\n
Abrahama uwa\u017ca si\u0119 za ojca wiary, poniewa\u017c pos\u0142ucha\u0142 g\u0142osu Boga i wyruszy\u0142 z Ur Chaldejskiego do Ziemi Obiecanej \u2013 Kanaanu, \u00a0zostawiaj\u0105c za sob\u0105 sw\u00f3j kraj, krewnych i dom rodzinny. To potr\u00f3jne wyj\u015bcie w \u017cyciu zakonnym jest obrazem nie tylko drogi wiary, lecz tak\u017ce drogi stawania si\u0119 cz\u0142owiekiem. Po pierwsze: ten, kto chce dotrze\u0107 do swojej prawdziwej istoty, musi porzuci\u0107 wszystkie zale\u017cno\u015bci i zwi\u0105zki uzale\u017cnieniowe, w pierwszym rz\u0119dzie od ojca i matki. Kto, jako doros\u0142y ci\u0105gle jest zwi\u0105zany ze swoimi rodzicami, ten nigdy nie b\u0119dzie \u017cy\u0142 w\u0142asnym \u017cyciem. Nie chodzi tu o zewn\u0119trzne oddzielenie w postaci opuszczenia domu rodzinnego, lecz o wewn\u0119trzne uwolnienie od uwewn\u0119trznionych postaci rodzic\u00f3w. Je\u015bli syn jest nadal bardzo zwi\u0105zany z matk\u0105, to nigdy nie odnajdzie swojej prawdziwej m\u0119sko\u015bci. W relacji z kobietami najprawdopodobniej b\u0119dzie szuka\u0142 matki, kt\u00f3ra ma go rozpieszcza\u0107. Nie jest wtedy zdolny do prawdziwego partnerstwa. M\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry musi udowadnia\u0107 ojcu, \u017ce jest tak samo silny i potrafi osi\u0105gn\u0105\u0107 tyle samo, co on, nigdy nie odkryje w pe\u0142ni swojego powo\u0142ania. Zawsze b\u0119dzie tylko kopiowa\u0142 ojca i w ko\u0144cu zostanie z niczym. Nie stanie si\u0119 dla innych b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem. Pr\u00f3by odreagowania swojego \u201ekompleksu ojca\u201d w pracy i w stosunkach z innymi zamkn\u0105 go na prawdziwe spotkania z lud\u017ami.<\/p>\n
Po drugie: nale\u017cy porzuci\u0107 uczucia z przesz\u0142o\u015bci. Niekt\u00f3rzy m\u0119\u017cczy\u017ani idealizuj\u0105 swoje dzieci\u0144stwo. Marz\u0105 o \u015bwi\u0119tach Bo\u017cego Narodzenia, kt\u00f3re prze\u017cywali w domu rodzinnym, o poczuciu bezpiecze\u0144stwa, kt\u00f3re mieli przy matce. S\u0105 ukierunkowani na przesz\u0142o\u015b\u0107. Ci\u0105gle t\u0119skni\u0105 za \u2013 jak im si\u0119 wydaje \u2013 cudownym czasem dzieci\u0144stwa. Cz\u0119sto jako ojcowie chc\u0105 odtworzy\u0107 t\u0119 atmosfer\u0119 i s\u0105 rozczarowani, gdy dzieci nie doceniaj\u0105 ich stara\u0144. Nawet, je\u015bli jeste\u015bmy wdzi\u0119czni naszym rodzicom za wspania\u0142e dzieci\u0144stwo, musimy uwolni\u0107 si\u0119 zar\u00f3wno od tego, co nas bola\u0142o, jak i od tego, dzi\u0119ki czemu w przesz\u0142o\u015bci czuli\u015bmy si\u0119 szcz\u0119\u015bliwi. W przeciwnym razie ca\u0142e \u017cycie po\u015bwi\u0119cimy na pr\u00f3bie odtworzenia tych uczu\u0107. Nie b\u0119dziemy otwarci na to, co czeka nas dzisiaj i jutro. Rozstanie z uczuciami z przesz\u0142o\u015bci oznacza, \u017ce zostawiamy za sob\u0105 tak\u017ce zranienia, przestajemy czyni\u0107 innych odpowiedzialnymi za nasze \u017cycie i przejmujemy odpowiedzialno\u015b\u0107 za siebie samych. Tylko w ten spos\u00f3b b\u0119dziemy zdolni do tego, by \u017cy\u0107 tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, tym, co przynosi dana chwila i podj\u0105\u0107 wyzwania, jakie stawia przed nami \u017cycie.<\/p>\n
