{"id":7263,"date":"2022-10-19T14:27:14","date_gmt":"2022-10-19T12:27:14","guid":{"rendered":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/dps-iwonicz\/?p=7263"},"modified":"2022-10-24T13:07:26","modified_gmt":"2022-10-24T11:07:26","slug":"wyprawa-w-bieszczady","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bonifratrzy.pl\/dps-iwonicz\/2022\/10\/19\/wyprawa-w-bieszczady\/","title":{"rendered":"Chmury nad nasz\u0105 g\u0142ow\u0105, deszcz na twarzy, a u\u015bmiech na twarzy, tak to MY."},"content":{"rendered":"

Wiosna, lato czy jesie\u0144 to pi\u0119kny czas do g\u00f3rskich w\u0119dr\u00f3wek by poznawa\u0107 i odkrywa\u0107 uroki natury. Tak i tym razem by\u0142o. Dzielna dru\u017cyna mieszka\u0144c\u00f3w naszego DPSu w Iwoniczu o wczesnej godzinie porannej, zaopatrzona w prowiant i kaw\u0119 wyruszy\u0142a na podb\u00f3j szczyt\u00f3w Bieszczad. <\/p>\n

Celem sta\u0142a si\u0119 Tarnica (1346 m n.p.m.), najwy\u017cszy szczyt pasma Bieszczad. Paleta kolor\u00f3w jesieni zach\u0119ca\u0142a tym bardziej by zdoby\u0107 szczyt i z perspektywy ponad tysi\u0105ca metr\u00f3w podziwia\u0107 jesienne pi\u0119kno malowniczych g\u00f3r. Po dw\u00f3ch godzinach jazdy dotarli\u015bmy na parking w Ustrzykach G\u00f3rnych i po wypiciu kubka kawy r\u00f3wnym krokiem pod okiem Brata Jan z Dukli i Pani Eweliny wyruszyli\u015bmy w kierunku Tarnicy pod\u0105\u017caj\u0105c czerwonym szlakiem. Pogoda jak to w g\u00f3rach zmienna bywa, ale zaopatrzeni w p\u0142aszcze przeciwdeszczowe nie zwa\u017cali\u015bmy na jej kaprysy i z u\u015bmiechem na twarzy dziarsko ruszyli\u015bmy do obranego celu. Mijali\u015bmy wielu turyst\u00f3w oraz grupy maszeruj\u0105cych piechur\u00f3w spragnionych \u015bwie\u017cego powietrza. Po nieca\u0142ej godzinie marszu dotarli\u015bmy do chatki gdzie pod dachem na \u0142awkach z bali drewnianych zaspokoili\u015bmy pierwszy g\u0142\u00f3d i uzupe\u0142nili\u015bmy p\u0142yny. Wysi\u0142ek spory jak dla nas bo przecie\u017c ostatnia nasza wyprawa w g\u00f3ry by\u0142a w czerwcu, a wi\u0119c kondycja piechura kiepska. Idziemy dalej i nie zwa\u017camy na pierwsze objawy zm\u0119czenia i b\u00f3lu mi\u0119\u015bni. Towarzysz\u0105 nam s\u0142owa piosenki Marga Grechuty kt\u00f3r\u0105 nucimy id\u0105c: <\/i><\/p>\n

Ma\u0142a chmurka nad jej czo\u0142em ma\u0142a \u0142ezka s\u0142ony smak<\/i><\/span>
\n<\/i><\/span>Pociemnia\u0142o poszarza\u0142o jesie\u0144 jak to tak<\/i><\/span>
\n<\/i><\/span>Jesie\u0144, jesie\u0144, jak to tak<\/i><\/span><\/p>\n

