dziejach ludzkich rodzice decydowali o losie swoich dzieci. Oczywi\u015bcie, mieli ku temu swoje powody. Ale Jakub nie kocha\u0142 Lei. Tak to ju\u017c jest, \u017ce mi\u0142o\u015bci nie mo\u017cna nikomu narzuci\u0107. Czy mia\u0142a ona w tym osobist\u0105 win\u0119? Nie wiadomo, ale s\u0105dzi si\u0119, \u017ce by\u0142a nauczona przez ojca pos\u0142usze\u0144stwa. S\u0142owo i jego wola by\u0142y prawem \u2013 wi\u0119c pos\u0142ucha\u0142a. Zmuszona do ma\u0142\u017ce\u0144stwa przez ojca, ale przez Boga przeznaczona \u2013 sta\u0142a si\u0119 pramatk\u0105 Pana Jezusa. B\u00f3g zst\u0105pi\u0142 w najni\u017csze g\u0142\u0119biny ludzkiej przebieg\u0142o\u015bci i cielesno\u015bci, by budowa\u0107 dzie\u0142o zbawienia. Cz\u0142owiek potrzebuje wiele \u0142aski i \u015bwiat\u0142a Ducha \u015awi\u0119tego przy wyborze towarzysza \u017cycia, a jeszcze wi\u0119cej w ma\u0142\u017ce\u0144stwie.<\/p>\n Walka si\u00f3str<\/strong><\/p>\n Siostry dot\u0105d prawdopodobnie \u017cy\u0142y w zgodzie. B\u0119d\u0105c \u017conami jednego m\u0119\u017ca zacz\u0119\u0142y o niego rywalizowa\u0107. Rachela cieszy\u0142a si\u0119 jego mi\u0142o\u015bci\u0105, Lea za\u015b sta\u0142a si\u0119 przedmiotem nienawi\u015bci. W takim stanie trudno d\u0142ugo \u017cy\u0107. Najmocniejsze nawet serce tego nie wytrzyma. Sytuacja w Jakubowym domu wygl\u0105da\u0142a bardzo smutno. Obydwie \u017cony prze\u015bcigaj\u0105 si\u0119 w zazdro\u015bci, nienawi\u015bci i niesmacznej zmys\u0142owo\u015bci. Wci\u0105gaj\u0105 do tej walki i m\u0119\u017ca. Kobieca zazdro\u015b\u0107 jest piekielnym ogniem. Kierowanie rodzin\u0105 wymkn\u0119\u0142o si\u0119 z r\u0105k Jakuba, sytuacja sta\u0142a si\u0119 k\u0142opotliwa i beznadziejna. Jednak nast\u0105pi\u0142 w niej nieoczekiwany zwrot. Pan widzia\u0142, \u017ce Lea jest poni\u017cana. Otworzy\u0142 jej \u0142ono, a zamkn\u0105\u0142 Racheli. Nie by\u0142 to przypadek. By\u0142 to ci\u0119\u017cki cios dla Jakuba, ale o wiele wi\u0119kszy dla jego ukochanej wybranki. By\u0142a to jednak konieczna interwencja Bo\u017ca w trosce o ca\u0142\u0105 rodzin\u0119. Kim by\u0142aby Rachela, gdyby bez \u017cadnych trudno\u015bci porodzi\u0142a? Podnosi\u0142aby g\u0142ow\u0119 jeszcze wy\u017cej, a dla jej siostry Lei nie by\u0142oby w domu miejsca. Pan wkroczy\u0142 i uczyni\u0142 porz\u0105dek.<\/p>\n Lea pocz\u0119\u0142a, porodzi\u0142a i sta\u0142a si\u0119 matk\u0105. Imiona, jakie dawa\u0142a swoim synom, umo\u017cliwiaj\u0105 wgl\u0105d w jej dusz\u0119. S\u0105 one potwierdzeniem jej ci\u0119\u017ckiej walki o swoje miejsce w rodzinie. Pierwszego syna nazwa\u0142a Ruben, co znaczy Pan istotnie widzia\u0142 moje utrapienie<\/em>. Kiedy narodzi\u0142 si\u0119 jej drugi syn, nazwa\u0142a go Symeon, co znaczy Pan naprawd\u0119 us\u0142ysza\u0142, \u017ce jestem nienawidzona<\/em>. Pan widzia\u0142 i s\u0142ysza\u0142! Co s\u0142ysza\u0142? \u017be jest ona pogardzana. Ale czy mo\u017cna to tak\u017ce i s\u0142ysze\u0107? Nienawi\u015b\u0107 w domu Jakuba rozwin\u0119\u0142a si\u0119 do takich rozmiar\u00f3w, \u017ce coraz g\u0142o\u015bniej przejawia\u0142a si\u0119 w \u017cyciu rodzinnym. Rachela zazdro\u015bci\u0142a swojej siostrze. Ogarn\u0105\u0142 j\u0105 strach, \u017ce straci swoje uprzywilejowane miejsce, zacz\u0119\u0142a podejrzewa\u0107 swojego m\u0119\u017ca, \u017ce nie pragnie dla niej dzieci. I w swojej rozpaczy podsun\u0119\u0142a m\u0119\u017cowi swoj\u0105 niewolnic\u0119, aby na tej drodze tak\u017ce i ona mog\u0142a mie\u0107 dzieci. Lea, poci\u0105gni\u0119ta jej przyk\u0142adem, uczyni\u0142a to samo.