Po trzecie: m\u0119\u017cczyzna ma rozsta\u0107 si\u0119 z tym, co widzialne. Droga stawania si\u0119 cz\u0142owiekiem jest tak\u017ce drog\u0105 duchow\u0105. Chodzi o to, by porzuci\u0107 wszystko, w czym si\u0119 zadomowi\u0142em i dobrze urz\u0105dzi\u0142em, np. z poczuciem sukcesu, wi\u0119zami posiadania czy dobr\u0105 opini\u0105. Nasze \u017cycie jest ci\u0105g\u0142ym byciem w ruchu. Nie mo\u017cemy si\u0119 zatrzyma\u0107 ani mocno uchwyci\u0107 tego, co ju\u017c osi\u0105gn\u0119li\u015bmy. M\u0119\u017cczy\u017ani ci\u0105gle znajduj\u0105 si\u0119 w niebezpiecze\u0144stwie spoczywania na laurach albo trzymania si\u0119 kurczowo tego, co zewn\u0119trzne, gdy trzeba p\u00f3j\u015b\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 drog\u0105. Kobiety o wiele bardziej dopuszczaj\u0105 do siebie wewn\u0119trzny \u015bwiat uczu\u0107. M\u0119\u017cczy\u017ani cz\u0119sto uwa\u017caj\u0105, \u017ce niepotrzebne im s\u0105 marzenia ani wewn\u0119trzne przeczucia. Wystarczy, \u017ce b\u0119d\u0105 dobrze funkcjonowa\u0107 na zewn\u0105trz. Ale taka egzystencja jest okupiona wewn\u0119trznym zastojem. W pewnym momencie nie da si\u0119 tak dalej \u017cy\u0107. Kostniej\u0105 oni, staj\u0105 si\u0119 twardzi i nie maj\u0105 mi\u0142osierdzia dla siebie i innych.<\/p>\n
Biblia nie przedstawia Abrahama jako idea\u0142u m\u0119\u017cczyzny. Pokazuje tak\u017ce jego ciemne strony. Opisuj\u0105c jego drog\u0119 dojrzewania, zestawia ze sob\u0105 poszczeg\u00f3lne sceny, w kt\u00f3rych mo\u017cemy obserwowa\u0107 jego wewn\u0119trzny rozw\u00f3j. Widzimy r\u00f3\u017cnorodne zagro\u017cenia, na kt\u00f3re nara\u017cony jest Abraham. Jest on pielgrzymem, kt\u00f3ry uczy si\u0119 na w\u0142asnych b\u0142\u0119dach i pomy\u0142kach. W ten spos\u00f3b staje si\u0119 prawzorem wiary i ojcem dla Izraela, o kt\u00f3rym ci\u0105gle si\u0119 opowiada i do niego si\u0119 odnosi.<\/p>\n
Ciemna strona jego \u017cycia jest widoczna przede wszystkim w relacji do \u017cony Sary i jej s\u0142u\u017c\u0105cej Hagar. W tamtych czasach normalnym zjawiskiem by\u0142o to, \u017ce m\u0119\u017cczyzna m\u00f3g\u0142 mie\u0107 dwie \u017cony. Sara sama prosi Abrahama, \u017ceby poszed\u0142 do jej s\u0142u\u017c\u0105cej, poniewa\u017c ona nie mo\u017ce da\u0107 mu dzieci. Tu wy\u0142ania si\u0119 kolejny problem: Sara, jako pani domu, \u00a0jest kobiet\u0105 r\u00f3wn\u0105 m\u0119\u017cowi