Tw\u00f3j brat Jan Bo\u017cy, najmniejszy ze wszystkich<\/i><\/p>\n
Do wszystkich Braci i Wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w oraz cz\u0142onk\u00f3w Rodziny Szpitalnej \u015bw. Jana Bo\u017cego<\/b><\/span><\/span><\/p>\n Z okazji \u015bwi\u0119ta \u015bw. Jana Bo\u017cego, naszego Za\u0142o\u017cyciela, przesy\u0142am moje najserdeczniejsze \u017cyczenia radosnego prze\u017cywania wszystkich uroczysto\u015bci zwi\u0105zanych z naszym Patronem.<\/span><\/span><\/p>\n W pierwszej po\u0142owie tego roku, w ca\u0142ym Zakonie, odbywaj\u0105 si\u0119 kapitu\u0142y prowincjalne. W\u0142a\u015bciwie znaczna cz\u0119\u015b\u0107 z nich ju\u017c si\u0119 odby\u0142a. Zgodnie z tym, na co Zarz\u0105d Generalny k\u0142ad\u0142 szczeg\u00f3lny nacisk w ostatnich latach, g\u0142\u00f3wny temat kapitu\u0142 brzmi:\u00a0Przysz\u0142o\u015b\u0107 szpitalnictwa w prowincji<\/i>. Chodzi o dokonanie koniecznego procesu rozeznania, opartego na tera\u017aniejszo\u015bci i skierowanego ku przysz\u0142o\u015b\u0107, aby pozosta\u0107 wiernym Panu i Ko\u015bcio\u0142owi, charyzmatowi i misji Zakonu, ubogim, chorym i potrzebuj\u0105cym wok\u00f3\u0142 nas, kt\u00f3rzy s\u0105 g\u0142\u00f3wnym celem naszej misji. Jest to wyzwanie, kt\u00f3re w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny b\u0119dzie rozwa\u017cane w przysz\u0142ym roku podczas Kapitu\u0142y Generalnej.<\/span><\/span><\/p>\n W tym kontek\u015bcie ceni\u0119 sobie odwag\u0119 niekt\u00f3rych prowincji, kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142y ju\u017c proces rozeznania i podj\u0119\u0142y konkretne kroki. W szczeg\u00f3lno\u015bci mam tutaj na my\u015bli Prowincje Hiszpanii i Ameryki \u0141aci\u0144skiej, kt\u00f3re po trzech latach wsp\u00f3lnych prac zdecydowa\u0142y si\u0119 na swoich kapitu\u0142ach, aby utworzy\u0107 tylko jedn\u0105 Prowincj\u0119 dla Hiszpanii i jedn\u0105 dla ca\u0142ej Ameryki \u0141aci\u0144skiej. Na utworzenie nowych prowincji przeznaczyli sobie okres oko\u0142o dw\u00f3ch lat, podczas kt\u00f3rego zostan\u0105 ustanowione odpowiednie struktury kanoniczne. Wszystko po to, aby pozosta\u0107 wiernymi dziedzictwu naszego Za\u0142o\u017cyciela.<\/span><\/span><\/p>\n \u015aw. Jan Bo\u017cy ci\u0105gle stanowi inspiracj\u0119 dla ca\u0142ej Rodziny Szpitalnej. W jego listach, biografiach i innych dokumentach, a tak\u017ce w jego \u017cyciu, znajdujemy wiele przyk\u0142ad\u00f3w, kt\u00f3re motywuj\u0105 nas w naszym \u017cyciu codziennym oraz inspiruj\u0105 tych, kt\u00f3rzy stykaj\u0105 si\u0119 z charyzmatem janowym.<\/span><\/span><\/p>\n Chcia\u0142bym przypomnie\u0107 s\u0142owa, jakimi ko\u0144czy\u0142 on swoje listy:\u00a0Tw\u00f3j brat Jan Bo\u017cy, najmniejszy ze wszystkich<\/i>. Zwr\u00f3ci\u0142em na nie uwag\u0119, poniewa\u017c nie by\u0142 to tylko utarty zwrot. Czasami dodawa\u0142 do s\u0142owa\u00a0najmniejszy,<\/i>\u00a0tak\u017ce okre\u015blenie\u00a0niepos\u0142uszny<\/i>. Wyra\u017ca\u0142o ono g\u0142\u0119boko prze\u017cywan\u0105 pokor\u0119 wobec Boga i wobec ludzi, pokor\u0119 w\u0142a\u015bciw\u0105 temu, kto do\u015bwiadczy\u0142 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i mi\u0142osierdzia. Tylko ten, kto \u017cyje w ten spos\u00f3b, odkrywa ogrom Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i ma\u0142o\u015b\u0107 cz\u0142owieka, czuje si\u0119 pe\u0142en pokory wobec Niego i wobec bli\u017anich, kt\u00f3rych zobowi\u0105zuje si\u0119 kocha\u0107 i kt\u00f3rym chce s\u0142u\u017cy\u0107.