{"id":2662,"date":"2018-11-20T20:25:01","date_gmt":"2018-11-20T19:25:01","guid":{"rendered":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/?page_id=2662"},"modified":"2018-11-20T20:52:23","modified_gmt":"2018-11-20T19:52:23","slug":"adam-mezczyzna","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/duszpasterstwo\/katecheza-2\/adam-mezczyzna\/","title":{"rendered":"Adam: M\u0118\u017bCZYZNA"},"content":{"rendered":"<p>Na podstawie ksi\u0105\u017cki A. Gr\u00fcna, <em>Walczy\u0107 i kocha\u0107<\/em>, Cz\u0119stochowa, 2007.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Adam pierwotnie nie oznacza\u0142 m\u0119\u017cczyzny tylko cz\u0142owieka. B\u00f3g uformowa\u0142 go z prochu ziemi. Dlatego Adam pochodzi od s\u0142owa <em>adama<\/em>, co oznacza gleb\u0119, ziemi\u0119. Cz\u0142owiek ma zatem bardzo \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek z ni\u0105, poniewa\u017c powsta\u0142 z niej i przez \u015bmier\u0107 powr\u00f3ci do niej. Do jego zaistnienia w pe\u0142ni konieczne by\u0142o tchnienie \u017cycia, kt\u00f3re B\u00f3g tchn\u0105\u0142 w nozdrza Adama. A zatem, obok sfery materialnej, jest jednocze\u015bnie w cz\u0142owieku co\u015b boskiego, duchowego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Pismo \u015awi\u0119te podaje dwa opisy stworzeniu. Pierwszy z nich znajduje si\u0119 w 2 rozdziale Ksi\u0119gi Rodzaju. Wed\u0142ug niego, B\u00f3g najpierw stworzy\u0142 ziemi\u0119, ale ta nie rodzi\u0142a jeszcze owoc\u00f3w. Wtedy B\u00f3g uformowa\u0142 z ziemi cz\u0142owieka i tchn\u0105\u0142 w jego nozdrza tchnienie \u017cycia: <em>(\u2026) wskutek czego sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiek istot\u0105 \u017cyw\u0105<\/em> (Rdz 2, 7). Potem B\u00f3g zasadzi\u0142 ogr\u00f3d dla niego, \u017ceby m\u00f3g\u0142 cieszy\u0107 si\u0119 z drzew i ich owoc\u00f3w. Jednocze\u015bnie otrzyma\u0142 on zadanie uprawiania tego ogrodu. Jednak cz\u0142owiek czu\u0142 si\u0119 samotny. B\u00f3g stworzy\u0142 wi\u0119c wszelkie zwierz\u0119ta i przyprowadzi\u0142 je do niego. Ten nazwa\u0142 je wszystkie, <em>(\u2026) ale nie znalaz\u0142a si\u0119 pomoc odpowiednia dla m\u0119\u017cczyzny <\/em>(Rdz 2, 20). Wtedy B\u00f3g z \u017cebra Adama stworzy\u0142 kobiet\u0119. O niej to Adam powiedzia\u0142: <em>Ta dopiero jest ko\u015bci\u0105 z moich ko\u015bci i cia\u0142em z cia\u0142a mego! Ta b\u0119dzie si\u0119 zwa\u0142a niewiast\u0105<\/em> (iszsza), <em>bo ta z m\u0119\u017cczyzny<\/em> <em>(isz) zosta\u0142a wzi\u0119ta. Dlatego to m\u0119\u017cczyzna opuszcza ojca swego i matk\u0119 swoj\u0105 i \u0142\u0105czy si\u0119 ze sw\u0105 \u017con\u0105 tak \u015bci\u015ble, \u017ce staj\u0105 si\u0119 jednym cia\u0142em. Chocia\u017c m\u0119\u017cczyzna i jego \u017cona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu<\/em> (Rdz 2, 23-25).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">W tej historii fascynuj\u0105cy jest zwi\u0105zek m\u0119\u017cczyzny i kobiety. Obydwoje tworz\u0105 wewn\u0119trzn\u0105 jedno\u015b\u0107. M\u0119\u017cczyzna t\u0119skni za kobiet\u0105. I dopiero dociera do pe\u0142ni samego siebie, gdy jest z ni\u0105 w dobrej relacji. M\u0119\u017cczyzna i kobieta uzupe\u0142niaj\u0105 si\u0119 nawzajem. W historii Adama i Ewy wida\u0107 wyra\u017anie nie tylko ich wewn\u0119trzn\u0105 jedno\u015b\u0107 i przynale\u017cno\u015b\u0107, lecz tak\u017ce, poprzez grzech, walk\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105. Jednak m\u0119\u017cczyzna najwyra\u017aniej staje si\u0119 w pe\u0142ni m\u0119\u017cczyzn\u0105 dopiero wtedy, gdy uzna kobiet\u0119 za r\u00f3wn\u0105 sobie i kiedy zgodzi si\u0119 na to, \u017ce ma ona pe\u0142ne prawo do rozwoju, tak jak on. Niestety, nie zawsze m\u0119\u017cczyzna to rozumie i o tym pami\u0119ta.