urodzeniem. Hagar natomiast jest egipcjank\u0105. Zdarza si\u0119\u00a0 nieraz, \u017ce niekt\u00f3rzy m\u0119\u017cczy\u017ani ch\u0119tniej \u017ceni\u0105 si\u0119 z niewolnic\u0105 ni\u017c z pani\u0105, poniewa\u017c boj\u0105 si\u0119 by\u0107 jej podleg\u0142ym. Abraham z l\u0119ku o siebie wykorzystuje swoj\u0105 \u017con\u0119, gdy przedstawia j\u0105 w Egipcie faraonowi, jako swoj\u0105 siostr\u0119. Czyni tak, ryzykuj\u0105c, \u017ce on zechce j\u0105 po\u015blubi\u0107. Dop\u00f3ki u\u017cywa on \u017cony do swoich cel\u00f3w, tak d\u0142ugo ona nie mo\u017ce obdarzy\u0107 go synem. Dopiero kiedy Abrahama odwiedzaj\u0105 trzej anio\u0142owie w postaci m\u0119\u017cczyzn i daj\u0105 mu poczucie bezpiecze\u0144stwa, staje si\u0119 on zdolny do tego, by wraz z Sar\u0105 da\u0107 \u017cycie synowi. \u017bona jednak nie dowierza proroctwu, s\u0105dzi, \u017ce Abraham jest zbyt stary, by m\u00f3g\u0142 sp\u0142odzi\u0107 dziecko.<\/p>\n
W dzisiejszych czasach impotencja jest problemem dla coraz wi\u0119kszej liczby m\u0119\u017cczyzn. Biolodzy stwierdzili, \u017ce nasienie m\u0119skie jest coraz mniej p\u0142odne. Wielu z nich bardzo cierpi z tego powodu. Abraham najpierw potrzebuje m\u0119skiej energii trzech m\u0119\u017cczyzn, \u017ceby sta\u0107 si\u0119 p\u0142odnym. Dlatego m\u0119\u017cczy\u017ani potrzebuj\u0105 towarzystwa m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy ich umocni\u0105, aby mogli spotka\u0107 si\u0119 z ich w\u0142asn\u0105 si\u0142\u0105.<\/p>\n
Zanim na \u015bwiat przyjdzie syn Izaak, na \u017cyczenie Sary, Abraham wyp\u0119dza Hagar i jej syna Izmaela. Nie wspiera ich, wyrz\u0105dza im wielk\u0105 krzywd\u0119, jest zbyt tch\u00f3rzliwy, by przy nich trwa\u0107. Ten m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry nauczy si\u0119 by\u0107 tylko pielgrzymem, nie potrafi by\u0107 odpowiedzialny wobec w\u0142asnej \u017cony i dzieci. Wskazuje na to tak\u017ce \u2013 szokuj\u0105ca dla wielu \u2013 historia Izaaka, kt\u00f3rego Abraham zamierza Bogu z\u0142o\u017cy\u0107 na o\u0142tarzu w ofierze. Ale Anio\u0142 Pa\u0144ski powstrzymuje go przed uczynieniem tego. Tak naprawd\u0119, to obydwaj synowie cierpi\u0105 z powodu opuszczenia przez ojca. Pielgrzym nie daje dzieciom oparcia, kt\u00f3rego potrzebuj\u0105. Ten, kto jest tylko w drodze, broni si\u0119 przed wzi\u0119ciem odpowiedzialno\u015bci wobec siebie i innych.<\/p>\n
