Klasztor w Cieszynie p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Klasztor w Cieszynie p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Historia Kościoła

Dzięki fundacji hrabiego Adama Borka bonifratrzy przybyli do Księstwa Cieszyńskiego. Zamieszkali w Wędryni a pierwszym przełożonym został Brat Klemens Mentzel. Zakupił on plac poza murami Cieszyna w pobliżu kościoła św. Trójcy i rozpoczął wznoszenie klasztoru i szpitala. Budowę świątyni pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP rozpoczęto w 1698 r.
Dnia 30.11.1700 r. bracia przeszli z Wędryni w uroczystej procesji  do Cieszyna, do nowo wybudowanych pomieszczeń. Na czele procesji niesiono czcigodne relikwie fundatora i jego żony, które złożono w krypcie pod kościołem.

Po zniesieniu krypty po 1799 r. pochowano ich szczątki, a czaszki złożono do przechowania do szklanych skrzynek obok ołtarza.

W dniu 7.08.1714 r. dziekan cieszyński Jan Gallus Twaruszka poświęcił wybudowany kościół klasztorny bonifratrów, a  29.07.1719 r. sufragan wrocławski biskup Eliasz Daniel de Sommerfeld konsekrował kościół i ołtarze. Później dokonano ich przebudowy.

W 1739 r. ustawiono nowy boczny ołtarz ku czci św. Jana Bożego, a w 1743 r. ukończono budowę nowego ołtarza głównego z rzeźbami św. Jadwigi i św. Elżbiety, a w środku z obrazem Wniebowzięcia Matki Bożej namalowanym przez opawskiego malarza Bayera.   Obecnie świątynię zdobią oprócz ołtarza głównego dwa późnobarokowe ołtarze boczne – po stronie lewej św. Jana Bożego, przy którym stoją figury św. Jana Nepomucena i św. Jana Sarkandra. Po prawej stronie ołtarz św. Jana Grandego, przy którym stoją figury św. Karola Boromeusza i św. Augustyna. Całość uzupełnia ambona rokokowa z posążkiem Michała Archanioła. Wykonawcą ołtarzy bocznych oraz ambony był rzeźbiarz Mateusz Weismann.

Dnia 14.08.1766 r. przybył do Cieszyna biskup wrocławski Filip Gothard Schafgotsch i konsekrował cztery dzwony i dwa kielichy. Pierwsze organy dla kościoła Braci Miłosierdzia wykonał w 1709 r. Ignacy Ryszka. Po 90 latach ich użytkowania zostały odsprzedane kościołowi ewangelickiemu w Goleszowie. Nowe organy wystawiono w 1799 r. Ich fundatorem był jezuita cieszyński Franciszek Ksawery Kuhn. Kościół Bonifratrów był zawsze kościołem klasztornym, a zakonników chowano w krypcie kościoła. W latach późniejszych, po 1799 r., grzebano braci i chorych na cmentarzu przy kościele św. Jerzego, a następnie na cmentarzu komunalnym.

Galeria:

Kościół WNMP

Plac klasztorny z lat 20 XX w

Copyright 2015 - Bonifratrzy - Zakon Szpitalny św. Jana Bożego

realizacja: velummarketing.pl
do góry