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Adam i Ewa s\u0105 nadzy, ale nie wstydz\u0105 si\u0119 siebie nawzajem. Maj\u0105 dla siebie szacunek i nie kryj\u0105 si\u0119 przed sob\u0105. Nie musz\u0105 udowadnia\u0107 si\u0142y, imponowa\u0107 sobie, ani si\u0119 wzajemnie obwinia\u0107. Jednak ten harmonijny stan nie trwa d\u0142ugo. Biblia opowiada s\u0142ynn\u0105 histori\u0119 o w\u0119\u017cu, kt\u00f3ry skusi\u0142 Ew\u0119. Nalega on, aby ona zjad\u0142a owoc z drzewa, z kt\u00f3rego B\u00f3g zabroni\u0142 im je\u015b\u0107: <em>(\u2026) zerwa\u0142a zatem z niego owoc, skosztowa\u0142a i da\u0142a swemu m\u0119\u017cowi, kt\u00f3ry by\u0142 z ni\u0105, a on zjad\u0142. A wtedy otworzy\u0142y si\u0119 im obojgu oczy i poznali, \u017ce s\u0105 nadzy; spletli wi\u0119c ga\u0142\u0105zki figowe i zrobili sobie przepaski. Gdy m\u0119\u017cczyzna i jego \u017cona us\u0142yszeli kroki Boga przechadzaj\u0105cego si\u0119 po ogrodzi w porze, kiedy by\u0142 powiew wiatru, skryli si\u0119 przed Panem Bogiem w\u015br\u00f3d drzew ogrodu<\/em> (Rdz 3, 6-8). R\u00f3\u017cnie mo\u017cna interpretowa\u0107 t\u0119 histori\u0119. Patrz\u0105c od strony psychologicznej, do\u015b\u0107 przekonuj\u0105ca jest interpretacja C. G. Junga, kt\u00f3ry uwa\u017ca zjedzenie owoc\u00f3w z drzewa poznania za akt u\u015bwiadomienia. A zatem jest to dla Adama i Ewy konieczny krok na drodze ku stawaniu si\u0119 cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry wytr\u0105cony z rajskiego stanu poznaje swoje jasne i ciemne strony. Od tej chwili jest on zdolny do rozr\u00f3\u017cniania dobra i z\u0142a.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">W tej historii najbardziej znamienne jest to, \u017ce m\u0119\u017cczyzna przerzuca w\u0142asn\u0105 win\u0119 na kobiet\u0119 i kryje si\u0119 przed ni\u0105 i przed Bogiem. By\u0107 mo\u017ce, tu le\u017cy jedna z g\u0142\u00f3wnych przyczyn odwiecznego konfliktu mi\u0119dzy p\u0142ciami. B\u00f3g zapyta\u0142 Adama: <em>Gdzie jeste\u015b?<\/em> (Rdz 3,9). Adam odpowiedzia\u0142: <em>Us\u0142ysza\u0142em Tw\u00f3j g\u0142os w ogrodzie, przestraszy\u0142em si\u0119, bo jestem nagi, i ukry\u0142em si\u0119<\/em> (Rdz 3, 10). Adam boi si\u0119 Boga i chowa si\u0119 przed Nim. Taka postawa ukazuje zachowanie wielu m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rym trudno jest stan\u0105\u0107 w prawdzie o sobie samych przed Bogiem. Ch\u0119tniej kryj\u0105 si\u0119 za swoj\u0105 fasad\u0105 pozoru dobra. To pytanie Boga: <em>Adamie gdzie jeste\u015b?