R\u00f3\u017cnie mo\u017cna interpretowa\u0107 ofiarowanie Izaaka. Jedna z koncepcji ukazuje nie Boga, kt\u00f3ry nakaza\u0142 Abrahamowi z\u0142o\u017cenie syna w ofierze, lecz chora wizja Stw\u00f3rcy w nim. Anio\u0142 Pa\u0144ski chwyta Abrahama za r\u0119k\u0119, pokazuj\u0105c mu prawdziwego Boga mi\u0142o\u015bci. Patrz\u0105c za\u015b od strony psychologicznej, ta historia mo\u017ce wyra\u017ca\u0107 postaw\u0119 niekt\u00f3rych ojc\u00f3w, niszcz\u0105cych swego syna. Ojciec czasami traktuje go jak rywala w relacji do \u017cony, kt\u00f3ra bardziej interesuje si\u0119 synem ni\u017c nim. Mo\u017ce te\u017c on przypomina\u0107 ojcu o jego w\u0142asnych niespe\u0142nionych marzeniach, albo o tym wszystkim, co on sam w sobie st\u0142umi\u0142. Syn w\u00f3wczas b\u0119dzie odrzucony przez ojca, czego wyrazem jest cz\u0119sta przemoc fizyczna wobec niego. W mitach greckich znany jest motyw niszczenia syna przez ojca, kt\u00f3rym jest Kronos. Tytan o najwi\u0119kszej w\u0142adzy na ziemi, sp\u0142odzi\u0142 ze swoj\u0105 siostr\u0105 Re\u0105 b\u00f3stwa Olimpu: Zeusa, Hadesa, Posejdona, Hesti\u0119, Demeter i Her\u0119. Zaraz po urodzeniu po\u0142yka\u0142 je, poniewa\u017c ba\u0142 si\u0119 tego, \u017ce zgodnie z przepowiedni\u0105 zostanie pozbawiony tronu przez w\u0142asne dzieci. Tylko Zeusa nie m\u00f3g\u0142 po\u0142kn\u0105\u0107, poniewa\u017c Rea u\u017cy\u0142a podst\u0119pu i poda\u0142a mu kamie\u0144 owini\u0119ty w pieluszk\u0119. Analiza psychologiczna wsp\u00f3\u0142czesnego m\u0119\u017cczyzny \u2013 \u00a0por\u00f3wnuj\u0105c ofiar\u0119 Izaaka do greckiego mitu \u2013 oznacza zdetronizowanie ojca przez syna. Tak rozumiane zagro\u017cenie popycha go do z\u0142o\u017cenia w\u0142asnego dziecka w ofierze. Mit jest ci\u0105gle aktualny. Tak\u017ce w dzisiejszych czasach niekt\u00f3rzy ojcowie boj\u0105 si\u0119 tego, \u017ce zostan\u0105 obaleni przez w\u0142asnych syn\u00f3w, i dlatego nie chc\u0105 wspiera\u0107 ich w \u017cyciu.<\/p>\n
A by\u0107 mo\u017ce Abraham chcia\u0142 si\u0119 zem\u015bci\u0107 na Sarze. To przecie\u017c ona zmusi\u0142a go do wyp\u0119dzenia Imaela na pustyni\u0119. Dlatego ojciec chce teraz z\u0142o\u017cy\u0107 w ofierze ukochanego syna Sary. S\u0105 ojcowie, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 \u015bcierpie\u0107 ukochanych synk\u00f3w matek. Poniewa\u017c nie s\u0105 m\u0119scy, ich ojcowie zwracaj\u0105 si\u0119 przeciwko nim \u2013 to jest jak z\u0142o\u017cenie w ofierze. Takim synom trudno jest znale\u017a\u0107 swoj\u0105 m\u0119sk\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. W ten spos\u00f3b jeszcze bardziej s\u0105 kierowani w ramiona matki, co w ostatecznym rozrachunku rodzi w nich \u015bmier\u0107, jako unicestwienie du\u017cej cz\u0119\u015bci pierwiastka m\u0119sko\u015bci. Abraham jest \u015blepy, bo nie widzi tego, co zamierza zrobi\u0107. Swoje b\u0142\u0119dne decyzje uzasadnia religijnie. Uwa\u017ca on, \u017ce to B\u00f3g \u017c\u0105da od niego tej ofiary. Bogiem usprawiedliwia i zas\u0142ania swoj\u0105 agresj\u0119 wobec syna. Nie\u0142atwo jest zapanowa\u0107 nad w\u0142asnymi interpretacjami poj\u0119\u0107 i zachowa\u0144 religijnych. Czasami naprawd\u0119 potrzeba anio\u0142a, kt\u00f3ry z\u0142apie ojca za r\u0119k\u0119 i przeszkodzi mu w z\u0142o\u017ceniu ofiary z w\u0142asnego dziecka.<\/p>\n