<\/p>\n Jakub w ten spos\u00f3b znalaz\u0142 si\u0119 w poczw\u00f3rnym ma\u0142\u017ce\u0144stwie, ale nawet to rozwi\u0105zanie nie roz\u0142adowa\u0142o napi\u0119cia w jego domu. Rachela mia\u0142a ju\u017c dw\u00f3ch prawnie do niej nale\u017c\u0105cych syn\u00f3w, ale ona pragn\u0119\u0142a mie\u0107 w\u0142asnego. Lea mog\u0142a by\u0107 szcz\u0119\u015bliwa, mia\u0142a bowiem czterech, a potem jeszcze dw\u00f3ch syn\u00f3w, ale nawet z tej liczby nie by\u0142a zadowolona. Mo\u017cna j\u0105 rozumie\u0107, stale musia\u0142a znosi\u0107 krzywdy, by\u0142a pomijana w swoich ma\u0142\u017ce\u0144skich prawach. By\u0142a matk\u0105 sze\u015bciu syn\u00f3w, ale prawdziw\u0105 \u017con\u0105 jeszcze nie by\u0142a. I tu dotyka si\u0119 jednego z najdelikatniejszych problem\u00f3w \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego. Zawiera si\u0119 je nie tylko dla zrodzenia dzieci, ale tak\u017ce dla podkre\u015blenia jedno\u015bci cia\u0142a i prawdziwego szcz\u0119\u015bcia ma\u0142\u017conk\u00f3w. Lea tej mi\u0142o\u015bci nie mia\u0142a. Nie ma \u017cadnej przesady, kiedy m\u00f3wi si\u0119 o tym problemie w domu Jakuba.<\/p>\n Potwierdza to pewien epizod z ich rodzinnego \u017cycia. Lea i Rachela dalej prze\u015bciga\u0142y si\u0119 w walce o mi\u0142o\u015b\u0107 swojego m\u0119\u017ca. Sprawa komplikowa\u0142a si\u0119, gdy\u017c kobiety nie s\u0105 ju\u017c w tej walce osamotnione, zw\u0142aszcza Lea, ale maj\u0105 dorastaj\u0105cych ch\u0142opc\u00f3w. Dzieci s\u0105 bardzo uwa\u017cnymi \u015bwiadkami wszystkiego, co czyni\u0105 ich rodzice. Zazdro\u015b\u0107 matek o Jakuba nie mog\u0142a nie wywo\u0142a\u0107 z\u0142ego wp\u0142ywu na dusze dzieci\u0119ce. Pewnego dnia Ruben, najstarszy syn Lei, przyni\u00f3s\u0142 matce polne jab\u0142ka \u2013 mandragory. By\u0142y one symbolem p\u0142odno\u015bci kobiety. Kiedy Rachela ujrza\u0142a je, prosi\u0142a o nie swoj\u0105 siostr\u0119, wierz\u0105c, \u017ce one uczyni\u0105 j\u0105 p\u0142odn\u0105. Jedna kupuje sobie mi\u0142osne jab\u0142ka, a druga kupczy mi\u0142o\u015bci\u0105 ma\u0142\u017conka. Czyni\u0105 to wszystko, niestety, w obecno\u015bci swoich dzieci.<\/p>\n Modlitwa<\/strong><\/p>\n Pozytywn\u0105 stron\u0105 tej walki by\u0142o pragnienie bycia matk\u0105 i rodz\u0105ca si\u0119 w ich sercach coraz \u017carliwsza modlitwa. Dzieci by\u0142y \u015bwiadkami tak\u017ce i tego zjawiska. B\u0142\u0119dy tych matek mia\u0142y niekiedy gorsz\u0105ce formy, ale nie chce si\u0119 rzuca\u0107 w nie kamieniami, gdy\u017c stopniowo dojrzewa\u0142y do przemiany swojego \u017cycia. W temperamencie Lei wida\u0107 wyra\u017ane cechy melancholika. \u017bycie nie sk\u0105pi\u0142o jej wiele cierpie\u0144, pogardy, nienawi\u015bci, kt\u00f3rych do\u015bwiadcza\u0142a od bliskich os\u00f3b. Ale mia\u0142a jedno szcz\u0119\u015bcie \u2013 by\u0142a osob\u0105 pobo\u017cn\u0105 i nigdy nie straci\u0142a swego zjednoczenia z Bogiem. Nie mia\u0142a