<\/em> \u2013 jest dzisiaj bardziej aktualne ni\u017c kiedykolwiek. Ka\u017cdy m\u0119\u017cczyzna powinien stawia\u0107 sobie nast\u0119puj\u0105ce pytania: Gdzie jestem? Czy jestem przy sobie? Czy naprawd\u0119 jestem sob\u0105? Gdzie s\u0105 moje my\u015bli? Czy mog\u0119 wytrzyma\u0107 ze sob\u0105 takim, jakim jestem? Najprawdopodobniej s\u0105 one decyduj\u0105c\u0105\u00a0 kwesti\u0105 w m\u0119skiej inicjacji. Tylko wtedy, gdy m\u0119\u017cczyzna odwa\u017cy si\u0119 wyrazi\u0107 zgod\u0119 na swoj\u0105 nago\u015b\u0107, przyj\u0105\u0107 siebie takiego, jaki teraz jest \u2013 rozdarty, silny i s\u0142aby, pe\u0142en nami\u0119tno\u015bci, a jednocze\u015bnie tch\u00f3rzliwy i robi\u0105cy uniki \u2013 dojrzeje do bycia m\u0119\u017cczyzn\u0105 w pe\u0142ni.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Kiedy B\u00f3g zapyta\u0142 Adama, czy zjad\u0142 zakazany owoc, w\u00f3wczas przerzuci\u0142 on win\u0119 na Ew\u0119: <em>Niewiasta, kt\u00f3r\u0105 postawi\u0142e\u015b przy mnie, da\u0142a mi owoc z tego drzewa i zjad\u0142em <\/em>(Rdz 3, 12). R\u00f3wnie\u017c ta cecha jest charakterystyczna dla niekt\u00f3rych m\u0119\u017cczyzn. Wypieraj\u0105 si\u0119 w\u0142asnej winy, czyni\u0105c innych odpowiedzialnymi za swoje \u017cycie. Ostatecznie Adam przypisuje win\u0119 samemu Bogu. To przecie\u017c On da\u0142 mu kobiet\u0119. On sam nic na to nie poradzi. A zatem broni si\u0119 przed wzi\u0119ciem odpowiedzialno\u015bci za swoje dzia\u0142anie. M\u0119\u017cczyzna t\u0119skni za kobiet\u0105 i zarazem najwyra\u017aniej ma tak\u017ce zakodowany w sobie l\u0119k przed ni\u0105.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Ju\u017c w tym kr\u00f3tkim opowiadaniu wybrzmiewa d\u0142uga historia skomplikowanych relacji m\u0119\u017cczyzn i kobiet, w kt\u00f3rych na przemian wyst\u0119puje fascynacja i przypisywanie sobie winy, mi\u0142o\u015b\u0107 i walka o w\u0142adz\u0119, przebaczenie i zranienia. W procesie stawania si\u0119 m\u0119\u017cczyzn\u0105 wa\u017cne jest to, by przezwyci\u0119\u017ca\u0142 \u00a0on nieu\u015bwiadomiony l\u0119k przed kobiet\u0105 i by pogodzi\u0142 si\u0119 z prawd\u0105 o sobie. C. G. Jung postrzega tak rozumian\u0105 integracj\u0119 jako istotny krok w rozwoju m\u0119\u017cczyzny i jednocze\u015bnie w\u0142a\u015bciwy kierunek, aby \u00a0zaprzesta\u0107 przenoszenia swoich problem\u00f3w na kobiet\u0119 i obwiniania jej za nie.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Wed\u0142ug opisu stworzenia, z 1 rozdzia\u0142u Ksi\u0119gi Rodzaju, B\u00f3g powo\u0142a\u0142 cz\u0142owieka do istnienia sz\u00f3stego dnia: <em>A wreszcie B\u00f3g rzek\u0142: \u00abUczy\u0144my cz\u0142owieka na Nasz obraz, podobnego Nam\u00bb. (&#8230;) Stworzy\u0142 wi\u0119c B\u00f3g cz\u0142owieka na sw\u00f3j obraz, na obraz Bo\u017cy go stworzy\u0142: stworzy\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 i niewiast\u0119<\/em> (Rdz 1, 26-27). A zatem cz\u0142owiek w swojej dwoisto\u015bci, jako m\u0119\u017cczyzna i kobieta, jest obrazem Boga. Greccy Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a du\u017co uwagi po\u015bwi\u0119cili tym dw\u00f3m wersom z Ksi\u0119gi Rodzaju: 1, 26 i 1, 27. Przet\u0142umaczyli u\u017cyte w tym opisie hebrajskie s\u0142owa oznaczaj\u0105ce obraz, odbicie, kopi\u0119 i podobie\u0144stwo \u2013 <em>selem<\/em> i <em>demut<\/em>, na sw\u00f3j j\u0119zyk za pomoc\u0105 poj\u0119\u0107 <em>eikon<\/em> \u2013 obraz i <em>homoiosis<\/em> \u2013 podobie\u0144stwo, por\u00f3wnanie. I opracowali w\u0142asn\u0105 teologi\u0119 na ten temat. Cz\u0142owiek zosta\u0142 stworzony pierwotnie na obraz Boga. Jego zadanie polega na tym, by stawa\u0107 si\u0119 coraz bardziej podobnym do Niego. Poj\u0119cie