Abraham, opuszczaj\u0105c swoj\u0105 ojczyzn\u0119, musia\u0142 wyrusza\u0107 w drog\u0119 przez ca\u0142e swoje \u017cycie. Jako dzielny wojownik demaskowa\u0142 fa\u0142szywe obrazy samego siebie. Ale te\u017c, gdy chodzi\u0142o o jego \u017cycie, stawa\u0142 si\u0119 nieraz wyrachowanym tch\u00f3rzem. Pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 przecie\u017c swoj\u0105 \u017con\u0119, \u017ceby ochroni\u0107 siebie. Tote\u017c nale\u017ca\u0142o rozsta\u0107 si\u0119 z nieprawdziwym obrazem Sary \u2013 i w og\u00f3le kobiet \u2013 jakie sobie stworzy\u0142. To\u017csamo\u015b\u0107 m\u0119\u017cczyzny mo\u017ce rozwija\u0107 si\u0119 w nim tylko wtedy, gdy uwolni si\u0119 on od infantylnych obraz\u00f3w kobiety i zobaczy w niej r\u00f3wnorz\u0119dn\u0105 partnerk\u0119. Abraham dojrzewa\u0142 podobnie duchowo, odrzucaj\u0105c obraz surowego Boga, kt\u00f3ry \u017c\u0105da\u0142 od niego ofiary z syna. Stw\u00f3rca natomiast zawsze pragnie dla nas dobra i mi\u0142o\u015bci. Syn, nie musi tutaj oznacza\u0107 tylko syna biologicznego, lecz tak\u017ce to, co nowe w m\u0119\u017cczy\u017anie, wewn\u0119trzne dziecko, to, co pierwotne i autentyczne, co chce si\u0119 narodzi\u0107. \u017beby m\u00f3g\u0142 on w pe\u0142ni sta\u0107 si\u0119 sob\u0105, musi pozostawi\u0107 obraz skostnia\u0142ego Boga o twardym sercu, kt\u00f3ry wciska cz\u0142owieka w pewien okre\u015blony schemat. Tylko prawdziwy B\u00f3g rodzi w m\u0119\u017cczy\u017anie \u017cycie jako powo\u0142anie do dojrza\u0142ej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Abraham to obraz pielgrzyma, kt\u00f3ry (\u2026) jest archetypem zmian, figur\u0105 wyst\u0119puj\u0105c\u0105 w psychice, gdy nadchodzi czas wyruszania w drog\u0119 i szukania nowego \u015bwiata <\/em>\u2013 stwierdza Arnold. Pielgrzym wyznaje, \u017ce nie zna odpowiedzi na najwa\u017cniejsze pytania dotycz\u0105ce jego \u017cycia. Udaje si\u0119 na w\u0119dr\u00f3wk\u0119, \u017ceby znale\u017a\u0107 odpowied\u017a na swoje w\u0105tpliwo\u015bci. Od czasu do czasu archetyp pielgrzyma ogarnia m\u0119\u017cczyzn\u0119. W\u00f3wczas, tak jak Abraham, porzuca on wszystko, co znane i swojskie. W \u015bredniowieczu ruch pielgrzymkowy by\u0142 niezwykle popularny. Wielu m\u0119\u017cczyzn udawa\u0142o si\u0119 m. in. na pielgrzymk\u0119 do Santiago de Compostela. Pielgrzymka tak\u017ce i dzisiaj jest wa\u017cna dla wielu m\u0119\u017cczyzn, poniewa\u017c chc\u0105 zaspokoi\u0107 swoj\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 t\u0119sknot\u0119 za poznawaniem prawdy o sobie. Pragn\u0105 pozostawi\u0107 za sob\u0105 to, co ju\u017c osi\u0105gni\u0119li, \u017ceby nie skostnie\u0107 i nie straci\u0107 energii potrzebnej do dalszej w\u0119dr\u00f3wki w nieznane. Tylko w ten spos\u00f3b m\u0119\u017cczyzna pozostaje w drodze, zar\u00f3wno wewn\u0119trznie, jak i zewn\u0119trznie. Nie bez przyczyny liczni autorzy religijni opisywali duchow\u0105 drog\u0119 jako pielgrzymowanie. Ten, kto chce duchowo pozosta\u0107 \u017cywotny, musi si\u0119 uda\u0107 w drog\u0119 \u2013 pielgrzymowa\u0107 ku Bogu.