<\/span><\/span><\/p>\n Zaiste, jest to do\u015bwiadczenie nadrz\u0119dne, w wymiarze ludzkim i duchowym, kt\u00f3re chcia\u0142bym u \u015bw. Jana Bo\u017cego podkre\u015bli\u0107 i do na\u015bladowania kt\u00f3rego wszystkich zach\u0119cam \u2013 lub przynajmniej do tego, by dzi\u0119ki temu do\u015bwiadczeniu wzrasta\u0107. Rodzi si\u0119 z niego prawdziwa pokora. I gdy jest ona prawdziwa, tworzy fundament, na kt\u00f3rym buduje si\u0119 \u017cycie pe\u0142ne sensu, oddane s\u0142u\u017cbie Bogu i innym ludziom, szczeg\u00f3lnie tym najs\u0142abszym i najbardziej potrzebuj\u0105cym.<\/span><\/span><\/p>\n Pokora jest nie tylko podstawow\u0105 cnot\u0105 ewangeliczn\u0105 praktykowan\u0105 na poziomie osobistym, jest ni\u0105 r\u00f3wnie\u017c na poziomie Ko\u015bcio\u0142a i dzie\u0142, a w naszym przypadku na poziomie naszego Zakonu i naszej Rodziny. Pokusa wielko\u015bci, si\u0142y i dbania o pozory, jest zawsze obecna w ludziach i w instytucjach. To pokusa polegaj\u0105ca na pragnieniu w\u0142asnej wspania\u0142o\u015bci, pot\u0119gi i uznania spo\u0142ecznego. Nie powinni\u015bmy jednak o te rzeczy zabiega\u0107, lecz bardzo uwa\u017ca\u0107, by nie ulec owej pokusie, kt\u00f3ra zreszt\u0105 bardzo cz\u0119sto nie jest prawdziwa; jest jedynie o\u015blepiaj\u0105cym, niepokrywaj\u0105cym si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105 po\u017c\u0105daniem.<\/span><\/span><\/p>\n Tak te\u017c powinno by\u0107 w\u015br\u00f3d nas. Nie jeste\u015bmy ani wielcy, ani silni; i je\u015bli cieszymy si\u0119 uznaniem, to dzi\u0119ki \u015bwiadectwu wielu braci i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Powinni\u015bmy prze\u017cywa\u0107 je jedynie jako efekt uboczny spe\u0142niania naszego obowi\u0105zku, bez podkre\u015blania naszych szczeg\u00f3lnych zas\u0142ug. Czasami musimy by\u0107 r\u00f3wnie\u017c pokorni, po to, aby umie\u0107 przyzna\u0107 si\u0119 do naszych b\u0142\u0119d\u00f3w i s\u0142abo\u015bci i za nie przeprasza\u0107. Stanowi to cz\u0119\u015b\u0107 pokory, jakiej uczy nas \u015bw. Jan Bo\u017cy,\u00a0nasz brat, najmniejszy ze wszystkich<\/i>. My wszyscy tak\u017ce powinni\u015bmy by\u0107 dla innych\u00a0ich bra\u0107mi, najmniejszymi ze wszystkich<\/i>.<\/span><\/span><\/p>\n Jestem pewien, \u017ce je\u015bli b\u0119dziemy wzrasta\u0107 w tej cnocie, przysz\u0142o\u015b\u0107 b\u0119dzie o wiele wyra\u017aniejsza dla ka\u017cdego, kto jest cz\u0119\u015bci\u0105 Rodziny Szpitalnej \u015bw. Jana Bo\u017cego, poniewa\u017c pokora jest podstaw\u0105 mi\u0142o\u015bci i szpitalnictwa. Nas Za\u0142o\u017cyciel jest dla nas tego przyk\u0142adem.<\/span><\/span><\/p>\n