podobie\u0144stwa ukazuje wi\u0119c cel cz\u0142owieka, w kt\u00f3rym powinien on na\u015bladowa\u0107 Boga i stawa\u0107 si\u0119 takim, jaki jest B\u00f3g. Ma on tak\u017ce wyja\u015bnia\u0107 swoj\u0105 relacj\u0119 z kobiet\u0105 i tak j\u0105 kszta\u0142towa\u0107, jak pierwotnie zaplanowa\u0142 to Stw\u00f3rca: nie podporz\u0105dkowanie, ale taka sama warto\u015b\u0107, nie pogarda, lecz szacunek, nie wyst\u0119powanie przeciwko sobie, ale bycie ze sob\u0105, nie podzia\u0142, tylko stawanie si\u0119 jedno\u015bci\u0105. To jest w\u0142a\u015bciwe powo\u0142anie osoby ludzkiej.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W raju Adam i Ewa nie wstydz\u0105 si\u0119 przed sob\u0105 swojej nago\u015bci. Dopiero po tym, jak zgrzeszyli, poznaj\u0105, \u017ce s\u0105 nadzy. Adam ukrywa si\u0119 ze strachu przed Bogiem. Ze wstydu oboje robi\u0105 sobie przepaski z li\u015bci figowych. Na temat wstydu wiele cennych uwag napisali przede wszystkim psychologowie. Wstyd oznacza nie\u015bmia\u0142o\u015b\u0107 przed pokazaniem si\u0119 takim, jakim si\u0119 jest. Istotnym aspektem wstydu jest wstyd seksualny. Cz\u0142owiek kr\u0119puje si\u0119 swojej nago\u015bci i chcia\u0142by j\u0105 przykry\u0107. Wstyd zawsze jest zwi\u0105zany z potrzeb\u0105 ochrony. Chronimy si\u0119 przed po\u017c\u0105dliwym wzrokiem innych. Ale wstyd mo\u017ce by\u0107 te\u017c oznak\u0105 tego, \u017ce nie zaakceptowali\u015bmy siebie w swojej nago\u015bci. Chcemy si\u0119 ukry\u0107 przed sob\u0105 samym, przed Bogiem i przed innymi. Kiedy m\u0119\u017cczy\u017ani pozb\u0119d\u0105 si\u0119 wstydu przed sob\u0105 nawzajem i poka\u017c\u0105 si\u0119 takimi, jakimi s\u0105, w\u00f3wczas powstaje du\u017ce zaufanie. Wtedy mog\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 na siebie takimi, jakimi s\u0105. Nie potrzebuj\u0105 si\u0119 ubiera\u0107 w stroje, kt\u00f3re s\u0142u\u017c\u0105 wy\u0142\u0105cznie imponowaniu innym. Zyskuj\u0105 odwag\u0119 pokazania si\u0119 ze swoj\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105 i krucho\u015bci\u0105. Seksualno\u015b\u0107 przy ca\u0142ym swoim pi\u0119knie i fascynacji wi\u0105\u017ce si\u0119 tak\u017ce z cierpieniem, np. kiedy kto\u015b stroi sobie \u017carty z seksualno\u015bci drugiej osoby, mo\u017ce zrani\u0107 j\u0105 bardzo dotkliwie. Bywaj\u0105 takie spotkania w grupch m\u0119skich, w kt\u00f3rych bardzo szczerze rozmawia si\u0119 o seksualno\u015bci i traktuje si\u0119 siebie nawzajem z wielkim szacunkiem. Wtedy mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 czego\u015b podobnego do sytuacji w raju: wszyscy, <em>(\u2026) chocia\u017c byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie wstydu<\/em> (Rdz 2, 25).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Biologia m\u0119skiej seksualno\u015bci ma bardzo du\u017ce znaczenie. M\u0119\u017cczyzna jest tym, kt\u00f3ry nosi w sobie nasienie, kt\u00f3rego celem jest danie \u017cycia nowemu cz\u0142owiekowi. Dlatego jego seksualno\u015b\u0107 jest tw\u00f3rcz\u0105 energi\u0105. M\u0119\u017cczyzna chce zosta\u0107 ojcem w sensie biologicznym i chce sp\u0142odzi\u0107 dziecko albo czyni to w spos\u00f3b duchowy. Erik Ericson m\u00f3wi o \u201egeneratywno\u015bci\u201d \u2013 sile p\u0142odzenia. M\u0119\u017cczyzna dopiero wtedy czuje si\u0119 dobrze w swojej sk\u00f3rze, gdy co\u015b