<\/p>\n W\u0119dr\u00f3wka albo bieg mo\u017ce by\u0107 dla m\u0119\u017cczyzny dobr\u0105 drog\u0105 do wewn\u0119trznego uwolnienia si\u0119 od trosk i problem\u00f3w, kt\u00f3re go przygniataj\u0105. Mo\u017ce on uwolni\u0107 si\u0119 od przymusu, emocji, kt\u00f3re go wzburzaj\u0105. S\u00f3ren Kierkegaard powiedzia\u0142, \u017ce nie zna takiego smutku, od kt\u00f3rego nie mo\u017cna by\u0142oby si\u0119 uwolni\u0107 w drodze. Jedni m\u0119\u017cczy\u017ani wyruszaj\u0105 w drog\u0119 ku wolno\u015bci, nie ruszaj\u0105c si\u0119 z miejsca, medytuj\u0105c. Inni za\u015b wol\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. Szukaj\u0105 ruchu, \u017ceby wewn\u0119trznie pozosta\u0107 w drodze. Niezale\u017cnie od tego, jaki spos\u00f3b pielgrzymowania si\u0119 wybierze, decyduj\u0105ca jest droga, na kt\u00f3rej cz\u0142owiek stawia sobie nast\u0119puj\u0105ce pytanie: Dok\u0105d idziemy? \u2013 Wci\u0105\u017c do domu<\/em> \u2013 jak pisa\u0142 poeta niemiecki Novalis. Aby by\u0142a mo\u017cliwa tak owocna pielgrzymka w \u017cyciu m\u0119\u017cczyzny, to musi on by\u0107 zarazem \u015bwiadomy swoich ciemnych stron. W przeciwnym razie b\u0119dzie unika\u0142 odpowiedzialno\u015bci wobec ludzi, kt\u00f3rzy zostali mu powierzeni. Wtedy wok\u00f3\u0142 niego b\u0119d\u0105 tylko osierocone dzieci, zostawione \u017cony i porzuceni przyjaciele.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Abrahama uwa\u017ca si\u0119 za ojca wiary, poniewa\u017c pos\u0142ucha\u0142 g\u0142osu Boga i wyruszy\u0142 z Ur Chaldejskiego do Ziemi Obiecanej \u2013 Kanaanu, \u00a0zostawiaj\u0105c za sob\u0105 sw\u00f3j kraj, krewnych i dom rodzinny. To potr\u00f3jne wyj\u015bcie w \u017cyciu zakonnym jest obrazem nie tylko drogi wiary, lecz tak\u017ce drogi stawania si\u0119 cz\u0142owiekiem. Po pierwsze: ten, kto chce dotrze\u0107 do swojej […]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2617,"menu_order":37,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2665"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2665"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2665\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2669,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2665\/revisions\/2669"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2617"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2665"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}