Idziemy r\u00f3wnym tempem jak na piechur\u00f3w przysta\u0142o. Przekraczamy lini\u0119 lasu i wchodzimy na poro\u015bni\u0119te k\u0119pami traw po\u0142oniny. Na tej wysoko\u015bci dzi\u015b nie do\u015bwiadczamy promieni s\u0142onecznych, ale otaczaj\u0105 nas niskie chmury z kt\u00f3ry kropi deszcz, a intensywny po\u0142udniowowschodni wiatr smaga nas drobnym deszczem. Idziemy dalej mijaj\u0105c innych piechur\u00f3w tak jak my opatulonych kurtkami przeciwdeszczowymi. Im wy\u017cej tym wiatr smaga nas mocniej, widoczno\u015b\u0107 spada prawie do zera. Mijamy kolejne szczyty Wierch, Szeroki Wierch, wspinamy si\u0119 po schodach i schodzimy w d\u00f3\u0142. Szlak faluje jak tafla wody, zerowa widoczno\u015b\u0107 sprawia \u017ce nie jeste\u015bmy w stanie podziwia\u0107 pi\u0119kna Bieszczad kt\u00f3re o tej porze roku i w s\u0142oneczny dzie\u0144 skrzy si\u0119 kolorami jesieni od \u017c\u00f3\u0142ci przez czerwie\u0144 po br\u0105z kasztana. Czasami przystajemy na szlaku by przepu\u015bci\u0107 w\u0119drowc\u00f3w id\u0105cych w przeciwn\u0105 stron\u0119 i z\u0142apa\u0107 oddech, poczeka\u0107 na towarzyszy. Miejscami wiatr z deszczem wzmaga si\u0119 do takich si\u0142, \u017ce trzymamy si\u0119 za r\u0119ce by nas nie zdmuchn\u0119\u0142o cho\u0107 to ma\u0142o prawdopodobne, ale odczuwamy si\u0142\u0119 tego \u017cywio\u0142u. Wiatr smaga nami jak \u0142odzi\u0105 na morzu raz w prawo raz w lewo. Idziemy dalej robi\u0105c zdj\u0119cia. Walcz\u0105c z \u017cywio\u0142em i deszczem docieramy do prze\u0142\u0105czy pod Tarnic\u0105. Nie jeste\u015bmy tu sami, zdaje si\u0119 \u017ce jeste\u015bmy na dworcu kolejowym lub lotnisku, tak du\u017co ludzi odpoczywaj\u0105cych i id\u0105cych w prawo, w lewo, na Tarnic\u0119, na Bukowe Berdo i do Wo\u0142osatego. Odpoczywamy i posilamy si\u0119 by rusza\u0107 w dalsz\u0105 drog\u0119. Zerowa widoczno\u015b\u0107 i ci\u0119\u017ckie warunki na szlaku zmuszaj\u0105 nas do rezygnacji ze zdobycia najwy\u017cszego szczytu Bieszczad, ale nie wp\u0142ywa to na nasze samopoczucie. Nigdy wcze\u015bniej nikt z nas nie szed\u0142 w chmurach, a Brat si\u0119 \u015bmieje i \u017cartuje m\u00f3wi\u0105c by\u015bmy nas\u0142uchiwali czy nie przelatuj\u0105 samoloty. \u017bartuje sobie, co nas bardziej pobudza do obserwacji otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata przyrody. Czas wraca\u0107, wi\u0119c ruszamy w drog\u0119 i szlakiem niebieskim po schodach przez Hud\u00f3w Wierszek schodzimy w kierunku Wo\u0142osatego. Po godzinie marszu docieramy do Wo\u0142osatego. Tu ju\u017c nie pada i nie ma wiatru, s\u0142oneczko przedziera si\u0119 przez ba\u0142wany chmur ogrzewaj\u0105c nas swymi promieniami. W promieniach s\u0142o\u0144ca kolory jesieni na drzewach, krzewach i \u0142\u0105kach skrz\u0105 si\u0119 palet\u0105 kolor\u00f3w jest pi\u0119knie, ale idziemy dalej przed nami jeszcze kilka kilometr\u00f3w marszu drog\u0105 asfaltow\u0105 do Ustrzyk G\u00f3rnych. Droga asfaltowa wije si\u0119 jak w\u0105\u017c i ukazuje miejsca ciekawe a s\u0105 to kr\u00f3tkie szlaki dydaktyczne z chatkami gdzie odpoczywamy i dzielimy si\u0119 ogromem wra\u017ce\u0144 jaki do\u015bwiadczyli\u015bmy na szlaku. Wstajemy i idziemy dalej by dotrze\u0107 do naszego pojazdu kosmicznego kt\u00f3ry zabierze nas do miejsca spragnionego i oczekiwanego gdzie zaspokoimy g\u0142\u00f3d i pragnienie. Jedziemy w nieznane do krainy mi\u015bk\u00f3w<\/b><\/i> a nast\u0119pnie na zas\u0142u\u017cony odpoczynek do domu w Iwoniczu.<\/p>\n

Ma\u0142a chmurka nad jej czo\u0142em ma\u0142a \u0142ezka s\u0142ony smak<\/i><\/span>
\n<\/i><\/span>Pociemnia\u0142o poszarza\u0142o jesie\u0144 jak to tak<\/i><\/span>
\n<\/i><\/span>Jesie\u0144, jesie\u0144, jak to tak<\/i><\/span><\/p>\n

Wszystko co przyjemne ma sw\u00f3j kres, ale nasze w\u0119dr\u00f3wki nigdy si\u0119 nie ko\u0144cz\u0105, czekamy na nast\u0119pn\u0105 wypraw\u0119. Do zobaczenia na szlaku.<\/p>\n

<\/p>\n