z niego wyjdzie. Dla jednych tak\u0105 dziedzin\u0105 jest pisanie, dla innych b\u0119dzie to malarstwo albo praca spo\u0142eczna. Bez \u201efallicznej energii\u201d m\u0119\u017cczyzna staje si\u0119 statyczny. Nic od niego nie wychodzi. \u017beby sta\u0107 si\u0119 m\u0119\u017cczyzn\u0105, to nale\u017cy nauczy\u0107 si\u0119 w dobry spos\u00f3b obchodzi\u0107 si\u0119 ze swoj\u0105 seksualno\u015bci\u0105. Ten proces odbywa si\u0119 zawsze przez pope\u0142nianie b\u0142\u0119d\u00f3w i pomy\u0142ek. Jest to indywidualna droga ka\u017cdego, na kt\u00f3rej m\u0119\u017cczyzna uczy si\u0119 integrowa\u0107 swoj\u0105 seksualno\u015b\u0107 z jego koncepcj\u0105 \u017cycia. I nie chodzi tu o che\u0142pienie si\u0119 swoj\u0105 seksualno\u015bci\u0105, bo najcz\u0119\u015bciej za tym kryje si\u0119 ogromne poczucie niepewno\u015bci.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify\">Jean Vanier, za\u0142o\u017cyciel Arki, wsp\u00f3lnoty \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 tworz\u0105 ludzie sprawni i niepe\u0142nosprawni, powiedzia\u0142 kiedy\u015b do Roberta Rohra, \u017ce zrozumia\u0142, <em>(\u2026) i\u017c praktycznie ka\u017cdy cz\u0142owiek \u017cyj\u0105cy w zachodnim \u015bwiecie cierpi na dwa podstawowe problemy: zaburzenia seksualne i g\u0142\u0119boko zakorzeniony problem braku autorytetu<\/em> (R. Rohr, <em>Dziki cz\u0142owiek<\/em>, 1959). Przypuszczalnie problemy te s\u0105 ze sob\u0105 zwi\u0105zane. Poniewa\u017c wielu m\u0119\u017cczyzn nie zosta\u0142o w odpowiedni spos\u00f3b wprowadzonych przez w\u0142asnych ojc\u00f3w w swoj\u0105 seksualno\u015b\u0107, teraz nie wiedz\u0105, jak si\u0119 z ni\u0105 obchodzi\u0107. Mi\u0119dzy nimi a ich ojcami nie powsta\u0142a rzeczywista relacja. Niezale\u017cnie jednak od tego, jakie jest do\u015bwiadczenie ka\u017cdego m\u0119\u017cczyzny, to jest ona dla niego czym\u015b fascynuj\u0105cym i zarazem\u00a0 bardzo kruchym. Tylko w atmosferze \u017cyczliwo\u015bci, zrozumienia i szczero\u015bci m\u0119\u017cczy\u017ani maja szans\u0119 na w\u0142asny rozw\u00f3j, a tak\u017ce na dojrzewanie w sferze seksualnej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na podstawie ksi\u0105\u017cki A. Gr\u00fcna, Walczy\u0107 i kocha\u0107, Cz\u0119stochowa, 2007. Adam pierwotnie nie oznacza\u0142 m\u0119\u017cczyzny tylko cz\u0142owieka. B\u00f3g uformowa\u0142 go z prochu ziemi. Dlatego Adam pochodzi od s\u0142owa adama, co oznacza gleb\u0119, ziemi\u0119. Cz\u0142owiek ma zatem bardzo \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek z ni\u0105, poniewa\u017c powsta\u0142 z niej i przez \u015bmier\u0107 powr\u00f3ci do niej. Do jego zaistnienia w [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":13,"featured_media":0,"parent":2617,"menu_order":36,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2662"}],"collection":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2662"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2662\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2681,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2662\/revisions\/2681"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2617"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/klasztor-warszawa-sapiezynska\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2662"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}