pi\u0119knego oblicza, ale B\u00f3g da\u0142 jej dzieci. Kiedy ludzie ni\u0105 pogardzali, B\u00f3g stan\u0105\u0142 po jej stronie. Lea nie zazna\u0142a mi\u0142o\u015bci m\u0119\u017ca, ale za to by\u0142a obdarzona rado\u015bci\u0105 matki. Mia\u0142a kochaj\u0105ce j\u0105 dzieci. Cierpi\u0105ca Lea, bohatersko znosi\u0142a sw\u00f3j los i wykonywa\u0142a cicho swoje powinno\u015bci. Zaufanie do Boga objawia\u0142o si\u0119 g\u0142\u00f3wnie przy nadawaniu imion swoim dzieciom. Czwartego syna nazwa\u0142a Juda \u2013 syn chwa\u0142y<\/em>, gdy\u017c powiedzia\u0142a sobie: Tym razem b\u0119d\u0119 s\u0142awi\u0107 Pana!<\/em> Sz\u00f3stego za\u015b syna nazwa\u0142a Gad \u2013 syn mieszkania<\/em>, gdy\u017c my\u015bla\u0142a, \u017ce teraz jej ma\u0142\u017conek nie b\u0119dzie ju\u017c odmawia\u0107 jej praw ma\u0142\u017ce\u0144skich. To pragnienie spe\u0142ni\u0142o si\u0119 dopiero wtedy, gdy zmar\u0142a Rachela podczas porodu Beniamina.<\/p>\n Lea mia\u0142a ci\u0119\u017ckie zadanie. Musia\u0142a by\u0107 dobr\u0105 wychowawczyni\u0105 i troszczy\u0107 si\u0119 teraz nie tylko o swoje dzieci, ale i o ca\u0142\u0105 rodzin\u0119. Jakub sta\u0142 si\u0119 ojcem dwunastu syn\u00f3w, a wszyscy zostali wbudowani w Bo\u017ce dzie\u0142o. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce kap\u0142a\u0144sk\u0105 dusz\u0105 w domu by\u0142 on. Tak by\u0107 powinno (zob. Ef 5, 21 n). Nie m\u00f3g\u0142 jednak dobrze pe\u0142ni\u0107 roli g\u0142owy rodziny tak\u017ce bez swoich \u017con, g\u0142\u00f3wnie Lei. Ona mu najwi\u0119cej pomaga\u0142a. M\u0105\u017c nie jest w stanie dobrze wykonywa\u0107 swojego pos\u0142annictwa bez pomocy dobrej \u017cony \u2013 Uczyni\u0119 mu zatem odpowiedni\u0105 dla niego pomoc<\/em>. Nawet najlepsi ojcowie nie wychowaj\u0105 dobrze swoich dzieci bez pomocy swoich \u017con.<\/p>\n Wady rodzic\u00f3w<\/strong><\/p>\n Lea nie by\u0142a bez wad, nie by\u0142a anio\u0142em. W jej dzieciach jest du\u017co zmys\u0142owo\u015bci: Ruben, Juda, Dina \u2013 to by\u0142y jej dzieci, kt\u00f3re moralnie pod tym wzgl\u0119dem upad\u0142y. By\u0142o to dziedzictwo po rodzicach: W grzechu pocz\u0119\u0142a mnie matka<\/em> \u2013 \u017cali\u0142 si\u0119 Dawid, kiedy upad\u0142 w podobny spos\u00f3b. To samo mog\u0142oby powiedzie\u0107 tak\u017ce jej potomstwo. W rodzinie Jakuba mia\u0142y miejsce bardzo bolesne upadki ich dzieci. Najbole\u015bniejszym ciosem dla matki by\u0142 gwa\u0142t na jej jedynej c\u00f3rce Dinie, kt\u00f3ry wskazuje tak\u017ce na niedostateczne jej wychowanie. Mia\u0142a w nim udzia\u0142 te\u017c i Lea.<\/p>\n By\u0142a ona dobr\u0105 \u017con\u0105, moralnie czyst\u0105 kobiet\u0105 \u2013 w to nie mo\u017cna w\u0105tpi\u0107. B\u00f3g j\u0105 wywy\u017cszy\u0142, aby sta\u0142a si\u0119 pramatk\u0105 Pana Jezusa. Dlaczego wi\u0119c mia\u0142a moralnie w\u0105tpliwe dzieci? Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce by\u0142a za mi\u0119kka wobec nich i dlatego przegra\u0142a. Wychowywa\u0142a nie tylko swoje dzieci, ale i Jakuba. A w \u017cy\u0142ach tego m\u0119\u017cczyzny p\u0142yn\u0119\u0142a gor\u0105ca krew. Silny pop\u0119d p\u0142ciowy by\u0142 zawsze cech\u0105 \u017cydowskiego narodu. Jednak\u017ce te \u017cywotne si\u0142y by\u0142y w nim mocno t\u0142umione przez Bo\u017ce prawa i sumienie wychowane s\u0142owem Bo\u017cym. Na szczyty panowania nad tymi pozytywnymi witalnymi si\u0142ami dosta\u0142 si\u0119 J\u00f3zef w Egipcie. Przy zmys\u0142owo\u015bci nie mo\u017cna nie widzie\u0107 wrodzonych sk\u0142onno\u015bci temperamentu. Niekt\u00f3re rody maj\u0105 nadmiar tych si\u0142 i dlatego musz\u0105 wk\u0142ada\u0107 wi\u0119cej czujno\u015bci, gdy\u017c je\u015bli zostan\u0105 przerwane tamy, spustosz\u0105 wszystko. Najbardziej podstawowym problemem wierz\u0105cych rodzin jest wychowanie dzieci. W domu Jakuba ten proces nie odbywa\u0142 si\u0119 bez trudno\u015bci, ale w duchu pokuty i zmierza\u0142 do wyznaczonego przez Boga celu. S\u0105dzi si\u0119, \u017ce wielki udzia\u0142 w tym mia\u0142a matka Lea. Z dwunastu syn\u00f3w nie zagubi\u0142 si\u0119 ani jeden, oczywi\u015bcie, uwa\u017ca si\u0119 to za cud Bo\u017cej \u0142aski, ale B\u00f3g nie czyni takiego cudu bez cz\u0142owieka.<\/p>\n Nie chce si\u0119 przecenia\u0107 Lei i jej roli w rodzinie, gdy\u017c i Biblia tego nie czyni, ale jedno jest pewne \u2013 mia\u0142a Boga po swojej stronie. Pope\u0142nia\u0142a b\u0142\u0119dy, ale w ko\u0144cu pszenica w jej \u017cyciu wydosta\u0142a si\u0119 nad k\u0105kol i mog\u0142a dobro osi\u0105gni\u0119te przy pomocy Bo\u017cej przekaza\u0107 swoim dzieciom. \u017bycie rodzic\u00f3w zwi\u0105zane jest z dzie\u0107mi. Powinni oni star\u0107 si\u0119 o to, aby by\u0142y od nich lepsze i duchowo pi\u0119kniejsze, aby dobro poch\u0142on\u0119\u0142o wszelkie z\u0142o i niedostatki. Tak\u017ce i w dzieciach walcz\u0105 te \u015bwiaty: ciemno\u015b\u0107 i \u015bwiat\u0142o. Dba\u0107 nale\u017cy o to, aby pszenicy nie zadusi\u0142 k\u0105kol. Lea zmar\u0142a tak jak wszyscy \u015bmiertelnicy. Nie wiadomo kiedy, zapewne przed odej\u015bciem Jakuba do Egiptu. Pochowa\u0142 j\u0105 na narodowym cmentarzu, na polu Makpela (zob. Rdz 49, 29-32). Lea odchodzi\u0142a z tego \u015bwiata, jako kobieta, kt\u00f3ra w dziejach zbawienia zaj\u0119\u0142a s\u0142awne miejsce. Jej prawdziwa wielko\u015b\u0107 spoczywa\u0142a w tym, \u017ce by\u0142a pobo\u017cna. A \u017cona, kt\u00f3ra boi si\u0119 Pana, b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiona.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ma\u0142o kt\u00f3ra biografia opowiada tak jednoznacznie o kierowaniu ludzkim \u017cyciem przez Boga, jak losy Lei, \u017cony Jakuba. Lekcewa\u017conej przez bliskich, Pan wyznaczy\u0142 jej szczeg\u00f3lne miejsce w dziejach narodu wybranego. Tego faktu przez d\u0142ugie lata nie chcia\u0142 uzna\u0107 Jakub. By\u0142a najstarsz\u0105 c\u00f3rk\u0105 Labana. I nie wiadomo, czy by\u0142a pierworodna, czy jednak bracia byli starsi od niej. […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2615,"menu_order":19,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2875"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2875"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2875\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3475,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2875\/revisions\/3475"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2615"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2875"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}